نظرات کاربران درباره کتاب دالان بهشت

من قبلا این کتاب رو تو دوران دبیرستان خونده بودم و خیلی برام هیجان انگیز بود اما الان که بعد ۱۵ سال خوندمش عصبیم کرد چون خیلی موارد حق با دختر بود ولی خوش رو مقصر میکرد از نظر من مردی که یک دختر بچه ۱۶ ساله رو میره عقد میکنه و تازه میخواد تربیتش هم بکنه و محدودش میکنه ( بیرون رفتن، لباس پوشیدن و ….) خودش هم باید محدود باشه چه دلیلی داره با خواهر دوستش رفیق باشه؟ اصلا خواهر دوستش مریم مقدس اون نباید با اون رفیق باشه چون خودش زنشو محروم کرده و محدود ولی باز نویسنده دختر رو مقصر و احمق جلوه میداد ولی در حقیقت مقصر مرد محدودگر بود! در اخر هم اینکه خیلی سریع دختر راضی شد باز هم خارج از باور و عصبی کننده بود برام

من کتاب دالان بهشت رو سال۷۹ خوندم. به نظرم فضای رمان خیلی سنتی هست و الان شرایط جامعه خیلی تغییر کرده. مثل بامداد خمار نیست که تضادهای فرهنگی و فاصله طبقاتی در ازدواج رو به تصویر بکشه و موندگار باشه. برای نسل جدید قابل درک نیست. چون ارزش های جامعه تغییر کرده.

من این کتابو به صورت حضوری خریدم و اصلا عجیب قشنگ بود بالای سی بار خوندمش😊

من این کتاب رو شاید ۱۷ سال پیش خوندم اما همون موقع هم به نظرم نوعی نگاه مردسالارانه زیرپوستی داشت، انگار که مرد توی داستان داشت از حق مسلم خودش می‌گذشت و چه فداکار و با عظمت بود در حالیکه اون دختر بچه هیچ حقی نداشت و همچنان محوریت مسائل سنتی جامعه ما مثل بکارت زن و محدودیت جنس مونث خیلی توی کتاب پر رنگ بود.

من این کتاب رو سال ۸۷ خوندم عالی بود

این کتاب جدا از ایراداتی که در داستان‌نویسی داره به شدت مردسالارانه است و خودتخریبی از جانب شخصیت زن اصلی داره. واقعا شخصیت مرد این داستان که مثلا موقر توصیف شده یه آدم سایکو و روانی و بددله که کلا میخواد بدون اینکه ببینه شریک زندگیش چی میخواد تفکرات پوسیده خودشو تحمیل کنه بهش. واقعا هرجای دیگه دنیا بود این رمان نه تنها اجازه چاپ پیدا نمی‌کرد بلکه نویسندش هم برای تبلیغ همچین تفکراتی می‌فرستادند روان درمانی.

کتاب بیشتر از آن که رمان محسوب شود، جنبه رونشناختی داشته و به نکات بسیار قابل تاملی اشاره دارد. خواندن این کتاب را بیشتر به جوانان خاصه دختران دم بخت توصیه میشه. ریتم داستان دارای نوسان است که نویسنده برای بیان این تجربیات لاجرم به این نوسان تن داده و آغاز و پایان داستان بسیار شور انگیز است.

در زمان خودش خوب بود اما شاید واسه مخاطب این نسل قابل درک و جذاب نباشه

برای کسایی که اهل خواندن آثار ادبی فاخر هستن خیلی سطحی به نظر میرسه.

