نظرات کاربران درباره کتاب نوبت من

جای هلند در جام جهانی خالیه...دیشب که کوتینیو برای برزیل گل زد شک کردم پوشیدن شماره 14 در تیم بارسلونا فقط برازنده ی کرایف بوده باشه...یوهان کرایف که بقول خودش سیگار هر آن چه که فوتبال بهش داده بود رو ازش گرفت. مرد افسانه ای قرن..... یاد جمله ای افتادم از کرایف که همیشه در ذهنم میمونه: *فقط یک لحظه وجود دارد که شما می توانید به موقع به آن برسید. اگر آنجا نیستید، یا دیر کرده اید، یا زود آمده اید!*

تاثیر گذارترین شخص در دنیای فوتبال. پدر خوانده ی دنیای فوتبال. فوتبالیها این کتابو بخونن تا بفهمن کرویف چقدر از زمان خودش جلوتر بوده.

واقعا کتابی فوق العاده است زندگی نامه یک اسطوره کرویف کبیر واقعا جاش توی این دنیا و فوتبال حال خالیه واقعا پیشنهاد می کنم هم فوتبال دوستان و هم غیره بخونن تا با افراد بزرگ و سختی های زندگیشان خبردار بشن

ترجمه ضعیف و سرشار از غلط املایی. اما خودِ کتاب: فوق‌العاده؛ درجه یک؛ بی‌نظیر! مملو از حکمت و معرفت‌هایی که تاثیرگذارترین مرد تاریخ فوتبال درمورد بسیاری از موضوعات (نه فقط ورزش) در اختیارمون می‌ذاره. روحت شاد مرد بزرگ.

موقعی که شروع کردم به خواندن کتاب صرفا برای اینکه میخواستم ببینم کرایوف در بارسا چیکار کرد شروع کردم اما بعد فهمیدم کرایوف برای یک زندگی جذابه و خب خیلی قشنگ گفت که آژاکس خانه من بود و بارسا عشق من😍 بابت فلسفه قشنگت کرایوف ازت به نیکی یاد میکنیم و همیشه در قلب مایی❤️

نسخه چاپی این کتاب رو خوندم و بهترین کتاب تاریخه ! فوق العادست روح بزرگ یوهان شاد ، بنظرم جز ۳ بازیکن برتر تاریخه تاثیر گذار

عالی. پر از درس و نکات جالب.

بین همه فوتبالیست هایی که بازیشون رو دیدم یا ندیدم این شش نفر، تا این لحظه برام محبوب تر از بقیه هستن. لیونل مسی، تیاگو آلکانتارا، دنی آلوز، ویکتور والدز، هریستو استوویچکوف و یوهان کرایوف. گفتم تا این لحظه چون نمیدونم در آینده میخوان چه حرف ها و رفتاری داشته باشن مثل پپ گواردیولا. این اثر رو خیلی سال پیش بعد از فوت کرایوف میخواستم بخونم نشد تا اتفاقی الان دیدمش. درسته مسی سطح و کلاس فوتبال رو برای همیشه به آخر رسوند اما کرایوف در همه بخش های فوتبال قوی بود چه بازی چه مربیگری چه مدیریت. کتاب در چهارده فصل نوشته شده و جذاب شروع میشه. حرفایی گفته شد که اصلا ازش خبر نداشتم مثل قضیه تلاش برای آدم ربایی. اما واقعیت اینه انتظارم بیشتر بود. درسته کتاب شخصی هست اما اضافه گویی و پرداختن بیش از حد به یه سری از موضوعات مثل پسرش یا درگیری های بی پایان با مدیران از جذابیت و غنای کار کم می‌کرد. اما بازم به کسایی که علاقه مند هستن پیشنهاد میکنم با اینکه دیگه فوتبال اولویتی حداقل در زندگی من مثل سابق نداره. هعی روزگار. مراقب هم باشیم، کنار هم بمونیم.

نگاهی اجمالی که به دیگر یادداشت‌ها داشتم راجع به کریووف بود و همه ما متفق قولیم که بازیکنی بزرگ و مربی بزرگتری بود. راجع به کتاب باید بگم که ۳ فصل اولش به قدری برای من آزاردهنده بود که می‌خواستم بیخیال خواندنش بشم ولی عشق فوتبالی من را نگه داشت. شاهد یک خاطره گویی شلخته هستیم و بستر داستانی شکل نمی‌گیرد و اذیت می‌کند. وقتی خاطرات داخل مستطیل سبز را می‌گفت و چون من خاطراتی مشترکی نداشتم و توصیف یک بازی فوتبال با کلمات و فقط کلمات باعث شد نتوانم ارتباط بگیرم ولی وقتی صحبت از بیرون مستطیل سبز بود؛ رفته رفته کار بهتر شد و بهتر توانستم با کتاب همراه بشوم

بنظرم اگه بیشتر در مورد نکات فنی فوتبال و تجربه ها و خاطرات مربیگری یا فوتبالی مینوشت جالب تر پر و کشش تر میشد.یه جاهاییش کسل کننده بود و تکرار صحبت های قبلی مخصوصا درباره درگیری با مدیران