نظرات کاربران درباره کتاب پاییز ۳۲

خوابند وکیلان و خرابند وزیران بردند به سرقت همه سیم و زر ایران ما را نگذارند به یک خانه ی ویران یا رب بستان داد فقیران ز امیران

متاسفانه فرهنگ استفاده از تکنولوژی هم نداریم و عیب روی تکنولوژی میزازیم. نه اینستاگرام بده نه تلگرام و ... به شخصه برای خودم اینستاگرام از ۱۰۰ تا کلاس آموزش بهتر بوده‌ . تو هر زمینه ای خواستم اطلاعات و آموزش های مدرن و ببینم تو پیج های خارجی متنوع به وفور پیدا کردم. اینکه بیشتر افراد تو ایران زمانشون و با پیج گردی های بی فایده و اخبارهای زرد اینستاگرام میگذرونن دلیل بر بد بودن اینستا نیست. بلکه نحوه استفاده درستش و نمیدونن. حالا هم که قطعه خوشحالن که دیگه وقتشون و تلف نمیشه. ولی امثال من بسیار ناراحت که منبع مفید و متنوع آموزشی و خلاقیت و از دست دادن. اگر فرهنگ صحیح استفاده از تکنولوژی و نداریم دلیل بر بد بودن اون نیست.

یکی از سرگرمی های اصلی زندگیم کتاب خوندن بوده ،و از سال 95 عضو طاقچه هستم. ولی خداییش با چه دلی کتاب میخونید وقتی وارد ششمین روزی میشیم که کلا ارتباطمون با جهان قطعه؟؟!! سخته واسم باورش این وضعیت

نه تنها حکومتمون استبدادیه بلکه استبداد به خون مردم کشورمون هم نفوذ کرده. البته انتظار دیگه ای هم نیست ملت ایران بالای صد ساله چیزی جز استبداد ندیده. نتیجشم اینه که طرف تا کامنتی میبینه که با نظر خودش متفاوته میاد میگه چرا نظر متفرقه میدی. در حالی که امثال ایشون تا چند وقت پیش برای خودشون کتاب مشخص میکردن تا برن تو بخش نظراتش چت کنن.

خوب بود

طاقچه تو این یه هفته بی نتی که مصادف شده بود با هفته کتا ب خوانی فهمید پتانسیل‌ شبکه اجتماعی متنی(مثل تویتر) رو وا قعا داره.

پس چرا من انقد بر عکس بقیه خوشم اومد؟!قلم عباس معروفی و هوشنگ گلشیری رو برام تداعی کرد❤😍

اعتراف میکنم !!! از یکشنبه هفته پیش تا همین امروز ،هر روز خواب میبینم دیتا گوشیمو باز میکنم ، و گوشیم پر نوتیفکیشن از برنامه هام میشه 😂 بعد از خواب پا میشم ، چک میکنم،میبینم خبری نیس...

در مورد داستان اول فارغ از میزان صحت یا نادرستیش، میتونم بگم اگه این مکان(ریگ جن) در اروپا یا آمریکا بود الآن هالیوود چند تا فیلم ترسناک عالی و درجه یک ازش ساخته بود.

داستان اول و سومش واقعا خوب بود بقیه هم کمی شخصیت پردازیش مشکل داشت. در کل خوب بود

طاقچه ی عزیز بخاطر این هفته که با کتابهای رایگان و کدهای تخفیف، پرکتاب تر گذشت ممنونم ⚘

سلام. به یه وانت 800 لیتر بنزین یارانه ای میدن که مابه التفاوتش با آزاد میشه ماهی یک و دویست. بعد یارانه نقدی هم به خانوادش میدن. یعنی یه خانواده چهار نفره وانت دار،ماهی یک و سیصد و هشتاد یارانه دریافت میکنه، اونوقت یه خانواده کارگر بیچاره ای هم که ماشین نداره 180تومان یارانه میگیره! این طرح با افزایش نقدینگی علاوه بر تولید تورم، در توزیع یارانه بنزین هم کاملا ناعادلانه عمل میکنه.

