نظرات کاربران درباره کتاب روزهای بی‌آینه (خاطرات منیژه لشکری، همسر آزاده خلبان، حسین لشکری)

خیلی کتاب جذاب و قشنگی بود😭 آن روی سکه جنگ بود... اسارت دوری بی خبری اجرخانواده های اسرا با خانم بی بی زینب ان شالله🙏

صبر خانم لشکری، و عشق و علاقه شون به شهید مثال زدنی هست.. چقدر صاف و ساده و قشنگ بود روایتشون از روز های سخت بدون شهید و البته سخت و ناراحت کننده. این کتاب رو حتما بخونید . حتی اگر به دنبال کتاب هایی از این سبک و در حیطه ی دفاع مقدس نیستید هم بخونید . تنها اشکالش، اختصار هست .. ۱۸ سال در و رنج دوری و بی خبری ، توی این چند صفحه نمی گنجه... هرچند ، هرچقدر هم شرح بدن بازم کمه. ارادت من به این شهید ، بعد از خوندن این کتاب هزاران برابر شد.ایشون در برابر درد دوری از خانواده، انفرادی های طولانی و شکنجه های زیاد صبر ها کردن ولی حاضر نشدن یک مصاحبه ی چند دقیقه ای کوتاه انجام بدن و حرفی بزنن که بر ضد این کشور باشه. خانم لشکری هم متاسفانه بهمن ماه سال ۹۸ در اثر ایست قلبی از دنیا رفتن و به وصال همسرشون رسیدن هر دو بزرگوار در آرامش و رحمت الهی باشن ان شاالله

من نسخه چاپی کتاب رو خوندم، واقعا ایشون صبر و وفاداری مثال زدنی داشتن،کتاب روان و خوبی بود البته در مقایسه با کتابهای گلستان یازدهم و یادت باشد،که اونها هم درمورد همسران شهداست،نویسنده میتونست عمیق تر و لطیف تر بنویسه، در مجموع خوب بود لازم به ذکر هست خانم لشکری در اسفند ۹۸ در اثر ایست قلبی فوت کردن و به همسر شهیدشون پیوستن، روح هر دو شون شاد😔

کتاب خوبی بود. روایتی واقعی با همه لحظات خوب و بد و شاد و ناراحت کننده از زندگی یک خلبان و همسرش

یکی از بهترین و شرین ترین کتاب های خاطرات زنان دردفاع مقدس..... بانثری دلنشین وساده..... حیف این داستان که تا حالاازش فیلم ساخته نشده.... اهای اصغر فرهادی کجایی که ازاین فیلم تهیه کنی به جای گذشته

یک روزه خوندمش، عجب سرنوشتی ، جالب بود و غم انگیز

خیلی زیبا بود ..خیلی

مطالب کتاب بسیار ملموس و باور پذیر میباشد ضمن خدا قوت به سرکار خانم لشکری آرزوی موفقیت وسربلندی برایایشان دارم

متفاوت بود از چیزی که به طور کلاسیک از رزمندگان و همسرانشون نشون میدن اینکه یه آدم بعد ۱۸ سال اسارت بعثی برگرده و هنوز سر پا باشه فوق العاده است و همسرشون خیلی خوب از پس توصیف این رنج بر میان.... ای گاش بیشتر کنار هم میموندن... روح هر دو قرین آرامش باشه

عجب سرنوشتی!! خدا قوت به همه کسانی که در تولید این اثر نقش داشتند. رحمت خدا بر روح شهید لشگری

آخ که چقد تلخ بود... من آدم احساساتی نیستم اما این یک روزی که کل کتاب رو خوندم فقط همراهش گریه کردم.. جنگ چه رویاهایی رو که ویران نمیکنه.. هر چند خیلی به طولانی نبود و شاید خیلی از اتفاقات رو شرح نداده بود، با این حال خوب توصیف شده بود حال آدم های رنج کشیده این داستان.

عالی بود.

