نظرات کاربران درباره کتاب ابله

من داستایفسکی خوندنم رو با این کتاب شروع کردم و داستایفسکی همیشه برای همه تو هر سطحی کلی حرف برای گفتن داره، داستان زندگی یه آدم ساده، مهربون و بخشنده، حالا برخورد افراد با این فرد به چه شکله؟ یادمه جایی خوندم که داستایفسکی میخواست شخصیت مسیح‌وار خلق کنه ولی هرچی رمان جلوتر رفته دیده هی داره از این شخصیت بیشتر سواستفاده میشه، شاید این خاصیت خوب بودنه! ترجمه‌ی کتاب کاملا روان و جذابه و کوچکترین ایرادی نداره.

خود داستایوفسکی گفته قصدم از نوشتم این داستان این بوده که چهره یک انسان به راستی خوب و درستکار رو به خوانندگان نشون بدم و نکته جالب اینجاست که انسان مذکور یا همان پرنس میشکین داستان ابله، یا به عبارتی این آدم خوب یک آدم خیلی ساده‌لوح و احمق از آب در آمده که انگار اصلا متعلق به یه جهان دیگه‌اس یعنی حرف هایی که می‌زنه و طرز رفتارش از یه انسان معمولی بعیده.

ابله واژه ای که داستایوفسکی به شخصیت اول داستانش میگه؛ حالا این شخصیت کیه؟ شاهزاده جوان چرا ابله؟ چون شاید خیلی آدم ساده ای باشه و بلد نباشه در تعامل با بقیه انسان ها برای منافع خودش سیاس باشه. چون شاید بی نهایت دلسوز بقیه است و یه انبار پر از مهربونی تو وجودش داره که میخواد خرج بقیه بشه. شاید چون عاشق بود و عشق براش عیش و نوش دو روز دنیا نبود. کسی جز خود جناب فئودور جواب سوالم رو نمیدونه. ولی خب من نظرم اینه شاید چون واقعاً انسان بود

این تقریبا سومین کتابیه که از این نویسنده میخونم و میخوام بگم بعد جنایات و مکافات تقریبا بهترین بود ترجمه خانم مهری آهی بشدت روان و زیبا بود لذت بردم اما راجب خود کتاب به شخصه معتقدم که محبوبیت این نویسنده و کتاب اکثرا بخاطر فضای سوشال مدیایی هست که حاکمه بر وضع جامعه هست و اکثریت بخاطر اینکه عقب نمونن یا به ظاهر رسوای جماعت نشوند تصمیم به همرنگ شدن و دفاع کور کورانه کردن شدند حقیقتا انتظار های خیلی بیشتری از ابله داشتم و بعد خوندن کتاب تا حد زیادی تو ذوقم خورد کتاب خوبی بود و واقعا قابل تامل و احترام بود اما نه به اون اندازه که جنایات و مکافاتش من رو تکان داد از نظر روحی و روانی ابله نتونست در اون حد باعث بشه از بیخ و بن و ریشه به خودم بلرزم و بگم دست مریزاد عجب چیزی بود حقیقتا عمیق ترین نکته ای که باعث ازار من تو این کتاب بود این بود که نیمه های دوم کتاب تنش داستان کم و بر کیلیشه ها و بحث های بی انتهایی که میشد از روشون گذشت بدون اینکه چیزی از دست بدیم اضافه میشد و این نسبت به نیمه اول کتاب که انقد پرتنش شروع شد و واقعا شاهکار بود ارزشش رو کم میکرد و حتی ممکن بود از نظر خیلیا کمی خسته کننده به نظر برسه ولی خب در کنار این باید بگم که خیلی خوب شاهزاده رو به تصویر کشیده بود که چگونه یک ادم درستکار و خوش قلب در نگاه افراد جامعه یک ابله به شمار میاد در کل ارزش خوندن قطعا داره لذت بخش بود دوسش داشتم اما نه در اون حد که بتونم بهش بگم شاهکار ادبی