نظرات کاربران درباره کتاب زندگی خصوصی درختان

کتاب آمیخته‌ای‌ست از خاطره، داستان، واقعیت، خیال، گذشته و آینده. بیش‌تر از آن‌که داستان باشد، به یادداشتی بلند شبیه است. این‌گونه نثر چندان عامه‌پسند نیست ولی مخاطب خودش را دارد. به پایان رساندنش ممکن است دشوار به نظر برسد-و در برخی مواقع خسته‌کننده-اما نقل یکی از منتقدانش پس از پایان چندان بی‌راه به‌نظر نمی‌رسد؛ «این اثر طلسمی دارد که شمارا وادار می‌کند دوباره و دوباره به آن بازگردید.» خوانشش در یک عصر کسل‌کننده پیشنهادِ مناسبی‌ست.

کتاب بدی نبود اما پایانش رو دوست نداشتم در اصل حس میکنم کتاب نیمه کاره موند

بسیار برام جذاب و خلاقانه بود و متنی روان و پرکشش داشت و سریع پیش می‌رفت

داستان شبیه به خیال‌پردازی ذهنه وقتی با ابهام روبه‌رو می‌شه ... و در آخر هم می‌بینیم که نمیشه از همه چیز سر در آورد؛ درست عین زندگی واقعی!

معمولی بود ...