نظرات کاربران درباره کتاب یک عاشقانه آرام

فکر میکنم معروف‌ترین و محبوب‌ترین کتاب آقای نادر ابراهیمی کتاب "یک عاشقانه آرام" باشه... لا به لای این روزهای سختِ سختْ، مطالعه‌ش خیلی لذت‌بخش بود. نثرِ شعرگونه داستان حتی یکجا قطع نمیشه و موقع مطالعه آدم رو میبره به دوردست‌ها... ترکیبی از خالی شدن ته دل، و نفسِ عمیقی که بعدش میاد احوال آدم موقع خوندن کتابه، و چه واژگان مرطوب و نمناک و عطرآگین دلچسبی وجود داره توش... شاید یک نوع راهنمای دلپذیرْ زیستن، یا راضی زیستن باشه. با اینکه نثر آرامه، کاملا آرام، اما جوش و خروش درونی و تب کردن و گل انداختن گونه به همراه داره:') فکر میکنم بعد خوندن این کتاب، تلاش بهتری برای خوب زیستن بکنم. چقدر تلخی‌هایی که در زندگی همه ما هست، توی داستان به بهترین شکل ممکن آورده شد، و مرهمی از مهر روی زخم‌های روح گذاشته شد... پی‌نوشت: چند سال پیش خوندن این کتاب و یه استارت ناموفق زدم. اما دلیلش رو الان فهمیدم چون کاملا به موقع خوندمش😄 بنابراین به موقع خوندن این کتاب، خیلی مهمه، بدون تشنگی سراغش نرید،، ارزش چاپی خریدن هم داره🌻

جز اون دسته کتاب هایی هست که باید بخری همیشه کنار دستت باشه..بارها باید خوند بسیار جذاب و دوست داشتنی و روان به طوری که نمیشه کتاب رو زمین گذاشت.

فقط باید بخونید تا بفهمید ادبیات یعنی چی!

تعریف این کتاب رو خیلی زیاد شنیده بودم ولی وقتی خوندم اصلا خوشم نیومد جوری که تا آخر مجبوری خوندم , سلیقه ها متفاوته و این کتاب با سلیقه من اصلا جور در نیومد 😊 17.

یک عاشقانه آرام، از لحظه لحظه خواندن کتاب لذت می‌بری، بدون اینکه منتظر باشی ببینی آخرش چی میشه.

از هر صفحه اش(تقریبا)میشه به جمله ی قصار درآورد.

کتاب در حال معرفی یک سبک زندگی هست که خیلی هم قشنگه و توصیه های نویسنده برای رسیدن به یک عاشقانه ی آرام ولی نوع روایت داستان طوری نیست که بشه باهاش همراه شد و مثل قصه دنبالش کرد، فقط باید نکات رو خوند و یاد گرفت.

منکه خوشم نیومد سلیقه ها باهم فرق دارند...چندین باربایدیه خطو بخونم تابفهمم چی گفته...متنش روان نبود...کسل کننده و حوصله سربر بود...

فوق العاده یک عاشقانه بسیار دلچسب 😍

داستان چهره جدیدی از عشق رو نشون میداد و تبدیل شدن اون به عادت و تلاشی که برای بازسازی عشق داشتن رو به تصویر میکشید، برای من دیدن این چهره عشق جذاب بود و تلاشی که باید برای زنده نگه داشتن عشق داشته باشیم رو بهم یاد داد

من خیلی تعریف کتاب رو شنیدم اما به اون خوبی که فکر میکردم نیست... ۶۸ درصد اون کتاب رو خوندم اما اون کششی که باید رو نداشت ... از یه جایی به بعد سر رشته کلام از دستم رفت و نمیفهمیدم بالاخره چی میخواد بگه 🤦🏻‍♀️🤷🏻‍♀️