ریگ جن فوق‌العاده بود بعد خوندن یاد ساخته مانی حقیقی افتادم فیلم اژدها وارد می شود. تمام نیمه شب مشغول خواندن داستان شدم. پاییز 32 زیباست.. کلا حس خوبی داشتم وقتی میخوندم

قصه آدمای سرگشته و گم شده در شلوغی تاریخ.تاریخ نه از اون مدلی که تو مدرسه خوندیم یا تو تلویزیون نشونمون دادن، آدمای این قصه ها اسیر جبر حوادث تاریخی و سیاسی زمان خودشون هستند وانگار هرگز راه فراری براشون وجود نداره، چه در داغی کویر چه یخبندان تبریز. تاریخ آدمهای محو شده اما واقعی، با پس زمینه ای از واهمه و اضطراب در لابه لای کلمات و اگه حس میکنید بعضی از داستانها پایان نداره به دلیل اینه که اون ادمها واقعا سرانجامی ندارن.

داستان اول، روایتی ست مستند گونه از معجون خیال و واقعیت (البته یه سری اشکالاتی در روایت داستان است) بمانند فیلم اژدها وارد میشود مانی حقیقی که با کشش راز گونه خود، مخاطب را جذب می کند ولی در ادامه با داستانهایی تقریبا عاشقانه روبرو هستیم که پایان باز دارند ولی نه آنچنان پایان بازی ک خواننده رو به فکر فرو ببره. انگار در خلل نوشتن آخر داستان،جوهر نویسنده تموم شده و صفحه بعد داستان بعدی شروع می شود.روایت داستان ها با چاشنی تاریخی در دوران کودتا ۲۸ مرداد و مصدق همراهه. و برای خوانندگان که به تاریخ تهران و قدمت محلات و کوچه و خیابونها علاقه مندن، جالبه. شخصیت پردازی و نثر روانی دارد ولی بعضا کلماتی بکار رفته ک معنا و مفهوم ان گاها در لغت نامه دهخدا هم نیست بمانند شبکوب سقط فروشی. با خوندن داستان اول انتظار یک سری داستان های از جنس رئالیسم جادویی داشتم ولی اینگونه نبود.در کل اگر به سبک نگارشی اکسپرسیونیسم نظیر کافکا و صادق هدایت که به تصویر رنج،اندوه و استصاله هویت انسانی می پردازد و احساسات، عواطف و رویا نویسنده را بیان می کند علاقه مند باشید در ادبیات فارسی کتاب خوبی است.

من بخاطر کار باارزشتون ستاره میدم

داستان کویر ریگ جن وااااقعا جالب بود

بنده این داستان رو مطالعه کردم.سبک نوشتن اقای جولایی منسجم و یک دست هست.و خوب از عهده ساختن فضای مناسب با موضوع بر اومده. قسمت زاید و اضافه ای رو حس نکردم که داخل متن بیخود و بیجهت به نظر برسه.مخاطب رو جذب میکنه .با این وجود موضوع داستان مورد علاقه بنده نبود.البته این سلیقه شخصیه و ربطی به توانایی نویسنده نداره.

داستان ها خیلی زیبا و گیرا شروع میشدند‌ و ادامه پیدا میکردن.ولی خیلی یک باره و ناگهانی داستان قطع میشد.به نحوی که من تا چند خط از داستان بعدی رو به اشتباه و به تصور ادامه داستان قبل میخوندم.به نظرم نویسنده در به تعلیق کشیدن پایان داستان هاش خیلی ضعیف عمل کرده.در کل توصیه میکنم یک بار بخونید.خصوصا داستان اول رو....

کل کتاب یک طرف، داستان پاییز ۳۲ یه طرف . خیلی دوستش داشتم. خیلی .

داستان ریگ جن برام جالب بود اما چرا در مورد سرنوشت دکتر معتمدی چیزی نگفتن...... مبهم و رازآلود بود......

👏👏👏👌🌹❤❤

۸. مدت‌ها بود که دنبال کتابی ماجرایی می‌گشتم و می‌تونم بگم این داستان‌های کوتاه جذاب که مخاطب رو به راحتی با خودش همراه میکنه و اشتیاقش به ادامه رو در هر سطر بیشتر میکنه، یکی از کتاب‌های خوبی بود که می‌تونستم پیدا کنم. فکرنمیکنم کسی از خوندنش پشیمون بشه. تصویرسازی‌های دقیق و با جزییاتش مسلما شما رو به ادامه ماجرا راغب میکنه

کاش فرهنگ کتابخوانی هر روز بیشتر و بیشتر میشد....مرسی طاقچه جان.