من داستان کتاب رو دوست داشتم به نظرم مشکلات ازدواج در سن پایین رو خوب به نمایش گذاشته ولی به نظرم شخصیت مرد داستان مشکلاتی داشت واقعا و همه چیز تقصیر خانوم نیست اون فقط یک دختر بچه بود که به شدت وابسته مرد شده بود و اون آقا انتظار رفتار هایی رو ازش داشت که خودش نمی‌خواست اون خانم رو درگیر اون روابط ببینه من با اینکه خیلی موافق مردسالاری پنهان این داستان نبودم اما از اینکه نشون داد ازدواج زیر ۱۸ سال چقدر می‌تونه آسیب زننده باشه خوشم اومد

داستانی که دوست دارم یک نسخه به همه ادم ها بدم و بگم اروم با فکر و با درک بخونن شاید نجات دهنده بسیاری از زندکی های باشه که سر هیچ‌و‌پوچ و‌لجبازی و بی فکر و‌منطق خراب شده چرا؟چون لجباز بوده نتونسته بگه بمون من عاشقم‌و‌درستش میکنم در عین حال این‌اولین‌کتابی بود که یه بار خوندم عاشقانه با تحلیل روانشناسی حرفها و عمل ها البته با پایانی خوش که حال آدم رو خوب میکنه و بار دوم با توجه به عمق داستان و درک‌کامل ارام خوندم و‌تحلیل کردم تا بتونم عمل کنم و زندگی خودم و خیلی ادم ها رو نجات بدم

کتاب شیرینی بود و نویسنده حس های واقعی که هر کسی تو زجر و سختی یا خوشحالی میتونه تجربه کنه رو خیلی خوب با قلم به کاغذ آورده و متبحرانه توصیف کرده

این کتاب رو فکر میکنم حدودا ۸سال پیش نسخه ی چاپیش رو خوندم... به دل میشینه😍

کتابی بسیار زیبا حتما حتما توصیه می کنم بخونید

زیبا و جذاب

این کتاب رو چندین سال قبل خوندم. جدا از اشکالات و انتقاداتی که در خصوص نکات ادبی و ساختاری متن دارم سیر داستان و اتفاقاتی که برای اون دختر افتاد رو با پوست و گوشت و استخوان درک کردم... بله. مردسالاری، مقصر جلوه دادن شخصیت زن در کتاب من رو هم عصبی کرد اما الان که بعد از سالها گریزی زدم به کتاب، یه طور دیگه این مقصر جلوه دادن رو برداشت کردم! طبیعیه. احساسات دختر ۱۶ ساله مانع این میشه واقعیات ببینه و خودش تخریب میکنه و مقصر میدونه. اون هم جلوی مردی که با چرب زبونی و به دست آوردن دل دختر، میخواد راضی نگهش داره. حتی وقتی شخصیت داستان بزرگ میشه، خوب و بد از هم تشخیص می‌ده، طبیعیه با مرور خاطرات و توهمی که از احساسات شیرینش داشته، باز بخواد خودش قانع کنه که نه، مقصر من بودم‌‌‌..... نظر من اینکه استعداد نویسنده بوده که تونسته واقعیات و احساسات رو بیان کنه و من مخاطب با این واقعیات عصبی کنه! هرچند شاید برای خیلی ها مخصوصاً نسل جدید قابل درک نباشه....

خیلی قشنگ بود بهترین رمانی بود که ت کل عمرم خوندم و هیچ وقت از خوندنش سیر نمیشم❤️😍

بی نظیر

زیباست فضای سنتی و آداب آن زمان برای نسل جدید غریبه هست ولی موضوع اصلی حسرت و سوتفاهم و اهمیت سن ازدواج هست

این کتاب را به همه جوان هایی که تازه ازدواج کردن پیشنهاد میدم.این کتاب تقریبا مهناز عین من بود منتها با این تفاوت که شوهر من منو ترک نکرد.با خواندن کلمه به کلمه اش اشک ریختم.جوان ها قدر زندگی و نامزدی هود را بدانید که این دوران هیج وقت،برنمی‌گردد.

این پنجمین باریه که این رمان رو میخونم ، در سنین مختلف از ۱۶ سالگی تا ۳۵ سالگیم ؛ فارغ از رمانهای زرد زمان خودش ، رمانیه که بعضی جاهاش درسهای زندگی داره و‌حرفی برای گفتن ، صرفاً داستان عاشقانه نیست ، به هرکسی که این رمان رو نخونده پیشنهاد میکنم بخونه ، واقعاً رمان قشنگیه 👍🏻

اینقد خوب بود که نمیشه از خوب بودنش توصیف کرررردد دوستان حتما بخونیدش عالیه😭✨✨

داستان بسیار جذابی داره مخصوصا توصیفی که از خونه ای که توش زندگی میکردن میکنه خیلی خوبه

یکی از زیباترین کتبی که خواندم.حتما بخوانید و لذت ببرید.