با توجه به تعریف های زیاد از این کتاب این کتاب رو مطالعه کردم. این کتاب فقط و فقط در هر صفحه چند تیکه جملات قشنگ و مفهومی در رابطه با عشق و زندگی داشت که بیشتر بدرد کپشن و پست و استوری میخورد. و همین تیکه تیکه جمله هاش خیییییلی قشنگ و مفهومیه و واقعا جملات قشنگیه. خیلی از تیکه هاش دیدگاه های منو درباره عشق و زندگی تغییر داد. اما این فقط راجب تیکه تیکه ای از متن های کتابه ولی داستان کسل کننده و نامفهومی داشت. به زوره همین جملات قصار که بتونم از داخل هر صفحه استخراج کنم کتابو تموم کردم.

عنوان کتاب کاملا معرف خود کتاب هس.. یک کتاب عاشقانه، اما بسیار آرام! برای من این بخش آرام بودنش باعث می‌شد مستمر نخونمش و کمی خسته کننده باشه

آتش بدون دود من رو ترغیب کرد کتابهای نادر ابراهیمی رو بگیرم، ولیهرگز نتونستم با چند کتاب دیگه کنار بیام.یکیش همین کتاب هست،روی نظر دیگران زیاد حساب نکنید،هرکسی با سلیقه خودش و آگاهی و سطح بینش و جهان بینی که داره نظر میده ، این کتاب برای من جز لاطاعلات چیزی بیشتر نبود، حرفهای تخیلی در باب عشق و دوست داشتن و یک رابطه بیخود و حوصله سر بر.فقط یک آدم ضعیف و بیمار روانی این خزعبلات رو در یک زندگی روتین میتونه عنوان کنه،منظورم کاراگتر قصه‌ست.

این کتاب رو از دست ندید عشق رو از دست ندید با همه ی مشغله هاتون گاهی خودتون و درگیر ی عشق ناب کنید حتی اگ رو برگه های کاغذ خوش رقصی کنه حتی اگ رو صفحه موبایل دلبری خوندن این کتاب هزاران هزار بار بیشتر از عشقا و کلیپا و تصاویر غیرواقعی مجازی میتونه بهتون ارامش بده و حس خوب زندگی رو تو رگاتون به جریان بندازه

بد نبود، یکم کسل کننده بود.

من خیلی تعریف این کتاب رو شنیده بودم و واقعا توقع یک کتاب عالی و خارق العاده رو داشتم ؛ اما متاسفانه با خوندنش فهمیدم که این کتاب اصلا سلیقه ی من نیست و تا لحظه ی آخر فقط میخوندمش که زودتر تموم بشه. درسته که کتاب خیلی ادبی بود اما بعضی جاها از شدت ادبی بودن متن ، حتی نمیفهمیدم چی داره میگه😅 روند کند و آرومی داشت و برای من خسته کننده بود... و خلاصه میشه گفت کتابی بود که از خوندنش لذتی نبردم و با تموم شدنش یک نفس راحت کشیدم😁 پیشنهادم به دوستان اینه که حتما قبل از خوندن هر کتابی ، حسابی تحقیق کنید که به سلیقه تون بخوره و صرفا به نظر دیگران اکتفا نکنید ، چون نظرات و سلایق متفاوته😊

من کتاب های آقای ابراهیمی دوست دارم ولی واقعا این کتاب متن بسیارکسل کننده ای داشت و خیلی راجع به یه موضوع صحبت می‌کرد اینقدر که خسته میشدم.و نمیشد اونجوری که لذت بهش مسیرکتابودنبال کنم.