توصیه اکید:بعد از داستان اول نطرات دکتر کردوانی رادررابطه با ریگ جن جستجو کرده ومطالعه کنید

ریگ جن رو خوب نوشته بود...موضوع اون جدید بود...بقیه داستانها هم خوب بود ...نویسنده یه جوری خوب از زمان ترور محمدرضا شاه و مصدق نوشته بود انگاری تو اون موقعیت قرار داشته..رضا جولایی اسمت به خاطرم می مانه..

چقد نثرشونو دوست داشتم، چقد ریگ جن بهم هیجان داد و چقد با سحرگاه بیست و هشتم ارتباط برقرار کردم

داستان اول خوب بود به نسبت باقی معمولی

خیلی عالی بود نوسنده خیلی خوب فضاسازی کرده و وقتی شروع به خوندن کتاب کنین تا تمومش نکنین دست برنمیدارین. به نظرم همه داستاناش عالی بود و متن روانی داشت.

قسمت اولش فوق العاده بود !!! انچنان جذاب که نمیشد ادامه نداد

دوسش داشتم...بیانش عالی بود.حس میکردم دارم تو اون دوران زندگی میکنم

به غیر از داستان ریگ جن که بسیار متفاوت و جذاب بود بقیه داستانها تقریبا کلیشه ای بودند! به نظر گاهی نویسنده فراموش کرده بود داستانها رو به پایان برسونه و نیمه کاره رها شده بودند😀

دوست داشتم داستان‌هاش رو. البته رمان‌های آقای جولایی رو ترجیح میدم.

دوستان این کتاب داستان بلنده و طبعا تخیل نویسنده چیکار به واقعی بودن یا نبودن اون دارید‌. خیلی از نظرات بقیه شوکه شدم ولی اهل داستان این کتاب رو بخونید جولایی خوب بلده قصه بگه فعلا داستان اول کتاب رو خوندم و جولایی و قلمش و جهان داستانش رو پسندیدم بعد از اتمام کتاب حتما سراغ رمانهای بلند جولایی هم خواهم رفت. اگر کسی از جولایی پیشنهادی داره بهم بگه

داستان اول(که برپایه حقیقت هم هست) واقعا مرموز و جالبه. منکه کتابی ندیدم که مثل داستان اول روایتی حقیقی و واقعی از جنگ و گریز انسان برای زنده موندن باشه! اگر میشناسید معرفی کنین❤ خیلی ممنون از طاقچه🌹

خوب نبود

مرسی چشمه، مرسی طاقچه. کار ارزشمندی بود که کتاب تازه چاپ شده رُ هدیه دادید.🌹🌹🌹

کتاب جذابی بود، البته نه شاید برای همه. اگر بخواهم موضوع را باز کنم ماجرا این است که وقتی دقیق روی داستان و نکته های ساده اش فکر کنید، چیز های جالبی دستتان می آید که ممکن است شگفت زده شوید. داستانی که تا چند مدت قبل بی معنی بود یکهو روشن می شود و البته که می تواند شگفت انگیز باشد. نوع نگارش و داستان پردازی و قلمشان،نسبتا خوب بود. راجع به قلمشان مطمئن هستم که خوب بود. داستان را خوب چفت کرده بودند و مشخص بود حساب شده این کار انجام شده. از جنبه ی لذت مطالعه، داستان اول تا مدت ها ذهنم را در گیر کرد. نه به وحشتش، به تاریخ، به آدم ها، به خودمان. داستان دوم هم داستان نسبتا جالبی بود، البته شاید می توانست گویا تر از این باشد اما جالب بود و نو. داستان های بعد هم تقریبا همین طور . کتاب تازه ای بود. داستان های تازه ای داشت. پردازش تازه ای داشت و برای من نوع نگاهشان هم تازه بود.

