نظرات کاربران درباره کتاب گاهی به قبرها هم نگاه کن

کتاب شامل داستان های کوتاهی است که حول محور مردم جنگ زده افغانستان است و سختی ها و مرارت های مهاجرت که ناشی از جنگ و فقر می باشد.

نخ تسبیح داستان‌های این کتاب مرگ هست. نویسنده نگاه جالب توجهی به حیوانات هم داشته و دوربینش رو جایی گذاشته که ما با خوندن داستان میتونیم هم شخصیت‌ها رو بشناسیم و هم فضا رو ببینیم.

داستان‌ها را دوست داشتم؛ بیشتر از همه "ترس‌خوردن" و "عطا این‌جا بود" را. پ‌ن: در داستانِ زکریا که همه‌اش در افغانستان می‌گذرد و شخصیت‌هایش هم افغانستانی هستند؛ در دیالوگ‌ها اسم برج‌ها فروردین و اردیبهشت ذکر شده که فکر می‌کنم یک خطایِ ریز است و به احتمالِ زیاد، بخاطر دورهٔ طولانیِ زندگی نویسنده در ایران رخ داده است؛ وگرنه باید حَمَل و ثَور گفته می‌شد. اگر ایمیل نویسنده را پیدا کنم، برایش خواهم نوشت.