یک عاشقانهٔ آرام، اولین اثر از استاد نادر ابراهیمیه که خوندم. اولین بار که عکس استاد رو دیدم، بهشون گفتم #نادرخان اما بعد از خوندن این کتاب و تیکه‌هایی از کتابای دیگه‌شون، نقطهٔ جیم افتاد پایین و تو قلبم مسمی شدن به #نادرجان ♥️ کتاب فوق‌العاده‌ایه از عشق حقیقی و مطلوب و ایده‌آل میگه چیزی که متأسفانه تو جامعهٔ ما خیلی کمرنگ شده و معمولاً هر هوس‌بازیِ سخیفی رو عشق تلقی می‌کنند... اُوصیکم به شدیداً ((: (تقدیم به محبوبِ خیالی‌م!)😄

یک عاشقانه آرام از جمله کتابهایی که بودنش توی هر کتابخونه ای لازمه. متن کتاب به قدری زیبا، لطیف و پر محتواست که میتونی بارها و بارها بخونی و هر بار یه نکته و مفهوم جدید رو استخراج کنی. نویسنده سعی داره بگه باید در زمان حال زندگی کنید و از لحظه لحظه زندگی نهایت استفاده رو ببرید و اسیر خاطرات گذشته نباشید. نوع نثر این کتاب هم دقیقا مطابق با همین هدف نویسنده است، یعنی میتونی از تک تک جملات کتاب لذت ببری و معنی عمیقش رو درک کنی بدون اینکه مهم باشه داستان از کجا شروع شده و کجا تموم میشه. به نظر من این کتاب بیشتر از همه برای نویسنده ها می‌تونه مفید باشه و بهشون کمک کنه تا کتاب های عمیق و پر محتوا با نثر دلنشین بنویسند.

همه عاشق ها بخوانند...

این، یه کتاب نبود. دورنمایی جزء به جزء از زندگی بود. زندگی ایده‌آل عسل بانو و گیله‌مرد کوچک... این کتاب، عاشقانه نبود؛ بلکه مسیر زندگی با عشق رو یاد می‌ده. ولی واقعا آرام بود، به زیبایی جریان یک زندگی.

این کتاب می‌تونه ترسیم زندگی در هر زمان و هر جایی باشه با این تفاوت که با صورت های مختلف نمایان میشه. شاید ما هم در روزگارانی هستیم که ساز یک عاشقانه آرام رو خونین اما متین و آرام در سکوت کوک میکنیم.

اونایی که از این کتاب تعریف کردن رو نمیفهمم واقعا. دو مرتبه تلاش کردم بخونمش ولی حقیقتا خسته کننده و کسالت باره! تا 50 صفحه بیشتر نتونستم تحمل کنم👎👎

این کتاب، جزو بهترین کتاباییه که خوندم و از اون کتاباییه که دوست دارم کلی ازش بخرم و به عالم و آدم هدیه بدم... خوشحالم که با خوندن این کتاب، تعریفم از عشق، خیلی غنی تر و پربارتر شد. و اینکه کلی جمله و عبارت میخکوب کننده توش هست که هیچ جوره نمیشه به یک بار خوندنشون راضی شد...

نادر ابراهیمی ، نویسنده عزیز وطنی به داشتنت افتخار میکنم . از خواندن این کتاب لذت کامل بردم و با این کتاب میشه عاشقی رو تجربه کرد . اگر تا الان نخوندینش حتما یه وقتی برای مطالعه این کتاب در نظر بگیرید . مرسی طاقچه جون

با احترام به تمام کسانی که کتابو خوندن و خوششون اومد):):): اصلا نتونستم با کتاب کنار بیام حتا شیوه عاشقانه کتاب رو هم نفهمیدم از اون کتابا بود که با کلی ذوق و شوق خریدم ولی تهش ذوقی خوردم با بدبختی تا نصفشو خوندم بعد دیه کلن ولش کردم در کلی برای من خیلیییییییی خیلیییی بد بود خوندش

خاطره ای که در قلبم از این کتاب شکل گرفت،بسیار عمیقه!(: عشق.. عشقِ اصیل.رنگ و روحِ زندگی. ایمان..ایمان عزیزِ من،ایمان. رنگ سبز این کتاب.. بوی جنگلهای گیلان. به یاد خواهم سپرد. ای کاش عشاقِ این سرزمین،همسران این سرزمین،چنین ژرفا داشته باشند در رفتار در گفتار و در کردار. ای کاش یاد بگیریم عشق و ایمان را.ای کاش یاد بگیریم اصیل زیستن را مثلِ گیله مرد و بانوی آذری. مثل یک عاشقانه آرام!