تمام کتاب رو در عرض دوساعت تقریبا با گریه و ولع خوندم ، امیدوارم این قهرمان بزرگ و همسر بزرگ ترش مارو ببخشن و حلال کنند در کوتاهی قدر ندانستن اونا و امثالهم .....

به رسم عادت توی طاقچه دنبال چند صفحه کتاب بودم واسه قبل خواب ....اول جذب عکس روی جلد کتاب شدم و بعد از شروع کتاب دیگه لحظه ای نتونستم کتاب رو زمین بذارم و حدودا سه ساعته تمومش کردم ... یکی از زیباترین کتابایی بود که در زمینه ادبیات پایداری مطالعه کردم روح هر دو عزیز در آرامش ابدی ...آقا و بانو حسین و منیژه لشکری

خوندن این کتاب را به همه کتاب دوستان توصیه میکنم کتاب بسیار گیرا و روانی بود زندگی خیلی دردناک اما غرور افرین و درس آموزی داشتند خدا خانم لشگری و همسرشان را غرق رحمت خود کند و روحشان شاد باشه سالها پیش بسیار تعریف شهید لشگری و همسرشان را از خاله ام که همسایه ایشان بودند شنیده بودم همیشه دوست داشتم بیشتر راجع بهشون بدونم دلم میخواست کتاب تمام نمیشد و خاطرات و جزئیات بیشتری از ایشان می‌خواندم

یکبارخواندمش....خلبانی که اسارت روح وروانش وزندگیش راازاوگرفت ولی اوتسلیم ناامیدی نشد ودرمدت اسارت قران راحفظ کرد....خوش به سعادت این شهیدوالا مقام وهمسر رنج کشیده وبسیارصبورش...😢😢😊😊

کتاب رو در عرض ۴ ساعت خوندم و با اینکه ساعت ۳ نیمه شبه ولی نتونستم کتابو کنار بذارم قبل اتمامش. چند سال پیش کتاب ۶۴۱۰ که خاطرات خود آقای حسین لشگری بود رو خونده بودم ‌و حالا این کتاب از زاویه دید همسر ایشون و سختی هایی که ایشون کشیدن تو این مدت بود. تو قسمت آخر کتاب با ناراحتی های محمدرضا اشک ریختم. واقعا کتاب خوب و در عین حال ناراحت کننده ای بود. چی کشیدن این عزیزان فقط خدا میدونه. لعنت به جنگ و جنگ افروز که هرچی عذاب براشون باشه بازم کمه. خوندن این کتاب رو در کنار کتاب «۶۴۱۰» پیشنهاد می کنم.

خوب بود متفاوت با زندگی دیگر شهدا بود ولی پیشنهاد میشه

بسیار جالب و خواندنی بود ولی ای کاش سالهای اسارت دقیق تر نوشته میشد و خانم لشگری روزانه خاطره مینوشتن مطمئنا خاطراتی از قلم افتاده. ولی در کل بسیار جالب بود

خدایاعجبداستانیبد

سلام بیشتر زندگینامه ی همسر شهید بود تا خود شهید ولی سختی هایی که همسران شهید کشیدن واقعا قابل درک نیست .....

با خوندن این دست کتابا به مردان و زنان آزاده سرزمینم ایران افتخار میکنم و خودم رو خیلی دور از اونها میبینم،تا به الان هر کتابی راجع به جنگ و خاطرات اسرا و هشت سال دفاع مقدس خوندم برام بسیار دردناک و درعین حال آموزنده بوده.

برایم جالب بود ولی غم سنگینی داشت

حتی تصور روزهایی که این زن زندگیش کرده واسه ی من سخته.. ممنون از پرستو عسکرنجاد عزیزم که این کتاب رو معرفی کرد

کتاب رو یک نفس سر کشیدم. چند ساعته داستان زندگی حسین و منیژه رو خوندم ولی چند روز با منیژه زندگی کردم و اشک ریختم. صبر این بانو ستودنی بود. ۱۸ سال از بهترین لحظات زندگی رو در انتظار و بی خبری گذروندن کار هر کسی نیست.

