نظرات کاربران درباره کتاب خیابان گاندی؛ ساعت پنج عصر

من نفهمیدم هدف از نوشتن این کتاب چی بود درنهایت؟! همه اینا که نوشته تو جستجوهای اینترنتی و مصاحبه قاضی پرونده بود حتی کاملتر

جستارنویسی طبیعتا با داستان نویسی متفاوت است اما جستار نویسی هم مسلما اصول خود را دارد تا اوایل جستار اول نویسنده بسیار منسجم پیش می‌رود اما از آنجا به بعد فضای اوایل انقلاب را حس می‌کنید و روند متناقضی آغاز می‌شود که بیشتر مناسب درج در شماره‌های متوالی یک روزنامه است و تناسبی با کتاب نوشته، ندارد. انگار نویسنده از این واقعه برای محوریت قرار دادن ایده‌ای که البته مشخص است درگیر آن بوده است، بهره می‌گیرد. از جستار اول به بعد نویسنده محور است نه شاهرخ و سمیه یا دلیل اصلی ارتکاب جرم آنها، بنظر من برای کامل کردن کار لازم بود سراغ خود سوژه می‌رفت تحلیل بدون اشراف به تمام داده‌ها بویژه سوژه‌های اصلی، ناقص است.

برای مَنی که تا کنون قصه‌ی سمیه و شاهرخ به گوشم نخورده بود؛ حس تازه‌ای داشت.

برای منی که اون زمان به دنیا هم نیومده بودم و فقط یک اسم در این باره میدونستم جدید بود ولی شاید اگه قبلا دربارش مطالعه کردید تکراری باشه براتون. در کل اوایل و اواخر کتاب روند منسجم‌تری داشت و اواسط اون خیلی تکراری شده بود. کتاب می‌تونست به خوبی جو منفی اون زمان رو نشون بده که برای من تا حدی عجیب بود ولی جا داشت به مسائل زمینه ای این اتفاق بیشتر پرداخته بشه و جای خالی این موضوعات هم در کتاب حس میشد و هم در روند اون زمان... من از خوندنش تقریبا راضی بودم.

اطلاعات خیلی محدودی داشت؛ و پر از انشا!