نظرات کاربران درباره کتاب هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست

مجموعه حرف های خیلی معمولی و عکس های خوب. عکس ها دلیل ورق زدن این کتابن. همدیگه رو تنها نزاریم.

گروس عبدالملکیان یکی از بهترین نویسنده های تاریخه و این کتاب یکی از بهتریناشه حتما توصیه میکنم بخونیدش بسیار کتاب خوبیه

بیشتر از ۲.۵ نمی‌تونم به این کتاب بدم گرچه که شعرهای بی‌نطیری هم لابلای شعرهایی که اصلا دوست نداشتم پیدا می‌شد ولی به نظرم همین امتیاز کافیه. قطعا بهترین شعر این کتاب همینه که می‌گه: به شانه‌ام زدی که تنهایی‌ام را تکانده باشی به چه دل خوش کرده‌ای؟ تکاندن برف از شانه‌های آدم برفی؟

شعر گروس عبدالملکیان از اون جنس شعرهاست که آهسته میاد کنار آدم می‌شینه و بی‌هیاهو یه زخم قدیمی رو لمس می‌کنه. وی با کمترین واژه‌ها، بیشترین فشار احساسی رو وارد می‌کنه. شعراش اغلب کوتاهن اما تهشون خالی نمی‌مونه؛ انگار یه جمله‌ست که بعدش باید مدت‌ها سکوت کنی و در خودت فرو بری. نه خبری از استعاره‌های پرطمطراق هست نه بازی‌های زبانیِ خودنمایانه اما با همین سادگی که گاه نگاهش فلسفی و هستی‌شناسانه‌ست، به عمق جانت می‌شینه. شعراش کالبدشکافی ذهن آدم تنهاست.. حسی آشنا. واسه همین از خوندنش خیلی لذت بردم در کنار عکس‌هایی که همگام با هر شعر بود.

عاشقش شدم

خوبه اما خاورمیانه گروس عبدالملکیان فوق العاده است کتاب شعر بهتریه

بعضی از شهرها و عکس های این کتاب کاملا عمیق و قابل تأمل بود و اما از بعضی ها دیگر ....

از ماه لکه‌ای بر پنجره مانده است و از تمام آب‌های جهان قطره‌ای بر گونه تو اشعار زیبا و عمیقی داره و خیلی از خوندنشون لذت بردم.