اینکه یه کتاب جذاب و خواندنی میشه صرفا از این جهت شخصیت اصلی داستان فوق العادس . شهید عزیز و همسرشون بی نظیر بودند. ان شالله این شهید گرانقدر دست مارو بگیره

بهترین کتابی بود که از خاطرات زنان دفاع مقدس میخوندم چون کاملا یک زندگی عادی و معمولی و پراز عشق داشتند بدون هیچ گونه افراطی❤

کتاب بسیار خوبیه ،من دو روزه این کتاب را تموم کردم

یه کتاب خاص

براساس واقعیت و بدون شاخ و برگ اضافی

سلام کتاب فوق العاده ای بود از وقتی شروع کردم نتونستم کنارش بگذارم. امثال آقای لشکری در سرزمین ما زیاد هستند و ما به تمام این مردان و زنان قهرمان افتخار میکنیم قلم خانم جعفریان هم فوق‌العاده عالی و روان بود

اسارت واقعا بدترین اتفاقیه که میتونه برای یک رزمنده، خصوصا با چنین روحیاتی بیفته. روح خانم و آقای لشگری شاد. یقینا الان هر دو در دنیایی بهتر، بدون جنگ و بدون دوری، در ویلایی زیبا با یک تاب از جنس‌ چوب کُنار در حیاط، با عشق و شادی کنار هم زندگی میکنند. امیدوارم ما رو حلال کنید آقای لشگری که شما رو تا شهادتتون نشناختیم و خانم لشگری که برای امنیت و حفظ کیان کشور، هجده سال دوری رو تحمل کردید. من بعنوان یک ایرانی تا آخرین روز زندگیم مدیون شما هستم و به شما افتخار میکنم...

یکی از قشنگ ترین کتاب هایی بود که خوندم سیر داستان جوری بود که منو کاملا جذب کرده بود یه روایت متفاوت از دفاع مقدس و خاطرات شهدا خانم لشکری نمونه بارز یک زن شجاع ایرانی هستند که تمام سختی های ۱۸ سال اسارت همسرشون رو به دوش خریدن و ناامید نشدن ...این ۱۸ سال دوری نه تنها این زوج رو از هم دور نکرده بود بلکه بیشتر از قبل به هم علاقه مند شده بودند . تمام کتاب مهر و عطوفت خانواده رو نسبت به هم نشون میداد و تا پایان کتاب و شهادت شهید بزرگوار ذره ای این عشق و محبت کم رنگ نشد.

واقعا قلبم به درد آمد. آدم از بزرگ بودن چنین انسانهایی احساس کوچکی میکند.۱۸ سال اسارت را تحمل میکند ولی وطن فروشی نمیکند.

خیلی کتاب پر محتوا و جالبی بود این که در زمان اسارت خانواده ها هم زجری هم پای اسرا رو متحمل میشدن به امید روزی که در هیچ کجای دنیا جنگی شکل نگیره و روح شهید لشگری شاد مدیون شجاعتشون هستیم تا ابد

یک‌باره خوندم و خیلی زیاد گریه کردم و فعلا نتونسته‌م این اتفاق عظیم رو درک کنم خیلی درد داره که ببینی جوون پرشور ۲۶ساله می‌ره و مرد عمیق ۴۵ساله برمی‌گرده معنای زندگی و رشد که شهید لشگری دونست رو امید دارم بفهمم دوست داشتم نیمه دوم کتاب با جزئیات بیشتری باشه همون طور که نیمه اول بود نیمه اول به قلم ظریف خانوم جعفریان همون طور بود که کمال انتظار می‌رفت اما نیمه دوم خلا داشت به نظر بنده

کتاب رو که خوندم انقدر با جزئیات راوی بیان کرده بود که گویی من هم اونجا بودم با خنده ها و عاشقانه ها همراه بودم و با تنهایی های خانوم لشگری اشک ریختم ... با گریه های نوه شهید لشگری بر سر مزار اشک ریختم ... و چقدر ایشون بنظرم مظلوم و مهربون و خانواده دوست بودن 😭

اولین باره که در مدت سالها تو طاقچه نظر میذارم، جریان زندگی آقای لشگری و همسرشون رو دیروز تو یه فیلم کوتاه از اینستاگرام دیدم و سرچ کردم و کتاب خانومشون رو پیدا کردم و تو یه روز کتابو تموم کردم، واقعا فوق العاده بود، اصالت اینه زندگی بااصالت برای ما رویا شده چون الگوی اصالت ندیدیم، این داستان زندگی یه قهرمان واقعی بود.خداروشکر که این کتاب رو پیدا کردم واقعا فوق العاده بود.