این کتاب داستان های مختلف رو نقل میکنه که برای من فقط داستان اول جذاب بود و بقیه داستان ها رو دوست نداشتم. اگر شما هم کسی هستید که با کتاب میخواید حالتون خوب بشه و روحیه حساسی دارید پیشنهاد میکنم که این کتاب رو نخونید!

همه داستانهاجالب بودندوبامهارت واستعدادویژه آقای جولایی زینت یافته بودند آینده خوبی برای آقای جولایی درعرصه داستان گویی مهیا شده است منتظرداستان بلندی ازایشان میشویم

فقط داستان اول برام جالب بود...

اقای جولایی داستانهای تاریخی را به شیوه‌ایی دیگر می‌نویسند داستانهای این کتاب در بستری تاریخی ولی درباره‌ی ادمهای معمولی است که در تاریخ نامی از انها نیست قصه ها بسیارجالب بود . سپیده موشیدی

داستان های کوتاه با حال و هوای مختلف ایران در دوره های مختلف. من داستان اول رو خیلی دوست داشتم و همون راغبم کرد که کتاب رو ادامه بدم ولی داستان های بعدی واقعا ضعیف تر بودند.

قشنگ بود، داستان سحرگاه بیست و هشتم قشنگتر

«پاییز ۳۲» اولین اثری است که از رضا جولایی خواندم. مجموعه داستانی متفاوت که مشتاق‌ترم کرد تا از این نویسنده‌ی توانا بیشتر بخوانم. فضاسازی قصه‌ها بسیار خوب است به شکلی که تصویری که نویسنده از آن‌ها در ذهنم ساخت به صورت روشن و ماندگار در خاطرم مانده و تصور می‌کنم تا مدت‌ها باقی بماند. رضا جولایی علاوه بر تخیل قوی و اطلاعات تاریخی فراوان، دایره‌ی واژگان وسیعی هم دارد و از آن‌ها به جا بسته به بستر تاریخی قصه بهره می‌برد. قصه‌ها اشاره به دگرگونی‌های اجتماعی در برهه‌های مختلف تاریخی دارند و این که چگونه زندگی مردم بازیچه‌ی این تغییرات می‌شود. تغییراتی از قبیل حمله‌ی مغول، کودتای ۲۸ مرداد، سقوط قاجار و ظهور پهلوی، ظهور حکومت خودمختار آذربایجان و غیره. و زندگی‌هایی که از طریق کشتار، کوچ، بگیر و ببند، تیرباران و مصادره‌ی اموال دگرگون می‌شود. با این که قصه‌ها در بحبوحه‌ی زلزله‌های سهمگین اجتماعی رخ می‌دهند؛ ولی آن‌جا که پای عشق به میان می‌آید آرامش خاصی برقرار می‌شود. آرامشی که با فضاسازی‌های ماهرانه‌ی نویسنده به خوبی حس می‌شود و فضایی کاملاً متفاوت با فضای سرد بیرون دارد. وظیفه‌ی عشق در این قصه‌ها به دوش زنان است، و این مردانند که قدر عشق را نمی‌دانند و از مأمن عشق به گرداب جامعه باز می‌گردند. بیرون از این مأمن، برف است و باران سیل‌آسا و بیابان برهوت و وهم و خیال و ترس. در غیاب عشق، ساز نقش مُسَکّن را ایفا می‌کند. همچون قصه‌ی «فصل ‌بادهای یخ‌زده» که در آن دایی ماشاالله به سازش به عنوان سکان کشتی نوح زخمه می‌زند و «سحرگاه بیست و هشتم» که در آن راوی کوچه‌های شهر را ویولون‌زنان گز می‌کند به این امید که معشوقش در یکی از این کوچه‌ها نغمه‌ی ساز را بشنود و پیش او بازگردد. «ریگِ جن» شاید متفاوت‌ترین قصه‌ی مجموعه است. قصه‌ی قومی که در اثر حمله‌ی مغول مجبور می‌شوند از مازندران به قلعه‌ی ازبک در کویر لوت کوچ کنند. سپس مغول‌ها قلعه را محاصره می‌کنند و سرنشینان قلعه از ترس عاقبتی که در انتظارشان است، پس از تحمل این همه آوارگی دست به خودکشی