نظرات کاربران درباره کتاب بیچارگان

خوشحالم که با این کتاب آثار داستایفسکی رو شروع کردم. این اولین کتابیه که داستایفسکی نوشته و بنظرم شخصیت پردازی ها بسیار خوب صورت گرفته. به صورت نامه نوشته شده و فقر و بیچارگی در واژه به واژه رمان وجود داره. فضاسازی رمان هم فوق العاده است. کاملا شمارو با خودش همراه می‌کنه. من این ترجمه و ترجمه نشر نی رو مقایسه کردم، با این راحت تر بودم. اون هم خوب بود ولی این یکی رو بیشتر دوست داشتم.

چهارمین قدم از مسیر خوندن آثار داستایوفسکی: بعد از اینکه مدت‌ها از فضای کتابخوانی به خاطر مشغله‌های درسی و کاری فاصله گرفته بودم، نزدیک عید مجالی پیدا کردم که کتابخوانی رو شروع کنم و چه کتابی بهتر از اثر داستایوفسکی؟ بیچارگان، اولین رمان داستایوفسکه. به خاطر همین اگه آثار قبلیش رو خونده باشین، متوجه میشید که انگار بیچارگان جا نیوفتاده! البته من منکر شاهکار بودنش نمیشم؛ اما واقعیت اینه بیچارگان به اندازه شب‌های روشن یا نازنین که رمان‌های کوتاهی هستند، پخته و دل‌انگیز نیست! در این رمان که از اسمش هم مشخصه، با طبقه‌ای از جامعه روسیه آشنا میشیم که در فلاکت و بی‌پولی به سر میبرن. شخصیت اصلی، کارمند کهنه‌کاریه که میشه گفت حقوقش بدک نیست اما یه جاهایی به نهایت تنگ‌دستی میرسه. این کارمند که ماکار الکسیویچ نام داره سعی میکنه زیر پر و بال دختر جوانی که رابطه دور خانوادگی باهاش داره (به نام واروارا) رو بگیره. جالبه! کسی که در حال فرو رفتن در باتلاق فقر و بیچارگیه، اما می‌خواد به خاطر عشق و علاقه‌ای که به دختر جوان داره، اون رو کمک کنه؛ اما آیا شدنیه؟ آیا عشق، علاقه، شرافت و ادبیات به امور مادی می‌چربه یا نه؟ داستان بیچارگان در قالب نامه‌‌های واروارا و ماکار به همدیگست. در طول داستان هم فلش‌بک‌هایی به گذشته اتفاق میوفته تا خواننده با شخصیت‌ها بیشتر و بیشتر آشنا بشه. یکی از نقاط عطف کتاب، همین شخصیت‌پردازی قویشه. چیزی که داستایوفسکی واقعا توش استاده!

اولین کتابم از داستایوفسکی بود. به نظرم تجربه جالب و خوبی بود. زود خوندمش و چیز سختی نداشت. این زندگی با درد و رنج به خوب ترین شکل، درد در قالب نامه منتقل میشد

برای شروع کردن بهترین کتاب میتونه باشه با شناخت نویسنده

نامه نگاری بین یک دختر جوان و مردی میانسال کارمند که حامی دختر هست و شرح زندگی سخت در فقر آنها. اولین رمان داستایفسکی که البته کاملا مشهوده چون به پختگی کارای دیگش نیست. من کتابای دیگه داستایفسکی رو خونده بودم و این آخرای لیستم بود و به دلم ننشست. البته کتاب خوبیه ولی چون من با کتابای دیگه داستایفسکی شروع کرده بودم انتظار چیز دیگه ای داشتم.

این تفکر اشتباه است که آثار یک نویسنده‌ی نابغه، همگی استثنایی و شاهکار هستند. در کتاب شاهد ناز و عشوه‌ی یک پیرمرد برای یک دختر جوان و شرح زندگی این دختر هستیم که به‌گونه‌ای نامربوط وسط نامه‌نگاری‌ها آمده. چیز خاصی در کتاب نمی‌یابید. تحسین‌هایی هم که در نظرات بر این کتاب آمده، صرفا به‌خاطر نام نویسنده است. اگر این اثر کار نویسنده‌ی گمنامی بود؛ اصلا کسی نمی‌خواندش.

بی‌نظیر و فوق العاده واقع‌گرایانه جوری که انگار داری نامه‌های واقعی میخونی!

