نظرات کاربران درباره کتاب خاطرات یک آدم کش

یه رمان کوتاه، پرکشش، عمیق و لذت بخش با خوندنش، فراموشی، تنهایی، ترس، مرگ، قتل و جنون رو تجربه میکنین یادداشت های یک قاتل که یه شخصیتی دارای صفاتی مثل هوش قوی، کتابخون حرفه ای، مجنون و ... و با خوندن یادداشت هاش از اول تا آخر یه حس عجیبی بهتون دست میده که کلی از احساساتتون رو به چالش میکشه همونطور که گفتم این قاتل یه کتابخون حرفه ای و تو یادداشت هاش تعملات فلسفی و جملات قصار زیبایی رو نوشته

راویِ داستان قاتلِ سن و سال‌‌داری است که با دخترش زندگی می‌کند و تصمیم می‌گیرد خاطراتش را بنویسد. برای این کار به کلاس شعر می‌رود و به شعر علاقه‌مند می‌شود. کمی بعد می‌فهمد که به بیماری آلزایمر دچار شده. راوی همزمان شرایط حال و گذشته را روایت می‌کند و آنچه که در ذهنش می‌گذرد را هم می‌نویسد. هر چه داستان جلوتر می‌رود بیماری‌اش شدیدتر می‌شود و مرز واقعیت و توهم گم می‌شود اما به نظر می‌رسد که واقعیت از پسِ همین آشفتگی‌ها کم کم ظاهر می‌شود. کتاب جذاب و گیرایی است. زبان روانی دارد و ترکیب قاتلی که شعر دوست دارد، شخصیت جالبی ساخته است.

به بی نهایت اضافه کنید

خلاقیت نویسنده رو دوست داشتم:))))))

تاریخ شروع: ۲۴ اردیبهشت تاریخ پایان: ۲۵ اردیبهشت امتیاز: ۴ از ۵ کتاب در مورد یک آدمی هست که زمان جوانیش و حتی کودکی مرتکب قتل میشده و در سن ۷۰ سالگی دچار الزایمر میشه و فقط اتفاقای گذشته رو یادشه زمانی ک این آدم داره با بیماریش سروکله میزنه یسری قتل جدید اتفاق میوفته و یک ادمی رو تصادفی میبینه ک فکر میکنه قاتل اونه و‌ ...... کتاب وجه الزایمری طرف رو خیلی قشنگ نشون داده پیشنهاد میکنم بخونین چون هم کوتاهه هم جالب

موضوع کتاب جالب بود ولی کمی گیج کننده بود ...در انتها برگشتم و دوباره بعضی از قسمتها رو خوندم ولی بازم هم برخی چیزا مبهم اومد به نظرم...آلزایمر شبیه یه خوره وحشتناک انسان رو تبدیل به یه موجودی میکنه که ما بین خاطرات و واقعیت معلق میمونه و در آخر چیزی شبیه به یه اتاقک مملو از خلاء جای مغزت رو میگیره . به حق که آلزایمر جز دردناک ترین شکنجه هاست 🥲 اسپویل❌❌❌ دوست داشتم در آخر بیانه ای که پلیس مینویسه رو بخونم تا جواب بعضی چیزها رو بگیرم!

داستان جالبی بود،درک احساس فراموشی ، زوال عقل،و دودلی به خوبی در داستان تشریح شده بود.فلش بک ها کاملا مفهوم بود و تعجب کردم چرا بعضی دوستان با پرش های زمانی داستان مشکل داشتن!پایان جالبی داشت. به هر حال اگه این ژانرو دوست دارید،خوندنش خالی از لطف نیست

من تو این سبک، تا حالا داستانی نخونده بودم. از این‌ بابت که این نوشته‌ها از‌ زبان یک قاتل نوشته شده بود خیلی جالب بود. با اینکه اصل داستان میتونه ترسناک باشه، اما یه جنبه‌ی طنزی هم داشت. چند صفحه آخر غافلگیر کننده بود. به طور کلی خیلی خوندنش راحته، و برای ماجراجویی بین افکار یک آدمکش انتخاب خوبی میتونه باشه.

