نظرات کاربران درباره کتاب در وضعیت کوانتوم

شاعر خواننده را با اشعارش در وضعیت کوانتومی قرار می‌دهد. شک و تردید از ویژگی‌های مهم این وضعیت است. مثلا آنجا که می‌گوید روی صندلی که نشسته‌ام، ننشسته‌ام و یا بازی با افعال مثبت و منفی کنار هم! (که تبدیل به تکنیک شاعر شده و گاهی بیش از حد تکرار می‌شود و قابل پیش‌بینی!) ارجاعات بیشمار در اشعار هم خسته کننده است و هم گاهی غیرقابل درک برای خواننده‌ای که از منابع این ارجاعات آگاه نیست اما گویا شاعر پیوندش با آن ارجاعات را دوست نداشته قطع کند و با آوردنش شاید خواسته ادای دینی کرده باشد! راوی بیشتر مواقع انسان است و پایش روی زمین و خیالاتش گرچه گاهی عجیب و پست‌مدرن هستند اما از احساسات انسانی او نمی‌کاهند. آن شعرها که در آن انسجامی در بروز و حفظ انسان بودن رعایت شده، قاب‌های قشنگی از تصاویر این انسان ساخته می‌شود که آدم دوست دارد بر دیوار ذهنش نگه‌ دارد. به نظرم ارزش خواندن داشت و توصیه‌اش کردم.