نظرات کاربران درباره کتاب ترانه های روزگار تتو

این اثر سروده‌هایی‌ست در سبک شعرگفتار که با زبانی معناگرا و حکیمانه، در بطن خود به فرهنگ و گاه عرفان و فلسفه می‌پردازه و درین میان پلی به کودکی‌ش می‌زنه. شعرِ شاعر از زندگی‌ش جدا نیست و بارها می‌شه تصویرهایی ملموس از کودکی علی‌پناه رو در شعرش دید. شاید این سوال پیش بیاد که چرا تتو؟ چرا ترانه‌های روزگار تتو؟ استاد صالحی نام کتابش رو به یاد خاطرات کودکی‌ش برگزیده؛ به یاد مادرش که تتو‌ها یا همون خالکوبی‌هایی روی دست و گردن داشت. نامی که وی رو به اون دوران می‌بره و یادهای بسیار درش زنده می‌کنه. نمی‌شه تنها با مطالعه‌ی یه کتاب از ایشون به شناخت این شاعر رسید؛ باید سال‌ها به سروده‌های زیباش انس گرفته باشی تا درک کنی در سروده‌های ساده و شعرگفتارش نیز از چه حرف می‌زنه. ممکنه مخاطب حس کنه شاعر داره رو به افول می‌ره اما نه، در پی خلق جهانی تازه و متفاوت در شعره. و چه‌قدر زمزمه‌ی سروده‌های سیدعلی، انیس لحظه‌های منه.