تا آخر داستان رو ادامه میدی تا بفهمی چی میشه و در اخر متوجه میشی هرچی ک از اول داستان باور داشتی به طرز عجیبی تغییر میکنه میشه میشه از جمله اون کتابایی در نظر گرف ک تا اخر داستان زمینش نمیزاری...

این کتاب واقعا جذاب و جالبه و بنظر من نویسنده خلاقی داشته.شاید یجاهاییش گیج بشین ولی ارزش خوندن رو داره.پیشنهادش میکنم…

راوی مرد حدودن هفتاد ساله‌ی بازنشسته‌ی دامپزشکی‌ست که دچار آلزایمر شدیدی است که به تنهایی در یکی از روستاهای کره‌ی جنوبی زندگی می‌کند و حالا در اضطراب و نگرانی‌ و استرس عجیبی روزها را پشت سر می‌گذارد که نکند تنها دخترش توسط قاتلی که خودش را دارد بعنوان خواستگار دخترش جا می‌زند؛ کشته شود. او به هر دری می‌زند، انگاری نمی‌تواند دخترش را مجاب کند که این یارو، قاتل بالفطره‌ای‌ست که همین چندوقت پیش‌تر در یکی از خیابان‌های شهر با جیپ‌ش با او تصادف کرده بود و وقتی او برای وارسی نحوه تصادف از ماشین‌ش پیاده شده بود، متوجه شده بود که از صندوق عقب جیپ، خون آدمی‌زادی چکه می‌کرده است. راوی رفته‌رفته از گذشته‌ی دخترش می‌گوید که به‌ش گفته بود او را بعنوان دخترخوانده از پرورشگاه پذیرفته بود. ولی او دختر پدرومادری بود که پدرومادرش بدست راوی به قتل رسیده بودند. راوی، زندگی سرراستی نداشت. عین آدمی‌زاد زندگی نکرده بود. حتی پدرش را با همکاری خواهر و مادرش به قتل رسانده بود. حالا از قتل‌های دیگری هم می‌گوید که بدان مرتکب شده و نعش آن‌ها را در جنگل خیزران پشت خانه‌اش دفن کرده است.‌ آلزایمر او رفته‌رفته شدت می‌گیرد و اکنون که در اضطراب است که نکند دخترش را آن قاتل بکشد؛ به چنان روزی افتاده است که مجبور است برای حفظ حافظه‌ی کوتاه‌مدت‌ش واک‌منی از گردن آویزان کند و کاری را که می‌بایست انجام دهد را در آن ضبط‌ش کند. خودش این وضعیت فراموشی را این‌گونه بیان می‌کند:«آدمی که چند دقیقهٔ پیش بودم به آدمی که چند دقیقهٔ بعد خواهم بود دستور می‌دهد. بدین ترتیب، آدمی که هستم بی‌نهایت‌بار تقسیم می‌شود. حتی وقتی دارم خستگی درمی‌کنم، بی‌اختیار نگاهم می‌رود سمت ضبط‌صوت و دکمهٔ پخش مجدد را فشار می‌دهم». درب‌وداغانی حافظه‌ی کوتاه‌مدت او، در بلایی که سر دخترش آمده است؛ بیش‌تر خود را نشان می‌دهد. حالا خواننده هم نمی‌تواند روایت او را باور کند. خواننده آرام‌آرام به کل روایت او شک می‌کند و نمی‌تواند بفهمد که کجای روایت‌ش درست است و کجای‌ش قروقاطی فراموش‌کاری او. آیا آلزایمر مکافات جنایت‌هایی‌ست که او مرتکب شده است؟ او دارد در نقاط منفصلی به نام زمان حال زندگی می‌کند که آینده و گذشته‌اش از ذهن او پریده است. و این عذابی‌ست که بر زندگی او سیطره پیدا کرده است: «زندگیِ صرف در زمان حال یعنی تنزل به زندگی حیوانی. نمی‌شود به کسی که همهٔ خاطراتش را از دست داده گفت انسان». حالا انگاری که خودش هم از دست این عذابی که در ذره ذره‌ی زندگی‌اش دارد می‌چشد؛ ضجه می‌زند:«فرق آدمی با آلزایمر پیشرفته و یک حیوان چیست؟ هیچ. هر دو غذا می‌خورند، قضای حاجت می‌کنند، می‌خندند و گریه می‌کنند، سرانجام هم می‌میرند». کتاب در نحوه‌ی روایت از حال‌وروز یک آدم دچار بیماری آلزایمر، بسیار عالی عمل کرده است. هم خود داستان جذاب و خواندنی‌ست و هم نحوه‌ی روایت نویسنده از اسارت انسان در دست زمان خواندنی‌ست. برخی جاها کتاب، به محتوایی فلسفی‌گون بدل می‌شود و نویسنده هوس می‌کند که جملات نغزی را هم از سر دغدغه‌ی فلسفه‌ای که می‌خواهد بارِ کتاب‌ش بکند؛ بیان کند. این است که برخی از صفحات کتاب به محتوای شعر و فلسفه نزدیک می‌شود. کره جنوبی هم از نویسندگان خبره، انگاری کم ندارد. کتاب خیلی کم‌حجم و پر کشش است؛ غنیمتی‌ست برای مزمزه کردن از ادبیات کره جنوبی تا بفهمی که فقط روسیه و فرانسه و آلمان و انگلیس و...نیستند که نویسندگان ماهر دارند؛ دست آسیای شرقی هم از این وادی کوتاه نیست.

