نظرات کاربران درباره کتاب بیوه چینگ، دزد دریایی

این کتاب از ۵ داستان کوتاه،به قلم بورخس تشکیل شده. سبک نوشتار مبهمه بطوری که در ابتدا شاید متوجه داستان نشوید و چندبار مجبور شوید جملات را بخوانید چون فکر میکنید درست متوجه نشدید ولی اشکال از شما نیست.سبک داستان به اینصورت هست که با ابهام آغاز میشه و آرام آرام دستتون میاد که موضوع از چه قراره(البته ممکنه در دو داستان آخر حتی به این مرحله هم نرسید ولی با این وجود ابهام جذابیه) به قول خود بورخس در قسمتی از همین کتاب:باید گفت که ابهام نیز نوعی از غناست. در دو داستان پایانی(مخصوصا داستان چهارم) برخلاف سه تای اولی، از عبارات پردازی ها و تعابیر فلسفی استفاده شده که یه مقدار جریان داستان را برای خواننده ای که با این مفاهیم زیاد آشنایی نداره(مثل خود بنده)سخت میکنه. اما چیزی که باعث شده بیام اینجا و نظر مثبت درباره کتاب بدم اینه که خوندن داستان چهارم برای من سخت بود، مجبور بودم چندبار جملات رو بخونم تا منظورشون رو درک کنم، کم کم حوصله ام از اینکار سر رفت و تصمیم گرفتم همینجور سرسری بخونم و ازش رد شم. ولی دربین سرسری رد شدنهام، ناگهان یک کلمه یا جمله ای پیدا میکردم که از بین اون همه عبارات گیج کننده برام خوشایند بود و دوست داشتم اونارو چندبار بخونم، انگار که در حال رد شدن از یه خیابون پر از غریبه هستید ولی ناگهان چشمتون به یک آشنا میافته، لحظات کوتاهی از جنس شگفت زده شدن. منکه خیلی از این سبک لذت بردم،امیدوارم شماهم خوشتون بیاد. زیر این نظر، برداشتمو از موضوعات کتاب مینویسم تا هم اگه اشتباه متوجه شدم یکی لطف کنه و تصحیح کنه و هم اینکه شاید بتونم به دوستان دیگری که هنوز در خماری پس از خواندن کتاب هستند کمک کنم برای درک بهتر. البته ۳ داستان اول واضحه. دوتای آخری یکم اذیت میکنن.

طنز ظریف و ذهن خلاق بورخس شگفت آوره.