دسته‌جمعی می‌زنند. یک تراژدی بزرگ. فضای وهم‌آلود و ترسناک بیابان و قلعه به زیبایی تصویر شده. در این قصه هم در کویر برف می‌بارد. ابتدا باور نمی‌کردم تا این که جستجو کردم و تصاویر زیبایی از برف در کویر دیدم. گروهی که به کاوش در مورد این قوم و قلعه می‌پردازند دچار سرنوشت شومی می‌شوند. گویی بلای تاریخی‌ای که بر سر آن قوم آمد هنوز هم گریبان‌گیر بازماندگان است. گویی آن تاریخ تمام نشده و اثرش تا به حال برقرار است. سردترین فضا را قصه‌ی «شامگاه برفی» دارد. قصه‌ی مردی مسخ شده که به شوروی گریخته و حکم اعدام فرزندش را امضا می‌کند. هر چه قصه مردانه‌تر و عاری از زن در نقش معشوق باشد فضای آن سردتر، برفی‌تر و بارانی‌تر است. «سبز پری، زرد پری» بهترین نمونه از مأمن بودن زن است. خانه‌ی گرم و پر نور پری‌ها چونان واحه‌ای در دل زمهریر وصف شده است، هم‌چون یک بهشت کوچک وسط یخ‌بندان، بهشتی که به آرامی در حال متلاشی شدن است. این قصه موجب شد بیشتر در مورد «دموکرات‌ها»یی که تبریز را اشغال کرده بودند تحقیق کنم که اشاره‌ای است به «حکومت خودمختار آذربایجان» به رهبری «جعفر پیشه‌وری». «همه‌ی جهان‌های ممکن» یکی از قصه‌های محبوبم در این مجموعه به علت بار فلسفی آن است. این که تا چه اندازه اتفاقات کوچک و تصادفی بر جهان و زندگی ما تأثیرگذارند. این که وقوع هر اتفاق کوچک جهان موازی‌ای می‌سازد که در آن می‌توان وضعیت جهان را بدون وقوع آن اتفاق تصور کرد. هر زمان صحبت از رخدادهای تصادفی کوچک و به ظاهر بی‌اهمیت می‌شود، همواره به ماجرای ترور ولیعهد اتریش در سارایوو فکر می‌کنم. تروری که آغاز گر جنگ جهانی اول شد، جنگی که مرز بسیاری از کشورهای خاورمیانه و آفریقایی را تغییر داد و آغازگر جنگ‌های فراوان دیگری در این کشورها شد. جنگی که زمینه‌ساز جنگ جهانی دوم شد که آن خود آغاز گر فجایع عظیم دیگری شد به مراتب بزرگ‌تر از جنگ اول. باید ماجرای ترور ولیعهد اتریش و این که در آن روز چه اتفاقاتی افتاد را بارها خواند و به طنز تلخ تاریخ گریست. چه کسی تصور می‌کرد که مسائل ساده‌ای چون انتخاب کافه برای نوشیدن قهوه، یا انتخاب خیابان از میان خیابان‌های دیگر که اتفاقاً فاصله‌ی یکسانی تا مقصد دارند بتواند تاریخ جهان را تا این اندازه دگرگون کند، و جان میلیون‌ها انسان را بگیرد؟ به چه شکل می‌تواند باشد جهان موازی‌ای که در آن راننده‌ی ولیعهد از خیابان بعدی به سمت مقصد می‌راند؛ یا ضارب قهوه‌ی خود را در کافه‌ای دیگر یا کمی زودتر یا کمی دیرتر می‌نوشد؟

عالی

اگه به حال و هوای طهران قدیم علاقه دارید،بخونیدش. یه خورده فضای داستانهای عاشقانه ش شبیه به بعضی داستان های بزرگ علوی بود به نظرم.

جالب بود مخصوصا داستان اول. ارزش یکبار خوندن فکر کنم داشته باشه.

من این کتاب و خیلی دوست داشتم، مجموعه داستان بود و واقعا برام من داستان هاش جذاب بودن

با اینکه من خیلی اهل مطالعه کتابهای ایرانی بخصوص داستانهای کوتاه نیستم و فقط چندتا نویسنده خاص رو قبول دارم،ولی بنظرم این کتاب خیلی خوب بود و ارزش خوندن داره.داستان های جذابی هم داره