نظرات کاربران درباره کتاب حسد

کتاب پر از استعاره‌های تزئینی، تصویرسازی‌های افسانه‌ای، توی یک فضای پر از وهم و بزرگ‌نمایی؛ اتفاقات نه به صورت تقویمی، بلکه از توی هم شکوفه می‌زنن و بالا می‌آن. رمان توی فضای پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ رخ می‌ده که برای پیش‌برد انقلاب یک سری کارها بهای بیشتری می‌گیرن؛ مثلاً ایثار برای انقلاب. بابیچف، به‌ عنوان یک سازنده، نمادی از این «کارآمدی» و به‌ نوعی «بُت» برای جامعه جدید تبدیل می‌شه. و کاوالیروف، هنرمند بازمانده‌ای که در دنیای جدید احساس شکست و نادیده گرفته شدن می‌کنه. و اینگونه می‌شه که کاوالیروف رو می‌آره به قربانی‌سازی، رو می‌آره به انزوا، به کناره‌کشی، به هیچ کاری نکردن، به رویاسازی؛ و توی رویاهاش تبدیل می‌شه به فردی بسیار موفق‌تر و افسانه‌ای‌تر از بابیچف. رویا می‌سازه و رو می‌آره به خشم، تخریب، دشمن‌سازی و نفرت؛ به اینکه حقش رو از کسانی بگیره که چیزی که اون نیاز داره رو اون‌ها دارن؛ یعنی بابیچف. پس یک تصمیم می‌گیره که از بابیچف انتقام بگیره و اون رو نابود کنه؛ چون نه با وجود اون به‌ عنوان یک انسان کارآمد کنار میاد، و نه با وجود خودش به‌ عنوان کسی کمتر از بابیچف. پ.ن: کتاب رو آروم مطاله کنین برای اینکه کمی کلمات نامتعارف نیستن اما سخت‌فهمن

خوندن این کتاب باعث میشه بفهمید شخصی ک حسودی میکنه درواقع طرفش رو میپرسته یه جورایی بت اشه و اصلا منکر کمالاتش نیست انقدر عاشقشه که دوست داره توجه ببینه توجه بیش از اندازه. یک جور خاص بودن رو تجربه کنه و وقتی نمیبینه کفری میشه شخص بدلیل دیدن ارزوهای خود در طرف مقابل تمام حس نفرتی که از خود دارد را به طرفش فرافکنی میکند. اینکه حسادت ادم هارو کور و فرصت هارو از او میگیرد این ماهیت حسادته و این رو از دل ماجرا حس کردن برای من خیلی جالب بود.

good