بعد از خواندش ارزو میکنید کاشکی فقط یک صفحه بیشتر بود

هر کسی از خوندنش لذت نمیبره

داستان داشت خوب پیش میرفت، ولی آخرش احساسات و عواطف و تجربه ها به نظرم خیلی سریع پیش رفت، انگار فقط میخواستند تمامش کنند. در کل از ۱۰ بهش امتیاز ۶ میدم. من اخرش احساس کردم وسط داستان رها شدم با سر خوردم به صفحه نام نامه🥲

داستان بصورت یادداشتهای این فرد تعریف میشه و واقعا یچیز جدیدی بود که تاحالا ندیده بودم بنظرم کتاب underrated ایه چون از هر لحاظ پرفکت بود تلاش هایی که راوی میکنه که اتفاق ها رو یادش بمونه تا بتونه قاتلو پیدا کنه و در همون حین مخاطب هم نمیتونه به یادداشتهایه راوی اعتماد کنه چون عقل درستابی ای نداره خلاصه پیشنهاد میشه جالب بود 5/5

تا قبل از خوندن این کتاب هیچ تصویری از دنیای یک فرد مبتلا به آلزایمر نداشتم. چقدر سخت و دردناکه که تمام زندگیت، آدم های عزیزت و خاطراتت ذره ذره محو بشن و به تدریج در سکوت مطلق فرو بری.

شخصیت اصلی داستان یه جا می‌گه: من همین الان هم دارم مجازات می‌شوم... فکر کنم نویسنده بیماری آلزایمر رو مجازات اون فرد در نظر گرفته. شاید یه موضوع فرعی به نظر برسه اما هیچ بیماری‌‌ای تاوان هیچ کاری نیست. یه انسان خوب‌ هم ممکنه در اثر دردناک‌ترین بیماری‌ها از دنیا بره و یک انسان بد راحت‌ترین مرگ رو داشته باشه. نوع زندگی و نوع مرگ غالبا ارتباطی باهم ندارند. کمتر چیز عادلانه‌ای توی این دنیا پیدا می‌شه.

خاطرات یک آدمکش که به زول عقلی مبتلا شده،من نتونستم با داستان ارتباط بگیرم،سبک داستان مورد علاقه من نبود،ماجراها به صورت تکه تکه تعریف میشه و باید برداشت خودتونو داشته باشین،شاید شما بخونید وخوشتون بیاد.

