نظرات کاربران درباره کتاب آرایش دشمن

میشه گفت در دنیای واقعی °تکستل° بیشتر شبیه همون لحظه‌هایی هست که ناگهان متوجه می‌شیم کاری کردیم که با تصویر معمولی‌مون از خودمون سازگار نیست. یا وقتی می‌فهمیم سال‌ها یک خاطره رو غلط تعریف کرده بودیم. یا وقتی جنبه‌ای از شخصیتمون رو نمی‌پذیرفتیم و بالاخره حضورش را حس می‌کنیم. به نظرم کتاب میخواد اینو نشون بده: اگر با بخشی از ذهنمان روبه‌رو شویم که همیشه نادیده‌اش گرفته‌ایم، چه می‌شود؟

گفتگویی به ظاهر عجیب که پایانی غافلگیر کننده و دور از انتظار دارد. من یک روزه خوندمش.

فوق العاده جذابه و کاملا متفاوت از کتاب هایی که خوندم بود ذهن خواننده رو کاملا درگیر میکنه و تا مدت ها نمی‌تونید فراموشش کنید خودتون رو از خوندن همچین شاهکاری محروم نکنید

داستانی به شدت جذاب و پرکشش

کتابی به شدت جذاب و میخکوب کننده واقعا بعد از تموم کردنش آدمو به فکر میبره و تو شوکش میمونید فوق العاده بود

من زیاد کتاب های داستانی مطالعه نمی کنم اما این کتاب رو یک روزه خواندم. داستانش جذاب و آخرش تعجب برانگیز بود. پیشنهاد می کنم مطالعه کنید

روایت بسیار جذاب و خواندنی. به شدت از خواندنش لذت بردم. ترجمه هم عالی واقعا.

این کتاب بیش از آنکه یک داستان پرحادثه باشد، کاوشی در ذهن انسان است؛ درباره‌ی بخش‌هایی از شخصیت ما که گاهی نمی‌خواهیم با آن‌ها روبه‌رو شویم. «آرایش دشمن» نشان می‌دهد که مرز میان عقل و جنون، یا میان خیر و شر، می‌تواند بسیار باریک و شکننده باشد. با وجود حجم کم، رمان تأثیری عمیق می‌گذارد و خواننده را وادار می‌کند درباره‌ی ماهیت انسان و پیچیدگی‌های ذهن فکر کند. همین ایجاز و ضربه‌ی روانی پایانی است که این اثر را به یکی از آثار به‌یادماندنی امیلی نوتومب تبدیل کرده است.

این کتاب کشش خیلی زیادی برای خواننده ایجاد می‌کند اما در نهایت بعد از تمام شدن کتاب شما از هر گونه احساسات مثبت مثل امید ، محبت ، عشق و خیر و نیکی خالی می‌شید و فقط اینجوری هستین که : وای این چه کوفتی بود ؟؟؟

رویارویی دو مرد در فرودگاه. دیالوگ های پش‌برنده‌ی داستان

یه گفت‌وگوی عجیب و ظاهرا ساده در فرودگاه بین مردی خسته و غریبه‌ای پرحرف که کم‌کم تبدیل میشه به بازی روانی تاریکی که مرز بین حقیقت، گناه و ذهن انسان رو محو می‌کنه. کتابی کوتاه، دیالوگ‌محور که هرچی جلوتر میره حس میکنی چیزی درست نیست ولی نمیفهمی دقیقا چی 👁️✨ آخرش کتاب رو میبندی و به دیوار خیره میشی و با خودت میگی این چی بود من خوندم؟😐🫠

اخر کتاب شوک برانگیز بود اگر انسان به احساساتش ،عقایدش و خوراک روحش اهمیت نده در نهایت میتونه به چیزی تبدیل بشه که ازش واهمه داشت

از آخرین کتاب‌هایی که در ۱۴۰۴ خوندم، با چاشنی باران، شب بیداری و صدای جنگنده و انفجار. مکالمه‌ای تقریباً طولانی که مفهوم عمیقی داشت، ذهنم رو به چالش کشید و تئوری‌های مختلفی داشتم، طوری بود که عطش ادامهٔ کتاب رو داشتم و در عرض چندساعت تمام شد. و باز هم جلد کتاب‌ها(:

