نظرات کاربران درباره کتاب مرگ شادمانه

(۳-۹-[۱۷]) شخصیت اصلی داستان برای رسیدن به خوشبختی و معنا دادن به زندگی دست به هرکاری میزنه ولی در نهایت به همون مفهوم همیشگی یعنی "پوچی و بیهودگی" میرسه؛ اگر قبلا کتاب بیگانه رو خوندین، این هم تقریبا مثل همونه ولی نگاهی خوشبینانه تر به زندگی داره، ترجمه هم معمولیه

داستان درباره‌ی مردی به اسم مرسو‌ است که به جستجوی چیستی، چرایی و معنای خوشبخت بودن می‌پردازه و سیر تحولات درونی و فکری مرسو پس از ملاقات با مرد افلیج رو به تصویر می‌کشه. به گمونم این مرسو، همون مرسوی بیگانه‌ست. بخش اول کتاب رو دوست داشتم. بخش دوم رو شروع کردم و شاهد تغییر دیدگاه مرسو و بازتابش در زندگی‌ش بودم. اما به نظرم کمی خسته کننده شد. یه پارگراف‌هایی رو سریع می‌خوندم و ازش می‌گذشتم. نمی‌دونم بعد از آغاز بخش دوم، رغبتی برای خواننده باقی می‌مونه که ادامه بده یا نه؛ از این رو مطمئن نیستم این کتاب رو توصیه کنم. از این کتاب تنها دو ترجمه دیدم. یکی ترجمه‌ی آقای شهدی و دیگری آقای لاهوتی. به نظرم ترجمه‌ی آقای شهدی بهتره.

مورسو کم کم در مییابه که خوشبختی وابسته به آینده بهتر یا ثروت نیست بلکه همین لحظه‌ی زندگی است. آخر داستان اشک و خنده هام با هم قاطی شده بود برام. بنظرم این کتاب رو فقط کسایی که با قلم کامو آشنا هستند می‌تونن بخونن. ترجمه هم عالی بود

یکی از بی نظیرترین کتاب هایی بود که خوندم.

اگر دنبال یک فلسفه انسان گرایی و مکتب اگزیستانسیالیسم هستین، این رمان یکی از بهترین هاست!

کتاب خوبیست.

بخش اولش خوب بود،ولی بخش دومش،یا بخاطر خود کتاب یا ترجمش افتضاح بود و اصلا نفهمیدم چی به چیه

نمیدانم این اثر به عنوان اولین کتاب آلبر کامو چنین محتوایی داشت یا واقعا بد ترجمه شده بود اما به هیچ وجه باهاش ارتباط نگرفتم و حداقل توصیه میکنم کتاب رو با ترجمه دیگری مطالعه کنید.