اگرچه نظر بعضی دوستان منو ترغیب کرد این کتاب رو شروع کنم ولی اصلن نتونستم با این سبک از نوشتم کنار بیام، در واقع بار ادبی این کتاب و استفاده از جملات قصار و آرایه های مختلف ادبی اینقدر زیاده که آدم واقعن زده میشه! قبل از شروع کردن این کتاب حتمن نمونش رو بخونین و بعد تصمیم بگیرین!

داستان فضای آرام و دوست داشتنی داره... به دل میشینه. پیشنهاد میکنم بخونید، یا میتونید به عنوان هدیه به کسی که دوستش دارید بدید. 🍀 💚 😌

کتاب درکل داستان گیرایی نداره ولی بعضی قسمت ها جملات خیلی قشنگی داره این جملاته که ادم می خواد ادامه بده به خوندنش همین

کتابی بسیار زیبا و عاشقانه توصیه میکنم به عاشقان سرزمینم

چطور بگم که عالی و زیباست!

متن این کتاب واقعاً سنگینه. گاهی جاها می‌فهمی چی میگه گاهی نه. دو سال پیش یکی از دوستام بود داشت از نمایشگاه کتاب تهران، کتاب سفارش می‌داد بهش گفتم این کتابو بخر هردوتامون بخونیمش. خرید، آورد، خوندیم، نه من فهمیدم، نه اون

با سلام. این کتاب به قلم توانمند نادر ابراهیمی نوشته شده است. شما در این اثر، با یک مجموعه دل نوشته مواجه هستید که مروری است بر زندگی عاشقانه یک زوج از آشنایی تا سالمندی و توصیف آن. نویسنده قصد داشته راز عاشقانه زیستن در تمام طول زندگی را در خلال بحث هایی مطرح کند. در بیشتر موارد، این بحث ها حاوی مضامین عمیقی هستند که خواننده را به فکر وا می‌دارند. مباحثات تاثیرگذار بین زن و شوهر در این رمان و جملات قصار زیبا به طور پراکنده یافت می‌شود. شما ضمن مطالعه کتاب، بسیار محتمل است که غیر منسجم بودن این بحث ها را حس کنید و نتیجه گیری مشخصی نداشته باشید اما می‌توان گفت کلیت این رمان یک ذهنیت نسبتا روشنی از زندگی عاشقانه در دنیای واقعی را به مخاطب منتقل می‌کند یا حداقل سعی دارد منتقل کند. در برخی موارد، ذهن خواننده انسجام متن را از دست می‌دهد (و به نظر می‌رسد خود نویسنده عامدانه قصد این کار را داشته) و ادبیات نسبتا ثقیل متن، ممکن است حوصله عده ای را هنگام مطالعه سر ببرد. اما پیشنهاد بنده این است که این کتاب را حداقل یکبار تا آخر بخوانید چراکه ارزشش را دارد. در کل اگر وقت زیادی به مطالعه اختصاص می‌دهید، از این کتاب نگذرید ولی اگر فرصت محدودی دارید، پیشنهاد نمی‌کنم که این کتاب را در اولویت خود قرار دهید. با تشکر.

گذشته زندگیِ روتین و روزمرّه یک معلم ادبیات و همسرش که اسمش رو گذاشته‌اند داستان زندگی از نوع عاشقانه!!! و این عشق از دیدگاه خودشون نباید به خاطره، تکرار و عادت تبدیل بشه... سلیقه من نبود، برای من کسل کننده بود.

برخلاف تعریفای زیادی که ازش شنیده بودم برام جذابیت نداشت و ته تهش هم چیزی دستگیرم نشد . نمیدونم شاید چون توقع خیلی بالایی ازش داشتم اینجوری شد .