داستانی تماما دیالوگ محور از مکالمه دو نفر روی صندلی های فرودگاه در انتظار هواپیما تاخیر خورده در سال ۱۹۹۹. جالب شروع میشه و رد بدل شدن دیالوگ ها بعضی وقتا حالت بامزه ای هم میگیره و کنارش حس کنجکاوی رو تحریک میکنه. این دیالوگ ها کم کم حالت جدی تری پیدا میکنه باعث پیچش ها و غافلگیری هایی میشه و شروع میکنن متصل شدن و ربط پیدا کردن به هم. کتاب کم حجم و خواندنی و فکر کنم عامه پسندی بود. یه برداشت شخصی از یه دیالوگ ریز اوایل داستان که منو یاد فیلم مشهوری انداخت باعث شد تا پایان گوشه ذهنم بمونه و غافلگیری اواخر داستان رو برام از بین ببره کاش اون دیالوگ نخودی نبود اصلا. مراقب هم باشیم.

همه چیز در این کتاب دلنشین هست و من واقعا از خواندنش لذت بردم. حتی مطالعه زندگی نویسنده هم بسیار برام جالب بود داستان در قالب گفتگوی دو نفره بین دو آقا در فرودگاه روایت می‌شود گفتگویی که هر لحظه اش پر از اعجاب و لحظات غافلگیرکننده است. ایده خلق همچین اثری و نگاه کردن به مسائلی مثل ضمیر ناخودآگاه،وجدان،تجاوز، قتل و... بسیار خارق‌العاده بود

آخرین باری که از خوندن یک کتاب اینقدر لذت بردم رو به خاطر ندارم...

کتابی که شاید با تردید، دست به انتخابِ آن ببرید اما با اطمینان و اشتیاق، خوانش را به پایان خواهید رساند. هر انسان، در فردیتِ خود، جمعیتی را جای داده است، گاهی برایِ آزادیِ خویشتن، باید به تمامِ نسخه هایِ در انزوا مانده ی خود، اجازه ی اظهارِ بیان را داد. رهایی در جسارتِ رویارویی با خود است،نه تقابل با دیگران.

کتاب بی نظیری بود با پایان بسیار جالب، من که لذت بردم ازش امیدوارم بقیه هم از خوندنش نهایت لذت رو ببرن.قابل تامل و مفید بود برام.

"من خودم آزار های مجاز را می‌پسندم. هر چه‌قدر حق قربانی برای دفاع از خودش کم‌تر باشد، آزار به همان اندازه جالب‌تر است." بخونید و بخونید و بخونید! کوتاه و جذابه ❤️‍🔥

مسحور کننده !! مثل همه کتاب های دیگه اش!

خواندن رمان "آرایش دشمن" تجربه‌ای بی‌نظیر از مواجهه با پیچیدگی‌های پنهان روان انسان بود. املی نوتومب بار دیگر ثابت کرد که در تحلیل روابط انسانی و لایه‌های زیرین شخصیت‌ها استاد است. نکته‌ای که این اثر را برای من دوچندان جذاب کرد، ترجمه‌ی بسیار دقیق و ظریف خانم مارال دیداری بود؛ ایشان توانسته‌اند روح کلام نوتومب را به‌خوبی به فارسی برگردانند و اجازه دهند داستان بدون هیچ مانعی در ذهن جاری شود. اثری که هم از نظر محتوا و هم از نظر ساختار ترجمه، رضایت کامل من را جلب کرد.

درود؛اولین اثری بود که از این نویسنده میخوندم؛اتفاقات و جریان کتاب سرعت بالایی داشت و تو یک روز خوندمش داستان به این شکل بود که دائم آدم رو به این فکر میبرد که پایان کتاب قراره چطور باشه؛ کلا داستان سبک خاصی داشت و با یه تیرگی و سیاهی ای پیش میرفت که ممکنه مورد پسند هرکس نباشه که خودم هم شخصا این سبک رو نمیپسندم ؛ بشخصه بعضی از قسمت ها این حجم از تیرگی اتفاقات اذیتم میکرد اما صبر کردم تا ببینم ادامه ی داستان چطور میخواد پیش بره ،تقریبا حدود اواخر کتاب به شکل باور نکردنی ای همه چیز عوض میشه و داستان بشدت هیجان انگیز و جذاب میشه. تا اواسط کتاب باخودم میگفتم نخوندن این کتاب چیزی از آدم کم نمیکنه و بعید بود که به کسی پیشنهاد کنم اما حالا بعد از تموم کردنش نظرم تغییر پیداکرد بنظرم کتابی هستش که بعد از تمام شدنش جا برای فک کردن داره و خواه ناخواه انسان رو به فکر فرو میبره؛ در کل خوندنش تجربه ی بدی برای من نبود.

