نظرات کاربران درباره کتاب اسب من

منصفانه نیست .. که در برابر هر آنچه دوست داریم، آسیب پذیرتریم... خوندن این کتاب رو برای همه تجویز می کنم ..

عمیق و زیبا همین :) درد یعنی زنده ایم رنج یعنی خواهیم مُرد خواهیم مُرد یعنی زنده ایم.

نگاه شاعر ستودنی بود:)

-درخت رشد می‌کند تا فاصله‌اش با زمین سال‌ها باشد با ریشه‌ها چه خواهد کرد؟ در غمی بزرگ ریشه پراکنده‌ایم و از اندوه آب میخوریم. بسیار دوستش داشتم. عمیق و زیبا بود.

"کاش پسری از چوب بودم تا سوختنم آخری داشت" واقعا خیلی کتاب زیبایی بود...

۴۹_«آقا ساعت چند است؟» «سه.» «شب یا روز؟» «... آفتاب حال‌تان را بد کرده.» «روز بودن ربطی به آفتاب ندارد.» «شاعرید؟» «پیاده می‌شوم.» «این‌جای صحرا؟» «جای غلط، با آدمِ غلط سوار شدم هر کجا پیاده شوم درست است.» معین دهاز تو چنین خوب چرایی؟🌠💙

برای این قصه هرپایانی زیباست..

خوشم اومد از شعرات معین دهاز، تموم‌شعرا حالمو توصیف می‌کرد. 105_

(چهار) انقدر دوسش داشتم‌ که کاش می‌تونستم همه‌‌شو هایلایت کنم. به‌شدت جذاب و شیرین و دوست‌داشتنی.

برگ ها ریخته اند که فقط مرگ را تزیین کنند . . چقدر عمیق به سیاهی درون هر روشنایی و به سفیدی درون هر سیاهی اشاره کردند اقای دهاز مدت ها من رو به فکر فرو بردند

برای اولین بار این کتاب رو تموم کردم و مطمئنم آخرین‌بار نخواهد بود. این کتاب زبان شیوا و ساده در عین حال بازی با کلمات خیلی دلنشینی داره، عمیق، اندازه، موزون. حتی اگه زیاد به شعر سپید رغبت و میلی ندارید بنظرم ازش لذت خواهید برد:) من که بردم و گوشه کنار دفترم پر شده از تکه‌تکه قسمت‌های موردعلاقه‌ام‌.

عمیق و زیبا هر صفحه حتما یک خط بود که هایلاتش کنم.

این کتابو الان خریدم و احساس میکنم تا الان هیچ نوع نوشته‌ای اینقدر به به احساسات درونیم نزدیک نبوده ..

تنها چیزی که می‌تونم راجبش بگم اینه که حرف نداره. بسیار خوب نگاشته شده

خوراک تنهایی و فکر کردن

بار ها تو شرایط مختلف زندگیم این کتاب رو خوندم با هر سطرش میتونم ارتباط بگیرم

حسی که منتقل شد در استخوان رسوخ میکرد. تاثیرگذار بود. فقط گوش کن تو هم میشنوی؟ صدای نشستن برف را بر سقف، دانه دانه دانه...

این اولین برخوردم با آقای دهاز بود و چقدر دوست داشتم که کتاب تموم نشه یک سری توصیفات و نگاه نوعی که به موضوع‌ها داشت واقعا دوست داشتنی بود تو یه کلمه اثر شبیه "اسپرسو" بود تلخ اما دلچسب

از شعرهای قشنگ‌روزگار ما

گفتم آزادی اما آن ها گرسنه بودند...

با حال و هوای شعر ها بسیار احساس نزدیکی و آشنایی داشتم ، زیبا و مفهومی بود

بسیار لذت بردم هر بخش کتاب قابل درک و زیبا بود.

simple and good

به دنبال چیستی پینوکیو انسان شدن؟! هیچ‌کس چون تو به دنبالش نیست کاش پسری از چوب بودم تا سوختنم آخری داشت

فوق العاده بود

«خسته ام که هنوز حرف میزنم از هنوز که نمیشنوی» عالی بود.

ضعیف بود.

زیبا

انتظار بیشتری داشتم از کتابی که همه دوست داشتن خیلی از شعر ها به دلم ننشستند از بین تعداد زیادی از شعر های سپیدی‌که در طاقچه خواندم این یکی کمی پایین تر از معمولی بود

عالی بود.