کتاب رو دیشب شروع کردم و امروز تموم شد . فضای کتاب به شدت من رو به یاد فیلم "ممنتو" انداخت که به شکل ساده و همه‌فهمی راجع به "هویت" حرف می‌زد . راجع به مفهوم عمیق و مهمی که به راحتی نمی‌شه تعریفش کرد . آیا اگه من یادم بره چه کارهایی انجام دادم ، اگر حافظه‌م رو از دست بدم ، هنوز همون آدمم ؟ آیا هویت انسان با زمانی که از سر گذرونده رابطه‌ی معنادار داره ؟ کتاب ایده‌ی بسیار خوب و نویی داره و همچنین یک شیوه‌ی نگارش خلاقانه که کاملا در خدمت شخصیت‌پردازیه . نگارش ، چنان چند تکه و غیرهمگنه که به بهترین شکل و بسیار هنرمندانه خواننده رو به درون ذهن شخصی که دچار بیماری آلزایمره پرتاب می‌کنه و تفکرات چندپاره و نامنسجم شخصی که دچار فراموشیه رو بسیار خوب به رشته‌ی تحریر در می‌آره . از خوندنش بسیار لذت بردم ، قابلیت اقتباس سینمایی هم داره (:

جالب بود همچنین ترجمه بسیار روان

یچیزی که فهمیدم اخر بار که ادم گیج میشه که چه اتفاقی داره میوفته دقیقا داره همون احساس الزایمرو میفهمه که خوده طرف چقدر گیجه ماهم گیج تر 😂

به نظر من موضوع کتاب و طرز نگارش آن جالب بود . ولی خب شاید برای هر کسی جذاب نباشه کتاب.یعنی به هر کسی پشنهاد نمیدم این کتاب رو . داستانش هم درباره ی یک قاتل زنجیره ای هست که دچار فراموشی و زوال عقل شده و میخواهد از دخترش محافظت کنه.

نویسنده از منظر متفاوتی به پدیده فراموشی می‌پردازد، و قصه‌ قصه قاتلی است که علیرغم درگیری با این بیماری قصد داره آخرین هدف خودش رو که نجات یک مقتول بالقوه است، محقق کنه. مهارت نویسنده در بازی دادن ذهن خواننده و رگه‌های طنز داستان قابل تحسین بود‌‌.

داستان درباره‌ی قاتلی‌ست که در سن پیری دچار زوال عقل میشه. طنز خوبی داره نویسنده و مترجم تلاش شایسته‌ای داشته برای از دست نرفتن شوخی‌ها در ترجمه.در کل کار بامزه‌ایه. توی فرصت کوتاه می‌تونین بخونینش.

ایده ی جدیدی داشت اوایلش یکم کسل کننده بود ولی بعدش جوری شد که نتونستم کتاب رو زمین بذارم و حس و حال فردی که آلزایمر داره رو خیلی خوب توصیف کرده بود

کتاب جالب و مفهومی است ولی ارتباط برقرار کردن با آن زیاد راحت نیست.

در مورد داستان کتاب گفتن صرفا نظر شخصیم رو بگم. اونقدر که در موردش می‌گفتن قشنگ نیست، پایانش جالب بود و متفاوت. برای افرادی که این ژانر رو دوست دارن شاید جالب باشه ولی برای بقیه ارزش خواندن نداره خیلی.

من واقعا آخرش گیج شدم خیلیی گیج🫠 میشه یه نفر بگه چی شد دقیقا؟؟!

رمانی بسیار زیبا که از مغز انسانی که دارای زوال عقل است میگوید داستان کمی گنگ هست که این نشان دهنده زوال عقل قاتل است و زیرکی نویسنده را نشان میدهد. ترجمه ایی عالی که اگر اشتباه نکنم از زبان انگلیسی ترجمه شده و اینکه مترجمش بسیار کارکشته بود و حق مطلب را ادا کرده . کتاب را توی یک روز یا نهایتاً دو روز میشه تمام کرد احتمالا یکروزه تمام کنید چون داستان کشش بالایی داره.

