نظرات کاربران درباره کتاب عشق اول و دو داستان دیگر

به علاقه‌مندان به ادبیات روس توصیه میشود.

داستان سوم از همه قشنگتر بود واقعا عشق رو‌ میشد دید داستان اول هم میتونین جذاب باشه بشرطی که مترجم در مقدمه داستان را اسپویل نمی‌کرد مقدمه اول رو‌ نخوتید دوستان صاف برید سر داستان

جذاب و خواندنی به ویژه داستان آسیا

انتخاب داستانها با ظرافت خاصی انجام شده و بنظرم تجربه خوبی برای علاقه‌مندان به ادبیات روس به شمار خواهد رفت. اما موردی که خیلی به دلم ننشست ترجمه کتاب بود؛ درواقع اگر شما از قبل با تورگنیف و داستایفسکی آشنا باشید موقع خوندن این کتاب احساس می‌کنید که دارید نوشته‌های مترجم رو میخونید نه هریک از این دو نویسنده رو. شاهد این حرف هم اینه که بین لحن و شیوه بیان داستان دوم که اثر داستایفسکی هست با دو داستان دیگه کوچکترین تمایزی حس نمی‌کنید، درحالی که اگر اهل ادبیات روس باشید میدونید که چقدر فضای داستانی این دو نویسنده باهم متفاوته. در کل بنظرم آقای حبیبی در تلاش برای ارائه یک ترجمه ادبی و شعرگونه کمی زیاده‌روی کرده‌ن.

با اینکه علاقه‌ی چندانی به داستان‌های عاشقانه ندارم، اما داستان‌های این کتاب را دوست داشتم؛ شاید چون از جنس احساسات آبکی و اغراق‌شده نبودند. هر سه داستان، به شکلی، به عشقِ نوجوانان می‌پردازند، آن هم در قالب تجربه‌ای ناپخته و ناتمام. در دو داستان اول (اولی به قلم تورگنیف و دومی به قلم داستایوفسکی) با پسرانی مواجهیم که عاشق زنانی بزرگ‌تر از خودشان می‌شوند؛ نوجوانانی که از نگاه اطرافیان چندان جدی گرفته نمی‌شوند و از طرفی، این احساس برای خودشان هم تازه است و نمی‌دانند با آن چه کنند. داستان سوم روایتِ عشقی نافرجام است؛ عشقِ تند و تیزِ دختری نوجوان و بی‌تجربه که تورگنیف آن را به شکلی سرد و محافظه‌کارانه به پایان می‌برد. در مجموع کتاب را دوست داشتم، به‌ویژه دو داستان اول. روایت‌ها توصیف‌های دقیق و زنده‌ای داشتند و حوصله‌سربر نبودند.

من اکنون دنبال داستان متنی بنام اتاق شماره ۶ از چخوف هستم ولی کتاب صوتی را پیشنهاد میکنید تکلیف مت چیست؟

دوتا داستان تورگنیف خوندنی بود ولی نمیدونم چرا با داستان داستایوفسکی ارتباط برقرار نکردم بخاطر همین نصفه این داستان رو رها کردم

سروش‌خان حبیبی به چه بلوغی در ترجمه (بخوانید نویسندگی) رسیده .. بخوانید و ازین متن مشعشع لذت ببرید. پ.ن. راستش داستان‌ها چنگی به دل نمی‌زد؛ فضای روشن و دلفریبی داشت، اما ژرفای چندانی نداشت؛ در حد معمولی .. شرمنده :))