نظرات کاربران درباره کتاب شوری در سر

مولود و سلیمان دو پسر عمو هستند که هر دو عاشق یک دختر میشوند . سلیمان مولود را گول می زند و مولود نفهمیده با خواهر دختری که عاشقش بود ازدواج می کند .... کاملا رمان بود. تمام صفحات کتاب جذاب بود. اضافه گویی نداشت. خیلی عالی بود 👍👍

***همسر دوم مولود (سمیعه) استعاره حزب عدالت و توسعه به رهبری اردوغان است. آغاز زندگی مشترک مولود و سمیعه هم هم‌زمان است با قدرت گرفتن این حزب در ترکیه. تفاوت سلیقه رایحه و سمیعه در زندگی هم دقیقا بازتابی است از گذار ترکیه از یک جامعه سنتی به جامعه‌ای که با جاه‌طلبی به دنبال توسعه است. و البته که پاموک سلیقه سیاسی خود را به وضوح در آخرین جمله‌ی کتاب اعلام می‌کند!*** طبعا برای درک لایه اول هیچ نیازی به اطلاعات اضافه درباره جامعه یا تاریخ ترکیه ندارید و حتی با خواندن کتاب می‌توانید اطلاعات زیادی در این باره بدست آورید. لایه دوم نیاز به شناخت محدودی نسبت به تاریخ ترکیه دارد و برای درک لایه سوم، کمی شناخت نسبت به تفکرات سیاسی تاریخ ترکیه هست. در هر حال، کتابی است که در صورت انطباق با سلیقه، خواندنش را توصیه می‌کنم. البته که مترجم محترم از طرفداران ترجمه آزاد هستند و متن ترجمه علی‌رغم روانی بسیار، وفاداری زیادی به متن اصلی ندارد.

برای من یک داستان روان و پرکشش بود با شخصیت های ملموس و واقعی. یک داستان عاشقانه در زمینه تاریخ و فرهنگ شهر استانبول. لذت بردم. احتمال لو رفتن داستان: مولود، شخصیت اصلی داستان، شخصیتی منعطف و مهربان داره و از ادماییه که خودش رو با شرایط، تطبیق میده، از قضا هربار که سرنوشتش رو میپذیره، بهترین اتفاقات براش رقم میخوره، از جمله شرایط سربازی و ازدواج با رایحه... وقتی مولود موقع فرار با رایحه، متوجه میشه رایحه، معشوقی نبوده که به یادش نامه مینوشته، اولین گره مهم داستانی ایجاد میشه، مولود سرنوشت رو میپذیره و زندگی گرم و صمیمی رو با رایحه شروع میکنه. درحالی که داستان نامه ها و معشوق اصلی مولود، سمیعه، کم کم کمرنگ شده بود، رایحه ناگهان متوجه میشه نامه ها به نام رایحه و به نیت سمیعه بوده... گره بعدی داستان، هضم این اتفاق توسط رایحه است... رایحه خیلی تلاش میکنه از حسادت و دل شکستگی عبور کنه اما نمیتونه و پایان غم انگیزی رو برای خودش رقم میزنه... بعد مولود و سمیعه با هم ازدواج میکنند و مولود بالاخره با عشق جوانی خودش زندگی میکنه. در بخش پایانی، مولود به وضوح متوجه میشه معشوق حقیقی او رایحه بوده. هیچکس رو نمیشه مقصر این دیرآگاهی دونست و این آگاهی جز با تجربه به دست نمیومد. این یک واقعیت غم انگیزه که اگر رایحه نمیمرد و اگر مولود با سمیعه ازدواج نمیکرد، همیشه فکر میکرد معشوق دیگری داشته، حتی اگر در رفتار و اعمال مولود، نشونی از عشق دیگه نبود... پذیرش خالص نبودن این عشق برای رایحه که حتی قبل از مولود، عاشق او شده بود سخت بود... این تجربه انسانی من رو عمیقا متاثر کرد.

ترجمه اش اصلا روان نیست پیشنهاد میکنم با ترجمه صابر حسینی بخونید

برای شروع آشنایی با استانبولِ ۱۹۵۰ به بعد عالیه. چگونگی تغییر شهر و مردمش، مهاجرت‌ها، گروه‌های سیاسی و ملی-مذهبی، بازار…خلاصه کفِ جامعه

نویسنده قصد داشته راوی جدیدی خلق کنه. راوی‌هایی که به سبک سیتکام‌هایی مثل modern family وسط ماجرا وارد میشن و از زاویه دید خودشون ماجرا رو روایت میکنن. این راوی میتونست موفق باشه اگه بار اصلی روایت رو به دوش نمی‌کشید و نقش کمکی و بعد دادن به داستان رو ایفا می‌کرد. اما استفاده نویسنده از این راوی تنها برای تسهیل در روایت بوده. ماجرای کتاب هم چیز دندون‌گیر و جذابی نداره، شخصیت مولود اونقدر عمق پیدا نمیکنه و نمیشه بهش نزدیک شد. یک ماجرای عاشقانه آبکی که در خلالش داستان ترکیه و شهر استانبول روایت میشه، به همه‌ی ابعاد سیاسی، اقتصادی و فرهنگی پرداخته میشه ولی فاقد جذابیته، چون ظرافت لازم رو نداره و شبیه ویکیپدیاست.