نظرات کاربران درباره کتاب خانواده‌ پاسکوآل دوآرته

پاسکوآل دوآرته یک شروع بود، برای من، وقتی بعد از چند هفته افسردگی و دعوا و درگیری و کشمکش، دوباره یک روز صبح زود، ساعت هشت صبح، سرحال از خواب بیدار شده بودم، رها از سردرد وحشتناک شب قبلش که بی‌سرم کرد تا گذاشت بخوابم، و آرامشی که آن لحظه داشتم، و وسوسه‌ام برای خواندن چیزی، چیزی جز گوشی‌ام، که برای دو ساعت دیگر کوک شده بود و هنوز هیچ زنگی نزده، بیدارش شده بودم تا ناغافل خفتش را بگیرم و یادش ببرم که باید زنگ بزند، باید غرغر کند تا جامه بدرانم و تن بیندازم به‌اش، که حالا دیگر آن‌ها جز با گرمای بدن‌مان راه نمی‌آیند، و کاری بامان می‌کنند که در نور زرد سازگار با چشم‌شان غرق شویم، غرق نشده، نفس نفس زنان، دویدم سمت کتاب‌های پخش و پلای پشت پاسکوآل، و پاسکوآل را از روشان برداشتم، و در آن خواب‌آلودگی آخرالزمانی خانه، که در تخت‌ها جسمی هست که به پتوها حجم دهد، اما نه چیزی جز استخوان، خواندمش. ‌ و شروع، فقط می‌تواند جرقه‌ای باشد برای پرحرفی‌ای این‌چنین، نه درک و دریافتی، نه چیزی دیگر، جز یک چیز، پاسکوآلی که همواره تنهاست، و باز نام داستان زندگی‌اش خانواده‌اش را یدک می‌کشد، استخوان‌های پوسیده‌ی جمجمه‌ی زنی، زیر پتو، آخ که چه می‌خواهمش.

یک داستان بلند با صراحت و خشونت و زیبایی منحصر به فرد.

این‌قدر متاثر و غمگینم که نمی‌دونم چی بنویسم. حس می‌کنم بالاخره یه نویسنده تونست منو بشکنه! بمونه به یادگار از اسفند ۴۰۳ 📜⌛️

بعد از مدت‌ها کتابی خوندم که حسابی جذبم کنه و بهش امتیاز کامل بدم. کتاب از همه نظر بی‌نظیر بود و ترجمه خوبش، این شاهکار رو خوندنی‌تر کرده بود. ماجرای کتاب، از زبان پاسکوآل دوآرته روایت میشه. شخصی که به جرم قتل به زندان افتاده و تو نامه‌ای که می‌نویسه، دست به اعتراف می‌زنه . شخصیت فردی ضداجتماعی که تو محیط خانواده و جامعه‌ای سرشار از خشونت رشد کرده، بارها خواسته خوب و خوشبخت باشه اما به خاطر محیط نتونسته و در نهایت قتل‌هایی که زاییده خشم فروخورده‌ش هست، این اثر رو به شدت تاثیرگذار کرده. این اثر یکی از عمیق‌ترین آثار داستانی با تم روانشناسی بود و با زبانی گویا، به خواننده این امکان رو میده که با یک ضدقهرمان همراه باشه و علت خشونتش رو از زبون خودش بشنوه. توصیه می‌کنم حتما این کتابو بخونید.

ماجرای یک شخصیت مرزی از کودکی تا واپسین روزهای مرگ به خوبی روایت شده است . یک ضدقهرمان که گاهی کارهایش را تایید و گاهی خارج از عقل و انصاف میپنداری.

میتونم بگم نویسنده یه کتاب فوق العاده خلق کرده. چطور تونسته به این زیبایی این حجم دردناک از رنج و فلاکت رو بیان کنه؟ نویسنده اخر کتاب در مورد شخصیت اول کتابش مینویسه: وقتی اعماق روحش کاویده شد کشف این امر آسان بود که او بیشتر به بره رام بینوایی می ماند که زندگی او را به هراس انداخته و به گوشه‌ایی رانده است. باید کتاب رو خوند تا فهمید چرا نویسنده همچین استعاره زیبایی رو در مورد نقش اول داستانش گفته و اگه شد در موردش قضاوت کرد(برای من این کتاب بی نظیر بود).

میتونم بگم کتاب روان و راحتی بود حتی برای کسی که خوندن رمان رو تازه شروع کرده. انگار که فیلمی با ژانر جنایی میبینید. در مجموع از خوندنش ضرر نمیکنید.

ترجمه روان و راحتی داشت، داستانش طوری مجذوبت میکنه که در کمال تعجب در پایان کتاب میبینی برای مرگ یه جانی متاثر و غمگین شدی

یکی از شاهکارهای کوتاهی که خوندم

کتاب درباره یه خانواده یکم غیر معموله،و چالش ها و نحوه برخوردشون با زندگی که به شیوه جالبی بیان شده

داستان جالبیه. بخونیدش

به عنوان کسی که وسط کتاب دیگه نخوندمش به شما میگم کتاب اگر ۱۰۰ صفحه باشه از صفحه ۵۰ تازه داستان شروع میشه و کاملا یه زندگی نامه هست من خودم طرفدار کتاب های روسی هستم نمی‌دونم شما خوشتون میاد یا نه ولی آنقدر برای حقیر خسته کننده بود که وسط کتاب رفتم کتاب قمار باز رو خریدم و الان دارم لذت میبرم از قمار باز

این کتاب سبک از کتاب ها با سلیقه من مطابقت نداره ،خیلی تعریفش رو شندیدم و به همین دلیل تا انتهاخوندمش، ولی خیلی سخت تونستم کامل بخونمش

تصور مرگ با کمین آرام گرگ‌ها یا سریدن بی‌صدای مارها، مثل همه تصورات خوفناک که ما را به زمین پرت می‌کند، سراغ ما می‌آید، انگیزه‌های ناگهانی یک‌آن خفه‌مان می‌کند، اما بعد همه محو می‌شوند و ما به زندگی ادامه می‌دهیم. (فقط میتونم بگم بی‌نظیره این رمان،،)

شاهکار 👌🏼

یک مقدار اندکی داستان و یک عالم غم و اندوه

شخصیت اصلی واسم شکل نگرفت انگار یه دویست صفحه کم داشت، ولی خب به گفته نویسنده این یه نامه س یه نامه بلند. اگه تند خوانین سرگرمتون می‌کنه اگه نه، یه کتاب دیگه بردارین.

بی نظیر

داستانی تأمل برانگیز و شایان توجه بسیار البته ترجمه‌ ای دیگری همه از این کتاب وجود داره وقتی هر دو تا ترجمه‌ رو می خونی انگار دو راوی با دو لحن متفاوت دارن ماجرا رو تعریف می کنن.

هیچ هدف خاصی نداشت