نظرات کاربران درباره کتاب در انتظار بوجانگلز

«در انتظار بوجانگلز» واقعاً شگفت‌زده‌م کرد. ‌ ▫️اسم و جلد کتاب جذبم کرد که بخونمش و هیچ اطلاعات دیگه‌ای در موردش نداشتم. اول که شروعش کردم از روند یکنواخت داستان تعجب کردم. همین باعث شد که خیلی جذبش نشم و یه چند روزی بذارمش کنار. ولی جلوتر که رفتم، کنار گذاشتنش دشوار شد. ‌ ▫️داستان ظاهراً راجع به خانواده‌ای جوان و سه نفره‌ست. زن و شوهری به همراه پسرک عزیزشون؛ که داستان هم از زبان پسرک روایت می‌شه. لابه‌لای خط اصلی داستانی، یادداشت‌های رمزآلود پدر خانواده هم به چشم می‌خوره. اونا خانواده‌ای شاد و ثروتمندن که مدام مهمونی برگزار می‌کنن و می‌رقصن و مسافرت می‌رن، انگار هیچ‌چیز جلودار سرخوشی دیوانه‌وارشون نیست! ‌ ▫️باید تا انتهای داستان خوند. غافلگیرتون می‌کنه: از شیوه‌ی روایت گرفته تا صحنه‌پردازی‌های فوق‌العاده و شخصیت‌پردازی‌ها و جزئیات. همگی به‌اندازه و درستن. همه‌چیز مهیاست برای تجربه‌ای طوفانی و احساسی بین صفحات، پاراگراف‌ها و کلمات. ‌ ‌ ▫️در انتظار بوجانگلز مثل گریه‌ کردن میون خنده و خندیدن میون گریه‌ست. بارها و بارها. آمیخته‌ای زیباست از شادی و غم. مثل خود زندگی. ‌‌ ▫️می‌ترسم بیشتر از این بگم. اما از اون دست‌ کتاب‌هاست که طیف گسترده‌ای از مخاطبان از خوندنش لذت خواهند برد. نکته‌ی مهم اینه که قبل از خوندنش، سرنخی از روند داستان نداشته باشید. خلاصه‌ی پشت جلد هم خیلی کمک‌کننده‌ست؛ فرض کنید داستان براساس همین یک پاراگراف استوار شده: ‌‌ «به خودم گفتم من نیز اندک بهره‌ای از جنون دارم، که عقل حکم نمی‌کند شیفته‌ی چنین زنی شوم، زنی یکسره مجنون، زنی که زندگی مشترک من با او شبیه زندگی مردی چلاق با زنی افلیج خواهد شد، که این رابطه فقط ممکن است لنگ‌لنگان و تاتی‌تا‌تی‌کنان در جهات غریب پیش برود. اما دیگر روی سرسره بودم، پاگذاشته به درون مه، بی‌آن‌که حتی خودم فهمیده باشم، بی‌هشدار، بی‌خبر.» ‌ داستان کوتاهیه؛ ۱۶۸ صفحه. اما به‌اندازه‌ست. اگه از این کمتر یا بیشتر بود، اثرگذاری خودش رو از دست می‌داد. از ترجمه هم راضی بودم. ‌

اولش بهم نمیچسبید، اما همین طور پیش که رفتم بهتر شد. کتاب ۱۶۸ صفحه است با قطع کوچیکتر از کتاب های معمولی ، پس در کل کوچیکه، البته نسخه چاپی اش. دفعه اول که بهم نچسبید و نحوندمش، چند ماه سراغش نرفتم. اما الان تو یه نشست تمومش کردم و آخرش رو خوشم اومد. غافلگیرانه بود اگر نخواید مدام پیش بینی کنید. دل به دلش بدید و برید جلو

جنونی که که در میان سطرهای کتاب جا داره غافلگیرت می‌کنه. بدون اینکه پیش‌بینی کرده باشی همراه با این خانواده سه نفری می‌رقصی، شادی می‌کنی، در خوشی ها کنارشونی و نهایتا با اون‌ها درد و رنج و بی پناهی رو تجربه می‌کنی. جایی از کتاب به این موضوع اشاره می‌کنه که زندگی همینه. ملغمه‌ای از روزهایی که هیچ ارتباطی با هم ندارن و چه خوبه که اینطوریه…

کتاب داستان کوتاه و جالبی داره که یک نفس خوندم. داستان از زبان پسری روایت میشه که با پدر و مادرش زندگی میکنه. پسر عاشق پدر و مادرش و روزهای خوبی رو باهاشون میگذرونه. اما ماجرا اینه که مادرش بیماری روانی داره.پدر عاشق همسرشه و تمام ثروتی که به دست میاره رو خرج خوشگذرونی، رقص و مهمونی میکنن. به پسر سخت نمیگیرن و همگی غرق در جنون مادر، زندگی شادی دارن تا اینکه بیماری مادرش عود میکنه و مجبور میشن از بهشتی که ساختن بیرون بیان. چون دیگه جنون مادر قابل کنترل نیست و خودش هم ازش عذاب میکشه

همین الان تمومش کردم خیلی جذاب و دلنشین بود مطمئنم که قراره یه بار دیگه هم بخونمش

در این کتاب به دنبال "پیام پنهان" یا "ایدهٔ بزرگ" نباشید. کتاب دیوانه ایست که باید همراهش شد و خوش گذراند.

یک قصه‌ی سرمست و رقصان. تصویر یک زندگی عاشقانه و دیوانه‌وار. خانواده‌ای که هر لحظه را تا آخرین جرعه‌اش می‌نوشند و می‌رقصند و زندگی می‌کنند. این زندگی رازی دارد که وقتی کم‌کم برملا شد، همه‌ی احساساتی که داستان برمی‌انگیخت دوچندان شد. اول فکر می‌کردم عاشقند. بسیار عاشق. اما راز را که فهمیدم، فکر کردم حقیقت برملاشده می‌توانست این زندگی را از هم بپاشد ولی چقدر آب از آب این زندگی تکان نخورده. فهمیدم این عشق را با متر و معیار دیگری باید سنجید.

دیوانه وار،،،جذاب،غیرقابل پیشبینی....در صفحه به صفحه کتاب ردی از جنونی عجیب و در عین تعجب خواستنی رو حس خواهید کرد.داستانی از زندگی ای که شاید خیلی کم انسانها به این صورت بهش نگاه کنن و باهاش برخورد کنن. مطمئنا بعدها باز به سراغ این کتاب خواهم اومد.🪻

گیرا و روان

کتابیه که تا آخر شگفت زده میشید،بسیار دلنشینه و به نظرم آدم رو به فکر میبره خیلی از خوندش لذت بردم