از نظر داستانی مناسب نبود و جوری نبود که آدم باهاش همراه بشه . در واقع اصلا داستان خوبی نداشت و جذاب نبود ولی در عین حال نکات زندگی و متن های عاشقانه قشنگی توش بود که به نظرم خیلی جذاب بود . تمام کسانی که به ادبیات و تاریخ علاقه دارن ، بخونن

توصیفی زیبا از عشق...به دور از خیال پردازی و تصویرسازی غیرواقعی... «همه چیز کهنه می‌شود و اگر کمی کوتاهی کنیم عشق نیز» توصیه می‌کنم پروازِ متفکرانه‌ای که این کتاب با زاویه دید متفاوت و واقعی، در ابعاد مختلف زندگی به تصویر می‌کشد را از دست ندهید.

زیباترین کتاب عاشقانه ای که نوشته شده و همچنین واقعی ترین .......

پر از جملات زیبا و قابل تامل...

عالی بود فقط ریتمش کنده خوندنش حوصله می خواد اما بسیار آموزنده س پر از جملات قشنگ

بر اساس تعریف‌هایی که شنیده بودم شروع به خوندن کردم اوایل کتاب جذبم کرد ولی از یک جایی به بعد انگار نتونستم با شخصیت‌ها داستان رو دنبال کنم و آخر‌های کتاب رو انگار به زور و از روی اجبار می‌خوندم یک سری توصیه‌های خوبی داشت توش ولی در حد چند جمله که بتونیم تو فضای مجازی ازش بهره ببریم در کل انتظار بالایی داشتم ولی به اندازه انتظار و شنیده‌ها و تعریف‌ها خوب نبود

ـ من اگر کتاب بودم ؛چی بودم؟ ـ یک عاشقانه آرام از نادر ابراهیمی ،خوندیش؟ ـ نه ـ وقت کردی بخونش. ـ باشه ای کاش می تونستم بهت بگم ؛ بلاخره خوندمش گیله‌مرد:)

برای توصیف این کتاب واقعا نمی‌دونم چی بگم؛ در برابر جملات ناب این کتاب، لحظات زیبای این کتاب، احساس ذره ذره جاری در میان واژگان این کتاب... آرامترین عاشقانه‌ای که واژه به واژه‌اش متفکرانه و هوشمندانه در جای خود چیده‌ شده تا زندگی کردن را به مخاطبش بیاموزد جزء معدود کتاب‌هایی که خوندنش رو به هر مخاطبی از هر قشر و سلیقه‌ای توصیه می‌کنم.

آرامش بخش اگر به شعر و دیدن طبیعت آروم علاقه مندید توصیه میشه ولی اگر دنبال فراز و نشیب و اینا نه سرتاسرش جملات قشنگی داره که باید الگو قرار داد هم در زندگی زناشویی هم مجردی

