نظرات کاربران درباره کتاب پروانه های سیاه

من همیشه عاشق کتاب خواندن بودم و هستم مخصوصا رمان کتاب پروانه های سیاه شباهت زیادی با حال و روز کشورم در حال حاضر داره

داستان این کتاب در بستر حوادث تاریخی واقعی شکل گرفته است. پریسیلا موریس، نویسندۀ کتاب می‌گوید برای شخصیت اول داستان، از زندگی عموی مادرش دوبریوُیای بِلیِرکاشیچ نقاش منظره اهل سارایوو الهام گرفته، کسی که از دید او مظهر پیروزی هنر بر ویرانی جنگ است.

جنگ چه تأثیری روی شخصی‌ترین ابعاد زیست انسان‌ها می‌ذاره؟ پروانه‌های سیاه درباره‌ی تاب‌آوری در جنگ و ویرانی به کمک هنر، کتاب‌ها و همدلی آدم‌ها بود. زورا نمود اون دسته از آدم‌هاییه که در جنگ حاضر نمی‌شن تن به زندگی حیوان‌وار بدن و هنر رو به هر صورتی که شده به دل جنگ و تاریکی و سرما می‌کشونن. به جزئیات طبیعت، مکان‌ها، آدم‌ها و وقت‌گذرونی‌های کوچیک اهمیت می‌دن، وابسته‌ان و پرعاطفه، عاشق شدن رو فراموش نکردن و کورسوی امید به دیگران تزریق می‌کنن. درنتیجه چیزی نمی‌مونه جز لحظه‌ی حال، امروز و امروز و امروز. در نقطه‌ای که نه آغازی هست و نه پایانی، فقط جنگ هست و پروانه‌های سیاه معلق در هوا.