مگه میشه یه کتاب با این حجم تقریبا کم اینقدر زیبا اینقدر مهیج اینقدر گیرا باشه؟؟؟ حتما حتما بخونید و دو سه ساعتی رو لذت ببرید. حتی نویستده در این کتاب یه کلمه الکی و اضافی استفاده نکرده بود و بیخودی کشش نداده بود همون اول تا اخر میخکوب داستان میشید.

داستان:مکالمه‌ بین یه مرد با دشمنش توی سالن انتظار فرودگاه. خیلی خوب و جالب بود.👌👌

داستان متفاوت و گیرایی داشت

جالبه که کتاب چطور جنون رو به صورت توجیه ناپذیری توجیه میکنه و عقلانیت رو به بازی میگیره + کتاب مناسبی برای خارج شدن از ریدینگ اسلامپه :)

کتاب خوبی بود توصیه میکنم حتما بخونید✨

فی‌‌البداهه گویی و دیالوگی بودن کتاب تو رو مثل یک جادوگر پای خودش نگه میداره پایانش بهت سیلی شوک آور میزنه… اولین کتاب سال ۱۴۰۵ جزو کتابهایی میشه که از خوندنش پشیمون نیستم و ریتم کتاب رو به کتاب دوست‌ها پیشنهاد میدم✨

بی نظیر بی نظیر بی نظیر... خیلی وقت بود کتاب به این خوبی نخونده بودم.... من رو یاد فیلم شاتر آیلند انداخت.. واقعا عالی بود.

خب از اون‌ کتاب‌هایی بود که می‌تونی بری بخری و تو یک کافه بشینی و بی‌وقفه به خوندنش ادامه بدی تا تموم بشه. کتاب کم حجمی و با توجه به کششی که داره نهایت تا ۲ ساعت تموم می‌شه. و اما در مورد کتاب: می‌شه گفت سه چهارم اول کتاب هر لحظه‌اش سوپرایزت می‌کنه اتفاق‌هایی که می‌اوفته دیدگاهی که راوی داره کشمکش و استدلال‌هایی که گفته می‌شه به شدت جذاب‌. ولی خب تقریبا از سه چهارم پایانی کتاب که همه چیز آشکار می‌شه یکم همه چیز، همه جوانب، رنگ خود رو می‌بازند. دیگه مثل اول‌های کتاب منتظر سوپرایز نیستی. با اینکه می‌شه این اتفاق رو یک خاتمه در نظر گرفت ولی خب با توجه به روایت کتاب انتظار داشتم پایانش هم شوکه کننده باشه. چیزی که به نظرم این کتاب رو جالب می‌کنه اینکه بعد از اتمام کتاب، شما قرار به فکر فرو برید و بهتر که بتونید از فکر کردن رهایی پیدا کنید. امتیازی که می‌دم 3.9/5

کتاب شروع خیلی جالب و جذابی داشت ارتباط خوبی با دو شخصیت تونستم برقرار کنم ولی بعد از فصل دوم، دیگه داستان داشت زیادی کش پیدا می‌کرد که به نظرم این کشش میتونست در حد همون یکی دو فصل باشه ولی در انتها، پایان داستان هم خیلی خوب و تاثیرگذار بود.

موضوع کتاب خلاقانه و جذاب بود مثل محتوایش حتما بخونین(:

علت اینکه میگم مطمئن نیستم، سبک دیالوگ محوری داستان هست که کتاب رو جایی بین نمایشنامه و داستان قرار میده، بیشتر داستان توی دیالوگ های بین شخصیت‌هاست ولی در جایی هم که نیاز باشه خود نویسنده می‌نویسه؛ شاید بعضی از افراد این موضوع اذیتشون کنه من کتاب های دیالوگ محور رو به کل دوست دارم، این کتاب بهم چسبید و خواندنش برام توی یک روز یا حتی کمتر تموم شد. کتاب خوش خوان هستش!

داستانش خاصه.