نظرات کاربران درباره کتاب متن هایی برای هیچ

اما من ساکتم، گاهی پیش می‌آید، نه، هرگز، حتی یک لحظه.مدام هم گریه می‌کنم. جریان بی‌وقفه‌ای است از اشک و کلمه.بی‌هیچ مکثی برای تفکر.ولی آرام‌تر حرف می‌زنم، هرسال کمی آرام‌تر.شاید.کند تر هم، هرسال کمی کندتر.شاید گفتنش سخت است.اگر این‌طور بود مکث‌ها طولانی‌تر بود، بین کلمه‌ها،جمله‌ها،بخش‌ها،اشک‌ها، باهم اشتباه می‌گیرم‌شان، کلمه‌ها و اشک‌ها را، کلمه‌هایم اشک‌هایم هستند،چشم‌هایم دهانم.