این کتاب رو چندین سال قبل خوندم. جدا از اشکالات و انتقاداتی که در خصوص نکات ادبی و ساختاری متن دارم سیر داستان و اتفاقاتی که برای اون دختر افتاد رو با پوست و گوشت و استخوان درک کردم... بله. مردسالاری، مقصر جلوه دادن شخصیت زن در کتاب من رو هم عصبی کرد اما الان که بعد از سالها گریزی زدم به کتاب، یه طور دیگه این مقصر جلوه دادن رو برداشت کردم! طبیعیه. احساسات دختر ۱۶ ساله مانع این میشه واقعیات ببینه و خودش تخریب میکنه و مقصر میدونه. اون هم جلوی مردی که با چرب زبونی و به دست آوردن دل دختر، میخواد راضی نگهش داره. حتی وقتی شخصیت داستان بزرگ میشه، خوب و بد از هم تشخیص می‌ده، طبیعیه با مرور خاطرات و توهمی که از احساسات شیرینش داشته، باز بخواد خودش قانع کنه که نه، مقصر من بودم‌‌‌..... نظر من اینکه استعداد نویسنده بوده که تونسته واقعیات و احساسات رو بیان کنه و من مخاطب با این واقعیات عصبی کنه! هرچند شاید برای خیلی ها مخصوصاً نسل جدید قابل درک نباشه....

این کتاب یکی از بهترین کتابایی بود که در زمان خودش خیلی روی بورس بود. برای دهه شصتی و ده هفتادیا یا حتی قبل از اون. من به شخصه همون موقع‌ها دوبار این کتاب رو خوندم و از نثر روانش لذت بردم. به نظرم یه رمان عامه نویس باید کشش و جذابیت داشته باشه و مخاطب رو با خودش همراه کنه. وَ متاسفم که با این قلم خوب نویسنده دیگه به نوشتن ادامه نداد.

داستان گیرا و جذابی داشت

عالی بود . من اینو توی دوران دبیرستان خونده بودم.

افکار و اندیشه های نویسنده فقط به درد همون دهه شصت و هفتاد میخوره و این عشق های اساطیری که همه با هم خواهر و برادر هستن دیگه یه مقدار اغراق آمیز هست و به درد این دوره زمونه نمیخوره

من این کتاب را خوندم عالی بود

من ابتدا کتاب آدم و حوا رو خوندم و علاقه مند شدم رمان مشابهی بخونم. اما این افتضاح ترین رمانی بود که میتونستم تصور کنم. افکار آشفته و سطحی نویسنده خودش رو در کلمات بی ربط و زیادی کش اومده داستان نشون میده. خلاصه که حتی برای اتلاف وقت هم خوندنش رو پیشنهاد نمیکنم.

به نظرم این کتاب در زمان انتشار خودش داستان قشنگی داشته و پرطرفدار بوده ولی الان چون رمان های قوی تری هست شاید الان خوندنش خیلی جذاب نباشه.

کتاب خوبی بود ولی یه مقدار دختر داستان لوس بود به نظرم اونم فکر میکنم به خاطر این بود که هنوز به بلوغ فکری نرسیده بود

کتابی با محتوای عالی وروان توصیه میکنم حتما بخوانید

استفاده از فرصت‌ها و از دست ندادن آنها و توجه نکردن به وسوسه های خناسان و پذیرفتن واقعیت‌های زندگی و کنار گذاشتن اوهام و خیالات در زندگی واقعی

خیلی خوبه

عالی بود

فوق العادست

مگر میشود؟؟؟ بخونید دیگه... با آرامش بخونید و ازش کیف کنید و ازش یاد بگیرید...

سه بار این رمان رو خوندم هروقت احساس می کنم از عشق خالی شدم و‌نیاز دارم شارژش کنم می خونمش