نظرات کاربران درباره کتاب غرور و تعصب

با اینکه همه ی داستانای جین ایر یه خط داستانی دارن ولی خوندنشون جذابه «غرور و تعصب» هم مثل «اما» و «عقل و احساس » و ووو شخصیت های داستانی جذابی داره که عاشقتون می‌کنه و آرزو می کنید کاش یکی مثل مستر دارسی تو زندگیتون بود. رشد ذهنی شخصیت هارو از اول تا آخر به طور مشهود ناظرید و خلاصه که لذت می برید و باهاشون زندگی می کنین.

کتابی است که حداقل یکبار ارزش خوندن داره و لازمه که در بخشهایی روی گفتگوهای بین بعضی از شخصیتهای اصلی داستان مکث و تامل بیشتری صورت بگیره تا درک بهتری از نوع نگاه ها و جهان بینی افراد متفاوت در روابط بین فردی حاصل بشه.

از نیمه اول کتاب لذت میبردم با اینکه اول در نشر افق و کلی سانسور خونده بودمش ولی بعد با خودم گفتم وقتی انقدر خوبه ، ترجمه بهتر که از این نشر باشه رو بخونم. اما رفته رفته علاقم نسبت به شخصیت ها از بین رفت ، در ۳۰۰-۴۰۰ صفحه آخر انتخاب ها و طرز فکر همشون به شدت زننده شد برام‌ طوری که میخوندم تا فقط تموم کرده باشم این با حیا و محجوب بودن زیادی شخصیت ها و توصیفات مداوم از بوته و درخت داستان رو برام کسل کننده میکرد خیلی جاها صحبت خود شخصیت ها گفته نشده و فقط میگه فلانی درباره فلان چیز شروع به صحبت کرد یا اگر هم حرف میزدن جذابیت خاصی نداشت جذابیت اول کتاب به این دلیل بود که تصور میکردم رشد شخصیت ها رو میبینم که از مهم ترین رکن های یک داستان خوبه اما این کار خیلی آبکی انجام شد.

زیاد باب میلم نبود این کتاب...

نوشته های جین آستین حال و هوایی دوست داشتنی و دل نواز دارن و همیشه منو هرچند کم از دنیای پیرامون جدا میکنن.آرزو میکنم میتونستم توی این کتاب زندگی کنم.تحلیل هایی که از احساسات شخصیت ها ارائه میشه و توصیفات بی نظیر محیط رو واقعا دوست دارم.

غرور و تعصب عاشقانه ای زیباست بین انسان هایی با رفتار و اخلاق متفاوت. در این کتاب تمام شخصیت ها در کنار اخلاق بد ، خوبی هایی هم دارند . اینگونه نیست که شخصیت مثبت کاملا مثبت باشد یا شخصیت منفی کاملا بد. و این به نظر من جذاب ترین خصوصیت این رمان است. جایی همراه با راوی دچار قضاوت و پیش داوری می شویم و ناگهان این احساس رنگ می بازد و از فکر و گمان خود خجالت زده. عشق کم کم و آرام آرام هم زمان با شناخت بهتر شخصیت ها شکل می گیرد در صورتی که در این رمان انواع دیگر عشق هم وجود داشت. ازدواج منطقی و عقلانی بدون عشق ، ازدواج کاملا احساسی و عشق آتشین و زودگذر ، و مهمترین آن ها عشق و محبت با شناخت بهتر همراه با تصمیم گیری عاقلانه. خوبی این رمان این است که پایان آن مثل فیلم های ایرانی کاملا مشخص است و خواننده را در سردرگمی رها نمی کند. آخر عاقبت تمام شخصیت های داستان که هر کدام نمادی از جامعه هستند کاملا روشن می شود.

کل روند کتاب رو نمی‌پسندم، مسائلی که بهش پرداخته می‌شه یه جاهایی واقعاً کلافه کننده است ولی چیزی که جذابه در مرحله اول دارسی در نیمه دوم کتابه، در مرحله دوم روندیه که الیزابت از نظر فکری طی می‌کنه و در مرحله سوم به تصویر کشیده شدن افکار و رفتارهای مختلف انسان‌ها حتی در یک خانواده است و مانور دادن روی این تفاوت‌هاست. شاید اگه اون زمان (سال ۱۷۹۶) سوژه‌های دیگه‌ای بود کتاب خیلی بهتری می‌شد ولی واقعاً جین آستن نویسنده تواناییه که تونسته شخصیت‌های مختلفی خلق کنه و در طول داستان افت و خیزهای درونی و رفتاری هر کدوم رو به تصویر بکشه بدون اینکه ماهیت شخصیت از بین بره و تبدیل به شخصیت دیگه بشه. در کل تجربه خوبی بود و از خوندنش راضیم. ولی برعکس تصوراتم قبل خوندنش، کتاب سنگین و ثقیلی نبود به اون صورت. به هر حال من یه سری از شخصیت‌هاش رو واقعاً دوست داشتم.