سلام. اتفاقی داستان زندگی این شهید بزرگوار را در اینستاگرام دیدم و اینترنت را زیر و رو کردم و مصاحبه ها و سرگذشت ایشان را خواندم تا اینکه این کتاب را پیدا کردم. خیلی خوشحالم که خواندنش و با این کتاب خندیدم ذوق کردم و اشک ریختم، اما بنظرم خیلی بهتر می‌تونست نگارش بشه. چندین جای مبهم داشت. یکی اینکه اصلا نگفته بود که حسین قبل از اسارت سیگار می‌کشید فقط بعد از اسارت اشاره کوچکی به قبلش شد. همسر علی هیچ خبری ازش نبود. در کل محتوای خوبی بود ولی خیلی بهتر می‌تونست توصیف بشه. در هر صورت متشکرم بابت نوشتن کتاب که باعث شد تا حدی با زندگی این شهید عزیز آشنا بشم. و خیلی زیاد غصه خوردم براشون. خدایا حکمتت را شکر یک اشتباه در تاریخ عکس صفحه آخر وجود دارد، زیر عکس سال ۱۳۹۲ درج شده، در حالی که شهید لشکری سال ۸۸ به شهادت رسیدند.

و ما چه میدانیم روزهای بی آینه یعنی چه؟

اولش شاد و آخرش غم انگیز.ما از اکثر شهدا فقط اسمی شنیدیم،وقتی زندگینامشون رو می‌خونیم میفهمیم بقول حاج قاسم،شهید زندگی کردند که شهید شدن.روح این زوج صبور،عاشق و فداکار شاد.

عالی روح منیژه و سردار حسین شاد

از اون کتاب هاییکه واقعا به دل میشینه. چقدر صبر واستقامت شهیدلشکری و همسرشون ستودنیه. بهتون پیشنهاد میکنم که حتما بخونید من خودم همین که شروع کردم ناگهان به خودم اومدم و دیدم کتاب تموم شده😅💛

کتاب خوبی بود با خواندن کتابی فقط کمی از مشکلات خانواده های آزاده رو میتونیم درک کنیم و با وجهه دیگری از زندگی آزادگان آشنا میشیم

کتاب خیلی زیبا بود . شاید کمتر کسی بتونه تصور کنه یک ارتشی چقدر میتونه عاشق و مهربان و پرحوصله باشه . ضمن اینکه خنم لشگری واقعا صبور بودن بعید میدونم هرکسی بتونه شرایطی که ایشون داشتن رو تحمل کنه . ممنونم از نویسنده ی کتاب که طوری نوشتن که میشد حال و هوای شخصیت ها رو حس کرد

خیلی قشنگ و رمانتیک بود ❤️‍🩹

درود بر غیورمردان این مرز وبوم وخانواده های بزرگوارشان.

داستان اسارت یک مرد در چنگ دشمن داستان اسارت یک زن در زندان بی‌خبری و انتظار داستان انتظاری هجده ساله توسط همسر اسیری که طولانی ترین اسارت را در میان رزمندگان دفاع مقدس تحمل کرد!

همه چیز به درستی نوشته شده... هیچ اغراقی در مورد خوب بودن یک فرد . و کامل بودن ندارد. اوایل کتاب بیشتر مسائل عشق و عاشقی است. شاید خسته کننده باشد ... حتما بخوانید

قلم کتاب که محشر بود. خیلی زود خوندمش. چه قدر صبر چه قدر رنج. انشالله خدا تو بهشت جبران میکنه براتون این رنج ها رو😭