سلام. کتاب بدی نیست، با توجه به اینکه خود نویسنده مدتی فراموشی گرفته اطلاعات خوبی در این خصوص میده. که باعث میشه بهتر درک کنیم اون شرایط رو. از طرقی نکات فلسفی داره که کتاب رو جذاب میکنه. ولی متاسفانه اخر کتاب جالب نیست. میتونست خیلی جذاب تر باشه و اموزنده باشه. بهرحال کسی که دوس داره کتاب جنایی بخونه نمیشه باهاش بحث فلسفی کرد. اخرش شبیه سریالای ایرانیه 😄

توصیفات خوبی داشت حس آلزایمر رو خوب انتقال داده بود ولی پایان نسبتا مبهمی داشت در کل اگه چایان های خیلی مبهم دوست ندارید پیشنهاد نمی کنم

با اینکه سیر داستانی خیلی مشخصی نداشت و بریده های یادداشت های یه ادم بود ولی به شکل جالبی کنار هم چیده شده بودن و خوندنش به شدت برام گیرایی و جذابیت داشت. خیلی دوسش داشتم:)

من آخرش گیج شدم،خیلی سوال تو ذهنم موند که جوابی براش نگرفتم😐

حرف های عمیقی رو مابین داستان که خودش عمق داره بیان می‌کنه و همین باعث شد که علاوه بر نسخه صوتی ، بیام الکترونیکی رو هم بگیرم تا متن هارو داشته باشم .

چیزی که بیشتر از خود داستان من رو جذب کرد این بود که آلزایمر چقدر میتونه بد باشه.‌ فکر اینکه پیر شده باشی و هیچی از کارای آینده که میخای انجام بدی یا گذشته که انجام دادی یادت نمیمونه. این موضوع باعث شد بیشتر حس کنم که گاهی چقدر زندگی پوچ و بی ارزشه اما درکل با توجه به اینکه کتاب 166 صفحه هست خیلی جذاب بود و من واقعا دوسش داشتم. یه جاهایی صحنه های فیلم شاتر آیلند رو برام تداعی میکرد

خاطرات یک آدم کش روایت تلخ و پر کشش زندگی یک قاتل زنجیره ای! کیم یونگ-ها در این کتاب زوایای پنهان و مبهم بیماری آلزایمر را به خوبی به رشته تحریر در آورده است شما با یک داستان پر کشش و البته کمی دلهره آور مواجه هستید در اواخر داستان مدام نتیجه گیری های شما تغییر می کند اما باید یادآور بشوم که اگر شما به دنبال داستان هایی با پایان بندی مشخص هستید احتمالا این کتاب راضی تان نخواهد کرد!

پایان کتاب انسان را شگفت زده میکند ، اما برای کسانی که به دنبال جنایی معمایی هستند مناسب نیست ، چون کتاب از همان اول قاتل را معرفی کرده و شما روند زندگی قاتل و تصمیماتش برای مشکلی که برایش پیش آمده را دنبال میکنید. به نظر من ارزش خواندن دارد.

حقیقتا وقتی کتاب رو شروع کردم انتظارم خیلی بیشتر بود بخاطر تعریف هایی که شنیده بودم، اما روند داستان و پایانش حداقل برای من جذاب نبود. این رمان کوتاه در کل سلیقه ای هست و اگر این ژانر هارو میپسندین شاید خوشتون بیاد

داستان جذابی بود. به نظرم توصیف سردرگمی و نوسان عواطف بیمار الزایمری جالب بود و البته هراسناک. فیلم still Alice رو یاداوری کرد. و کی میدونه روزی چنین خواهد شد یا نه😔

از مطالعش لذت بردم؛ شخصیت قاتل و کشش داستان ، خصوصا وسطای کتاب ادم رو وادار به ادامه دادن میکنه، سختی‌ها و دردناک بودن الزایمر رو هم خیلی خوب و قابل لمس نشون میده، اما اخرش با دیدن نام‌نامه واقعا تو بهت فرو رفتم. انگار نویسنده صفحات اخر فقط تصمیم به اتمام کتاب گرفته، مگرنه خیلی بهتر میشد این کتاب رو تموم کرد از نظر من.