سلام به دوستای کتابخون عزیزم ... این اولین کتابی هستش که باهاش دارم آثار داستایفسکی شروع میکنم واقعا از خوندش بسیار لذت بردم و بهترین نشر برای کتاب بیچارگانه..کاملا روان خوانا ... با نامه نگاری های ماکار آلکسیویچ و واروارا آلکسیونا شروع میشه و جامعه فقیر در این داستان به خوبی نشون میده ...دیگه توضیحات اضافه تر ندم خودتون بخونید..

بیچارگان کشمکش های عشقی مردی میانسال با دختر جوان را در نامه هایشان نشان میدهد مرد اگرچه سن بالایی دارد اما به نظر تا بحال عشق واقعی را تجربه نکرده احساساتش خام و جوان هستند احساسات کمی در تصمیم گیری هایش تاثیر میگذرد و شور جوانی را بار دیگر در او زنده میکنند دختر اما به نظر خود تحصیل کرده و باید منطقی باشد اما در مواجه با احساس عشق و شور آن به زانو در میاید حد خود را با مرد نمیداند در نیمه اعتماد به اوست که همین شرایط را پر فشارتر میکنند هردو درگیر فقر فلاکت هستند مرد از لباس و خانه خود میزند و خرج لباس بیرون رفتن با دختر میکند همین تصمیم احساسی اورا نشان میدهد طبق معمول داستیافسکی اورا مقصر نشان نمیدهد میگوید این مرد عاشق شده برای همین شاید بعضی تصمیم هایش اشتباه است چه کار دیگری باید بکند داستیافسکی چاقوی کند قضاوت را بدست ما میدهد و نمیگذارد مثل زندگی روزمره راحت قضاوت کنیم او همه شواهد و زوایا را نشان میدهد و کار قضاوت را برما دشوار میکند

داستایفسکیِ کبیر... 🤌🏻

شبیه به زندگی این روزهای ماست،

راجع ترجمه باید بگم مناسب نیست چه لزومی داره استفاده از کلمه هایی مثل "آخرالمر" یا "فی الحال" ، ادم انگار داره تاریخ بیهقی میخونه، من ترجمه خانم نسرین محمدی رو توصیه میکنم ساده و روان

بنظر من کتاب خوبی بود، من موقع خوندن این کتاب، توی سرم خیلی خوب تونستم تجسم کنم فضا و حال و هوای کتاب رو. اما احساس کردم آخرش یک مقدار گنگ بود برام. نمی‌دونم وقتی تموم شد با خودم گفتم خب...؟ می‌تونست بهتر هم باشه.

سومین کتابم از داستایوفسکی بود. من واقعا از قلم زیبای داستان لذت بردم😭 عاشقانه ای که توصیف میشد، متفاوت و قابل لمس بود. جزئیات خیلی زیبا تصویر سازی شده بودند ( سبک داستایوفسکی طور🙂‍↕️) و شخصیت پردازی ها عالی بودند. چیزی که لازمه قبل خوندنش دونست، اینه که وایب فقر و بدبختی اون قشر جامعه با جزئیات بسیار توصیف شده. در ضمن لحن عاشقانه ی پیرمرد داستان و ادبیاتش بسیار زیبا بود 💗🕸️

یه رمان به سبک نامه .. با اینکه اولین اثر داستایفسکی هستش ولی ارزش خوندن رو داره و همانطور که از اسم کتاب پیداست داستان راجبه دو بیچاره هس که سعی میکنن زندگی یکدیگر رو بهتر کنن ..

کتاب به صورت نامه نگاری بین یه پیرمرد و یه دختر جوانه که به هم علاقه دارن و کل کتاب به همین منوال جلو می‌ره و نامه رد و بدل میشن رمان خیلی غم انگیزیه و خیلی به وضعیت ما میخوره خوندشو به همه توصیه میکنم.

خودم هم نمی‌دانم چرا مدام گریه‌ام می‌گیرد.به طور دردناک و ویرانگری احساساتی‌ام؛احساساتم بیمارگون‌اند.

کتاب بسیار عالی بود عمق احساس دو طرف رو درک کردم از خوندنش پشیمون نمیشین

فوق العاده زیباست.

داستانی جالب و خواندنی

این کتاب راجب صحبت و درد دل و خاطرات ۲ شخصیت داستان هستش و از اونجایی که حدود ۴۰۰ تا صفحه داره، نیاز به حوصله و علاقه داره، ولی در کل کتاب خاص و بسیار زیبایی هست

نمیدونم چرا اینقدر نظر مثبت گرفته . بسیار حوصله سر بر این کتاب . همش بصورت نامه نگاری . ارزش نداره وقتتو براش بذاری