اولین کتابی که از آقای ابراهیمی خوندم، بود و بسیار بسیار تاثیرگذار برای من. نمونه ی کامل یه کتاب برای تغییر. ▪︎داستان یه زن و مرد عاشق انقلابی که سعی دارن عشقشون رو نه تنها برای خودشون بلکه برای همه ی جامعه صرف کنن تا بتونن یه "عاشقانه ی آرام" داشته باشن. ▪︎واقعا از اون کتابایی بود که می تونم بگم هر صحنه اش و هر جمله اش رو لمس کردم و زندگی کردم. تغییراتی رو باهاش در خودم حس کردم که شاید تا حالا تجربه نکرده بودم. ▪︎اول کتاب گمان کردم که شخصیت ها آدم هایی هستن که کامل و بدون اشتباه خلق شدن و اومدن برای نصیحت اما در خلال کتاب حتی شخصیت ها هم تکامل پیدا می کردن، اشتباه می کردن و یه زندگی واقعی بود گویا، از اون زندگی هایی که ممکنه اطرافت دیده باشی. آدم هایی با اشتباهات ریز و درشت مثل همه ی ما. ▪︎انتقادی که دارم اینه که بعضی قسمت ها به یه چیزایی به تندی انتقاد شده و که این می تونست ملایم تر باشه شاید. ▪︎این کتاب رو حتما دوست خواهید داشت اگه: ●علاقمند به کتاب هایی با ادبیات بسیار قوی و شعرگونه هستین ●داستان هایی با شخصیت های سرسخت و مبارز رو ●دوست دارین ●از کتاب هایی با موضوع انقلاب خوشتون میاد ●کتاب هایی با موضوع زندگی روزمره رو علاقه دارین و کتاب هایی با ●موضوع عقاید فلسفی و تحلیلی از زندگی رو دوست دارین ▪︎این کتاب رو دوست نخواهید داشت اگه: ●علاقه ای به خوندن نظرات مخالف با اکثر کارهای زندگیتون رو ندارین ●دنبال کتاب های هیجانی هستین ●به کتاب هایی که درک مفهومشون مشکله علاقه ای ندارین. ▪︎"یک عاشقانه ی آرام" بین کتاب هایی که مطالعه داشتم از لحاظ ادبیات بیشتر شبیه کتاب "تو" از "کرولاین کپنس" بود و از نظر نزدیکی ش به فلسفه و دید عمیق به زندگی عادی "جز از کل" نوشته ی "استیو تولتز" رو به خاطرم آورد. ▪︎امیدوارم از مطالعه اش لذت ببرید. #چالش_کتابخوانی_۱۴۰۳

پدر نادر ابراهیمی به نام عطا المک ابراهیمی از آجودان زمان قاجار، توسط رضاخان ضمنِ خلعِ درجه از کرمان به مشکین شهر که آن زمان بخشی از آذربایجان شرقی بود تبعید می شود، هنوز قلمستانی به نام او در حومهٔ مشکین شهر وجود دارد (قلمستان عطا)؛ داستان از عشق دو شخصیت انقلابی (یک معلم جوان گلیگ و یک دختر آذری)، که در فضایی سیاسی سال های پایانی پهلوی شکل می‌گیرد، آغاز می شود زبان پر از لطافت و احساس نویسنده در توصیف سبلان و ملاقات دختر مورد علاقه اش که با تصویرسازی فوق العاده اش در ابتدای کتاب آمده است کاری کرده که خواننده حضور خود را در آن لوکیشن حس کند، مخاطب را طوری جذب خود می کند که به سفر خیالی خود در کنار شخصیت های اصلی کتاب تا پایان داستان ادامه دهد. زبان شاعرگونه و پر احساس تقریبا تمام کتاب را فرا گرفته است که در این زمانه ی مدرن و ماشینی، مخاطب را به جایی پرتاب می کند که با ادبیات معمولی امروزی فاصله دارد. شاید همه مخاطبان دوست داشتند توصیفشان از معشوق و زندگی و ... علیرغم سختی و ضمختی آن همراه با لطافت و نازی باشد که در این کتاب استفاده شده است. در دل داستان از حال و هوای تاریخی و اجتماعی ایران در سال های پایانی پهلوی و سال های ابتدای انقلاب مطلع می شوید. در فصل سوم کتاب که به دوران ابتدای انقلاب و پایان مبارزات سیاسی شخصیت اصلی داستان می پردازد ؛ شخصیت اصلی داستان برای نجات از رومزگی و عادت هایی که بوی کهنگی می دهند تلاش می کند و این فصل می تواند برای کسانی که از روزمرگی زندگی خسته شده اند جالب باشد