رومان کوتاه و جالبی بود،جالبیش برای من این بود که با خوندن کامل این رمان حس میکنم من هم دچار بیماری آلزایمر شدم چرا که یکسری قسمت هاش بعد خواندن کامل هنوز نامفهوم و تا قبل از این رومان فکر نمیکردم آلزایمر بتونه انقدر انقدر ترسناک باشه. حتما پیشنهادش میکنم

راوی داستان پیرمرد ۷۰ ساله‌ی مبتلا به آلزایمر است که در جوانی قاتل زنجیره‌ای حرفه‌ای بوده و در حال حاضر با دختر یکی از قربانی‌هایش زندگی میکند

موضوع کتاب واقعا جالب بود. اما بنده نتونستم با تیکه تیکه بودن داستان کنار بیام و ارتباط اونقدر خاصی با کتاب نگرفتم. و البته گیج کننده ترین کتابی بود که تابحال خوندم. که البته از خوبی نویسندست که تونسته آنقدر خوب گیجی یک بیمار مبتلا به آلزایمر رو نشون بده . یکی از دلایلی که کتاب رو تموم کردم فقط به خاطر کوتاه بودنش بود و صد درصد اگر طولانی تر بود وسط های داستان ول میکردم. البته خیلی ناامید هم شدم چون نظر های خیلی خیلی خوبی درباره این کتاب شنیده بودم و سطح انتظارم خیلی بالا بود . در کل کتاب سلیقه ای هست و هرکسی ممکنه ازش لذت نبره.

از اون کتابای یخورده متفاوت بود نمیدونم منم درگیر زوال عقل شخصیت اصلی شدم هنگام خوندنش یه ذره اذیتم کرد محتواهای اینطوریو دوست ندارم مثل انیمه perfect blue ولی نمیشه از جذابیت داستانیش چشم پوشی کرد.

واقعا داستان پرکششی بود. بسیار لذت بردم خصوصا آخر داستان به شدت برایم جالب بود و شوک جالبی به همراه داشت. داستان متفاوتی بود و بسیار قشنگ نوشته شد. ❤️

داستان قشنگ و کوتاهیه پیشنهاد میشه درباره پیرمردی که تو ۱۳سالگی اولین قتلش انجام میده و تبدیل ب قاتل زنجیره ای میشه و الان ۷۰سالش و الزایمر گرفته و فقط خاطرات گذشته رو یادشه…

بسیار جالب، مخصوصا چند صفحه آخر که خواننده را کاملا غافلگیر می کند

همون طور که از اسم کتاب پیداست راجب خاطرات یک ادم کش هست که توی سن پیریه و مدت هاست دست از قتل کشیده و خودشو باز نشست کرده اما با آلزایمر رو به رو میشه و به مرور خاطراتش رو از یاد میبره اون خاطرات مربوط به زمان حال رو از دست میده اما خاطرات قتل ها و گذشته رو به خوبی به یاد میاره این قاتل که شاعر هم هست و به فلسفه علاقه داره طی مطالب خاطراتش از مطالب فلسفی ام استفاده کرده که میتونه برای مخاطبان علاقه مند جالب باشه در چند صفحه پایانی داستان اتفاقاتی میوفده که از خوندن متعجب میشین چون کلیت داستان تغییر میکنه در کل این کتاب میتونه برای علاقه مندان به دانستن عواطف یک قاتل و علاقه مندان به فلسفه جالب باشه

همون طور که از اسم مشخصه ،کتاب در مورد خاطرات یک آدم کش هست. این قاتل به زوال عقل آلزایمر مبتلاست که توی چند صفحه ی اول متوجه اش میشیم. خیلی خوب با دنیای زوال عقل، آدم رو آشنا میکند و از اون طرف احساسات و دنیای پیچیده ی یک قاتل. با این که کتاب کوتاهی هست چند تا نقطه ی اوج داره و از خوندش خسته نمیشید. پایانش هم خوب بود. پیشنهادش میکنم.

کتابی هست ک احساسات ادم و تحریک می‌کنه و از یه جایی به بعد میبینی داری با یه قاتل زنجیره ای همدردی می‌کنی و دلت براش میسوزه. بخاطر حجم کم این کتاب تو یه روز تمومش کردم. به صفحه های اخر ک رسیدم نویسنده به همه تصوراتم ک از ابتدای خوندن داستان شکل گرفته بود، پشت پا زد و همه چیو یه جور دیگه تموم کرد ک نشون دهنده توانایی اون ادمه.