
نظرات کاربران درباره کتاب پرده (آخرین پرونده هرکول پوآرو)
۳٫۶
(۲۵)
Ali Rahimi r
توضیحات کتاب اسپویل زیادی داره، کل داستان رو گفته و فقط اسم قاتل را ذکر نکرده.
احسان فتاحی
اولش بگم که واقعا خانم مترجم کتاب واقعا خوب ترجمه کرده و بهترین ترجمه ای بود که از کتابهای آگاتا کریستی خوندم و دقیقا حس پوارو با اون تیکه کلامهای فرانسویش رو به خواننده منتقل میکنه.
ولی اصلا انتظاری که از آخرین حضور پوارو رو داشتم برآورده نکرد.داستان یه قاتلی که اصلا قاتل نیست.داستان سطحی و از اول کتاب خود پاورو باعث گیج شدن هیستیگنز(خواننده) میشه و او رو کلافه میکنه
کاربر ۲۲۳۸۸۳۹
خوب باید گیج شی تا به چیزی که میخوای برسی دیگه تنها حرف هایی که آقای پوارو عزیز به همگان یاد دادن تو گفته های خودشون این بوده که چون من از سلول های خاکستری مغزم استفاده میکنم شما ها هم سعی کنید از مال خودتون استفاده کنید .تا بتونید به چیزی که میخواهید به واقعیش برسید .تا قاتل واقعی رو بیابید قبل از یافتن باید همه رو در یه اتاق قاتل فرض کنید چون همه انسان ها میتونن ممکن الخطا باشند یا شاید هج جایزاخطا .پس هیچ انسانی نمیبینه نقص و عیب نداشته باشه یا قاتل نباشه ممکنه و میتونه باشه .ولی نمیتونیم همه رو بندازیم زندان یا اعدام کنیم بلکه از توی این همه فرد به وسیله مغز و تحقیقات میتونیم پی ببریم که کی قاتل واقعیه فلانی بوده است .اوکی ؟ و تنها چیزی که پوارو گفته اینه که هرچیز نیک و خوب از درون انسان و از داخل انسان پدید میاد یا نشات میگیره .قبل از فوتشون گفتن الان ها دیگه فکر کنم زنده نیستند ایشون فکرکنم فوت شدن چون تو گوگا عکس هاشون رو داشتم میدیدم دیگه پیر شده بودن .
Seyede
هوش آگاتا مثل بقیه کتاب هاش شما رو به حیرت فرو میبره . از ایده نویسنده برای نگارش این کتاب فوق العاده لذت بردم . قاتلی نو با سبکی نو اما همان روند کتاب های قدیم .
از نظراتی که گفتن اگه نامه آخر نبود هیچی از کتاب نمی فهمیدیم مشخصه که این اشخاص با سبک نویسنده آشنا نیستن . اوج کتاب های ایشون پایانشه که شما رو با جزئیات داستان و اصل ماجرا آشنا میکنه و هنر جنایی نویسی خودش رو نشون میده . نامه پوآرو در این کتاب رسالت افشای راز ها رو عهده دار بود .
اتفاقا مثل بقیه کتاب ها سر نخ های خوبی داده شده بود اما این هنر آگاتا است که اونارو قاتی مطالبی میکنه که قابل تشخیص نیستن یا حتی متوجه نکته اشون نمیشیم . به طور کلی آثار ایشون خواندنی و قابل تحسینن و پرده پایانی فوقالعاده برای سفر پوآرو بود .
carnation
خیلی هیجان انگیزه و البته غم انگیز
Jila
خیلی خیلی جذاب
به شرطی که سریالشم دیده باشید..
آنی در جست و جوی اینگلساید
پرده آخرین پروندهی پوآرو هست که کمی قبل از مرگ آگاتا کریستی منتشر شده. هستینگز مدتی هست که از دوستش بیخبره و بعد مدتها نامهای میرسه که پوآرو دعوتش میکنه به عمارت استایلز- اولین کتاب که این دونفر با هم آشنا شدند. ظاهرا یک دعوت برای تجدید دیدار دودوسته ولی پوآرو که به شدت بیماره و تقریبا زمینگیره همچنان یک نفر رو دنبال میکنه و نکتهی مهم اینه که اون ادم رو نمیشناسه! چند پرونده در طی زمان اتفاق افتاده و در همشون انسانهای بیگناه که مورد ظلم واقع شدن، یک جنایت رو رقم میزنن ولی اطرافیانشون اصرار دارن که بیگناهن. چند خانواده که روابط بینفردیشون مورد توجه هستینگز قرار میگیره و اینکه دختر خودش هم این بین هست و پوآرو ترس از این داره که دوست خودش هم قربانی بشه.نشانهی قاتل این داستان در یکی از کتابهای دیگر کریستی هم هست و توجه پوآرو رو به خودش جلب میکنه ولی مدرکی برای دستگیریش نداشته همون مشکلی که الان داره ولی پوآرو برای حلش راهحل خودشو داره.
به عنوان پایان کار یکی از مشهورترین کارآگاهان داستانی، داستان خیلی خوبیه. ریتم داستان کنده ولی قابل حدس و حوصله سربر نیست، عملا تا بعد از مرگ پوآرو متوجه نمیشین چه اتفاقی افتاده. همون سبک قدیمی کتابهای کریستی کاملا حس میشه. ترس و تعلیق وجود داره و زیاد قابل حدس نیست. شخصیتهای زیادی حضور دارن و اکثرشون از طریق همون فرد میخوان که اقدام به قتل کنن...
سری خانم مارپل، ماجراهای شرلوک هولمز و کارآگاه مگره در همین راستا قرار میگیرن. در این سری از کتابها ریتم آروم و بدون خونریزی و سروصدا طرف هستین که هیچکس قاتل رو ندیده و صدایی نشنیده. فقط از روی یکسری سرنخها باید جنایتکار رو پیدا کنید. این کتاب در ژانر روانشناختی ،معمایی و درام قرار گرفته و اگر به حل ملما علاقه دارین خوندنش براتون لذتبخش خواهد بود. ترجمهی خوبی هم داره.
#چالش_کتابخوانی_۱۴۰۳
کاربر ۲۲۳۸۸۳۹
بهترین کتاب های هرکول پوارو با نوشته و اثر آگاتا کریستی عزیز روحتون شاد آگاتا جان جنت مکان باشید .
پگاه سازوار
واقعا پایان جذابی بود، هرچند یکذره ترجمه اش ناامید کننده بود!
ایران آزاد
با بقیهی داستانهای پوارو متفاوت بود. زیاد جذابیت نداشت و اگر نامهی پوارو در پایان کتاب، داستان رو جمع و جور نکرده بود، در کل داستان هیچ سرنخی به دست خواننده برای فکر کردن در مورد هویت قاتل به دست نمیاومد. در واقع اگه اون نامه رو از کتاب حذف کنیم، کل داستان بیمعنا میشه.