یه عاشقانه آرام یه جور دفترچه راهنما برای زوج های با دل جوونه که یاد بگیرن چطور تو سختی ها و آسونی ها، شاد و در آرامش زندگی کنن و مهم تر این که چطور با حرف زدن با هم به راه حل برای مشکلاتشون برسن و با گفت و گو و مشورت هستش که میشه دلخوری ها و عدم تفاهم ها رو از بین برد و توی زندگی به اتحاد رسید . نکته ی دیگه اینه که یاد می ده زندگی باید با برنامه باشه حتی اگه گاها برنامه درست اجرا نشه! ولی بی برنامگی باعث می شه زندگی نتونه به هدف خودش برسه! داشتن برنامه ای که نه کسل کننده باشه و نه خیلی پیش پا افتاده خیلی مهمه؛ پای بندی به اون برنامه هم مهمه ولی نه به این معنی که نشه گاهی از این برنامه تخطی کنیم ... یکی دیگه از چیزهایی که کتاب یاد می ده اینه که آدم باید چیزها یا کارهایی رو که دوس داره تو زندگی امتحان کنه و براشون وقت بزاره مثل نویسنده که برای خطاطی، نویسندگی، نقاشی، عکاسی، کوهنوردی و ... وقت گذاشته و شکایتی از کمبود وقت نداشته چون به انجام همه ی این کارها عشق ورزیده . یکی از پیام های جالب کتاب هم این بود که آدم ها دوبار عاشق نمی شن که اگه بشن، هیچکدومش عشق نبوده !! خوندن کتاب رو به همه ی عاشقا پیشنهاد می دهم ، ولی کسایی که عاشق کتاب های هیجان انگیز با کلی اتفاقات پیچیده ان سراغ این کتاب نیان ، چون مثل اسمش یه کتاب آرومه ... ۳ ویژگی مثبت کتاب : ✅منسجم بودن و قابل جمع بندی کردن در پایان کتاب ✅شامل تمام لحظه های شادی، غم ، عشق، عصبانیت، ناامیدی، امید و ... که توی یه زندگی معمولی بین هر زن و شوهری پیش میاد. ✅کتاب به دور از پیچیدگی نوشته شده و خیلی راحت می تونه الگوی رفتاری زوج های جوون باشه . ویژگی های منفی کتاب: ❌تکرار برخی دیالوگ ها مثلا این که موزه رو اثرگاه می گه، یا خیلی زیاد به مه اول داستان استناد می کنه و می خواد از اون طریق نتیجه گیری کنه . ❌کوتاه بودن داستان (نظر شخصیمه ) چون دوست داشتم داستان رو بیشتر ادامه می داد یا با جزئیات بیشتری می گفت . ❌هر چند که داستان زندگینامه نیست اما از اونجایی که نویسنده ۳ تا دختر داره ، بهتر بود که در داستان هم تعداد اعضای خانواده و جنسیتشون شباهت به زندگی واقعی نویسنده داشته باشه تا بیشتر با داستان ارتباط برقرار کنیم . ❌یکی دیگه از ویژگی های منفی کتاب پرداختن به موضوعات سیاسی روزمره هستش که شاید می شد حذفشون کرد و تمایل به خوندن کتاب بین همه قشرها بیشتر می شد . #چالش_کتابخوانی_۱۴۰۳

