نظرات کاربران درباره کتاب آلیس پای آتش

اولین کتابی بود که از فوسه خوندم و امیدوارم کتابای دیگش همچین نوع نوشتاری نداشته باشن. جوری که متن نوشته شده بود خیلی منحصر به فرد بود که اصلا باب میل من نبود به سختی کتاب رو تموم کردم. اوایل که اصلا درک نمی‌کنید دارید چی میخونید روایت کند پر از ویرگول و عجیب غریب، البته اخر میفهمید چی به چیه اما اصلا ارزششو نداشت. امیدوارم هرکی میخواد این کتاب رو بخونه ازش لذت ببره. هوای هم دیگه رو داشته باشیم.

تا به حال ترجمه به این بدی ندیده بودم حیف

سبک نوشتاری نویسنده و سبک داستان، سلیقه من نبود اما ممکنه برای بعضی‌ها این سبک موردپسند باشه. داستان در مورد زنی هست که سال‌ها پیش شوهرش شبی میره قایق سواری و دیگه برنمی‌گرده. زن با مرور خاطرات اون شب، از همسرش یاد مس‌کنه. در عین حال، داستان تناسخ مرد رو در زمان‌های دیگه میگه و از زمانی میگه که دوباره به زندگی برگشته. داستان کوتاهه اما اصلا خوشخوان نیست. سیال ذهن و در عین حال سورئاله. از مرگ میگه و تنهایی و غم‌انگیزه. اگر کسی اینها رو دویت داشته باشه، شاید این کتاب انتخاب خوبی براش باشه.

برخلاف سایر نظرات من این کتاب رو دوست داشتم و به شدت باهاش ارتباط برقرار کردم. بنظرم قبل از شروع کتاب این رو در نظر بگیرید که این کتاب به سبک سیال ذهن نوشته شده در نتیجه‌ خوندنش آسون نیست، داستان خطی جلو نمی‌ره و برای اینکه سیر داستان رو درک کنید باید صبور باشید. فارغ از اون کتاب به شدت زیباییه احساسات، غم‌ها و فقدان‌ها رو به زیبایی به تصویر می‌کشه ولی بهشون نمی‌چسبه. در ابتدا بنظر میرسه با یک سوگنامه ی عاشقانه طرفیم ولی وقتی جلو تر میریم داستان بسط پیدا می‌کنه و ما با داستان زندگی، رنج‌ها و فقدان‌های چند نسل از یک خانواده روبرو می‌شیم. یک آش غلیظ از خاطرات و غم‌های چندین نسل و ارتباط عمیقشون با دریا، خانواده‌ای که دریا هم به اندازه ی یک عضو مهم تو زندگیشون نقش بازی می‌کنه، بهشون زندگی می‌ده و زندگیشون رو نابود می‌کنه. روایت دردناک و زیباییه از تعامل دریا و انسان و انسان با انسان که علی‌رغم کوتاه بودن اونچه که باید بگه رو میگه. من دوستش داشتم امیدوارم شما هم دوستش داشته باشید.

کتاب سخت خوانی است به درد علاقمندان واقعی و تاب آور ادبیات می خورد باید حوصله کنی

کتاب راجع به زنیه که یک شب رو بارها و بارها مرور می‌کنه. کتاب خیلی خیلی سخت‌خوان بود و من هیچ کتاب ۱۴۰ صفحه‌ای ای رو انقدر طول نداده بودم تا بخونم. نمی‌دونم نویسنده اینجوری نوشته واقعاً یا مشکل از ترجمه‌ست تا حدی ولی واقعا‍ً پیشنهادش نمی‌کنم.

اولین کتابی که از یون فوسه خوندم احتمالا دیکه سراغ این نویسنده نرم و حس میکردم این داستانی که خیلی سخت خوان بود شاید برای ترجمه بدی هست که داره . داستان سیال ذهنی که شاید نویسنده خسته کننده نوشته بود شاید هم اشکال از ترجمه بود

سلام و عرض ادب این کتاب باعث شد دیگه سمت آثار یون فوسه نَرَم ، اونقدر تصویر سازی افتضاح بود که نتونستم ارتباط برقرار کنم اوجود تعاریفی که از ایشون خوندم ، اصلا نویسنده طرازی نیستند یبه نظرم هرچند ایرادها رو تا جایی که میتونم لیست میکنم ، خودتون اگه خوندین تطبیق بدین: ۱ـ تصویرسازی ذهنی بسیار ضعیف ۲ـ عدم فصل بندی که خیلی خسته کنندست ۳ـ ترجمه بسیار ضعیف ( احساس میکنم خود مترجم نتونسته با متن ارتباط قوی بگیره و خوب مفاهیم رو نفهمیده و به خاطر همین خیلی ضعیف انتقالشون داده ) ۴ـ ده صفحه اول خیلی جذاب نبود ولی با این حال خوندمش ، ولی قول نمیدم که هرکسی با خوندن ده صفحه اول ، میلی به ادامه دادن پیدا بکنه .