نظرات کاربران درباره کتاب بازی

سلام، داستان جالبی بود، دلم میخواست اتفاقات را از زبان بچه! بنویسم و نشون بدم که چه قدر زاویه ی دید آدم‌بزرگ‌ها و بچه ها متفاوت است.

رمان رو خیلی دوست داشتم. از این نویسنده کتاب بندها رو هم خوندم.

روند لطیفی داره دو نسل در یک داستان و توصیفات و تفکرات را بسیار زیبا بیان کرده. یکی نگاه به گذشته داره یکی آماده برای آینده

داستان خیلی ساده و روان بود شاید برای بیشتر افراد جالب نباشه

بازی رمانی‌ست کم‌حجم اما پرمغز؛ روایت تقابل دو نسل در فضایی بسته و محدود، اما سرشار از تنش روانی و تأملات عمیق. استارنونه با مهارتی بالا، تضاد میان خلاقیت در دوران جوانی و زوال آن در پیری را در قالب رابطه‌ای میان پدربزرگ و نوه به تصویر می‌کشد. شخصیت دانیله، تصویرگری که با بحران هویت و افول هنری‌اش روبه‌روست، به شکل دردناکی واقعی‌ست. نویسنده، بدون شعار یا اغراق، خستگی، تردید و حس کنار گذاشته شدن را در او نشان می‌دهد. در مقابل، ماریوی چهارساله، با صداقت و انرژی بی‌حدش، مثل آینه‌ای‌ست که دانیله را وادار می‌کند به بازنگری زندگی‌اش. یکی از نقاط قوت رمان، سادگی ظاهری و عمق درونی آن است. روایت بی‌هیاهوست، اما سرشار از لایه‌های روان‌شناختی و فلسفی. نویسنده با جزییاتی کوچک، مفاهیمی بزرگ را پیش چشم خواننده می‌گذارد: از گذر زمان گرفته تا معنی واقعی موفقیت، میراث، و ارتباط انسانی.

یک اثر خارق‌العاده .این کتاب یک شاهکار در زمینه رمان است و باعث شد تا سایر آثار دومنیکو استارنونه را بخوانم

پدر بزرگ با میلی قبول میکنه تا در نبود دختر و دامادش پسر ۴ سالشونو نگهداری کنه اون تصویر گر کتابه و تا اخرای داستانم هنو نتونسته با پسرک شاد شیطون کنار بیاد و بیشتر همو تحمل میکنن تا اینکه تو تراس خونه گیر میفته و از نوه با تمام توانش کمک میخاد گذر از این مرحله سخت اونا رو بهم نزدیک میکنه

کتاب خوبی بود میشه گفت نکته های آموزشی زیادی داشت و پرداختن بیش از حد به جزییات کمی خسته کننده بود

داستانی با ادبیات سطحی و خط داستانی ساده

کتاب بازی داستان خوبی داشت پدر بزرگ در زمانی که مراقب نواش بود شرایطی رو تجربه کرد که برای خودش هم مفید بود.مروری بر زندگی گذشته وامروز خود.