نادر ابراهیمی در یک بند از کتاب شاید ایده‌ال خود و ایده کتاب رو به خوبی جمع‌بندی می‌کند: "کمی زیستن در رویا به خاطر انطباق دادن زندگی با رویا گناه نیست. آنچه اشتباه محض است فرورفتن در رویاست و برنیامدن، در مه مصنوعی غرق شدن، قطع ارتباط با روزمرگی‌ها،‌ مه تخیلی،‌ بیشترین خطرش در این است که انسان در درون آن گم شود و از سکونتگاه خود بسیار دور بیفتد. بازناگشتنی، گم‌گشته ابدی هیچ رویایی، تخیلی و عقیده‌ای اگر نتواند سهمی در ساخت زندگی انسان داشته باشد چیزی جز عقیده، خیال و رویای باطل نیست. زهر،‌مبتذل، نفرت‌انگیز" بر این مبنا یک عاشقانه آرام داستان افول یک ایده‌‌ال‌گراست. ایده‌آل‌گرایی انقلابی که درونیات خودش را در قالبی شاعرانه می‌ریزد که در دو نقطه به نظرم کاری جدید انجام می‌دهد. اولین اینکه روایتی شاعرانه از درونیات لزوما به دام حدیث نفسی مجنون‌وار همچو بسیاری از آثار پیش و هم‌دوره خود نمی‌افتد و سعی میکند با در مقابل هم قرار دادن شخصیت‌ها گفتگویی درونی داشته باشد و هم لااقل در نیمه ابتدایی داستان، روایتی به آن اضافه کند که همین روایت از زمان یک حرکت انقلابی تا رکود و یکنواختی زندگی روزمره پس از انقلاب برای یک انقلابی بهترین زمینه برای پرداختن به ایده اثر است. دوم هم ایده‌ای که به آن پایبند است یعنی این ادعا را میکند که در هر زمان و هر شرایطی و هر نوع زندگی میتوان در بطن روزمرگی زندگی بود و عاشق یا آرمان‌گرا ماند و حتی شکل و هدف آن را اصلاح کرد، حتی اگر معشوق هم به دنبال روزمرگی هایی باشد که به زعم خودش جای عشق را تنگ میکند. یا به لحاظ سیاسی ایده‌آل‌هایی داشت - مخصوصا در نگاه چپ‌گرایانه نویسنده که با آرمان‌گرایی درهم تنیده است - ولی به مرور جهت آن آرمان‌ها را تغییر داد حتی اگر به قیمت تغییر موضع سیاسی تمام شود (مثلا از آرمانی کمونیستی به مذهبی) با این حساب شاید ابراهیمی نوعی روایت از زندگی خودش را ارائه میدهد که در اوج دوران نشاط و انقلابی‌گری و ایده‌ال‌پردازی توام با عشقی بوده که تا پایان عمر تلاش داشته تا تازگی آن را حفظ کند. اما این روایت مخصوصا در نیمه دوم گاه از شکل خودش خارج می‌شود، رنگ اندوهی از جنس غیرقابل انتقال و شخصی بودن و صرفا برخاسته از تجربه زیسته میدهد که به خورد دیگران دادن‌اش بوی استبداد میدهد و به قول دوستی انگار فقط برای همسرش قابل استفاده است!‌ اما با این حال میشود قلم و حس ابراهیمی را دوست داشت گرچه برای دنیایی که در آن زندگی میکنیم زیادی خیال‌انگیز و گاه ساده‌انگارانه به نظر برسد: "اگر هیچ قدمی در هیچ راهی برنداری حق داری باور کنی که دنیا به آخر رسیده است و دیگر عطر هیچ شعار عاشقانه‌ای در کوچه‌های زشت شهرهای زشت ما نمی‌پیچد. حق داری" و حق داشت، حتی وقتی معشوقش هم شعارهای عاشقانه ‌اش را باور نداشت و به او فهماند که اینها شعارهایی بیش نیست. جالب است که در زندگی روزمره هم من با نمونه‌هایی از این روایت‌ها روبرو شده‌ام که اتفاقا اندیشه‌های انقلابی چپ‌گرایانه در سر داشته‌اند و بعد از سالها استحاله این آرمان‌ها به شکل نوعی عرفان شرقی و نگاهی رمانتیک‌وار به طبیعت و عشق و مذهب و فلسفه هایدگری و ... با تمام ابعاد کاملا شخصی و برخاسته از تجربه‌های زیسته‌اش گاهی شکل استبداد فکر به خودش می‌گیرد. روایتی که برای فرد درست است و کار می‌کند و اصرار به انتقال به غیر دارد، غیری که با بدبینی و حتی دافعه پس از تجربه‌های معاصر به این اندیشه‌ها می‌نگرد.