نظرات کاربران درباره کتاب مردم مشوش

قبلا روی این کتاب و از یک نشر دیگه نظر گذاشته بودم اما چون همین نسخه رو خوندم، لازم دونستم در مورد ترجمه ی خوب کتاب نظر بگذارم. طراحی جلد این کتاب رو دوست نداشتم، اون چیزی که در اولین نسخه ی چاپی خریدم، کاملا پایبند به متن بود.یک خرگوش بزرگ.... داستان در مورد شخصیست که بخاطر فشارهای مالی و احساس بیکفایتی خودش...دست به آدم ربایی میزنه. اما همینطور که میدونین بکمن اونقدر در بستر طنز میبره روایت رو، که شما اصلا نمیدونین همه چیز تراژدیه. یک تراژدی واقعی... انگار داریم انیمیشنهای والت دیزنی رو میبینیم، بخودت میگی محاله اینجوری بشه. ولی بکمن میگه میشه...و تو فقط باید بپذیریش و هرکار کنی نمیتونی لبخند نزنی.... شخصیتهای کتاب نسخه های تکراری ای از کرکترهای داستان های دیگر این نویسنده هستن، خیلی نزدیک به آدمهایی که قبلا به چالش کشیده شدن، شاید بخاطر همینه که احساس قرابت زیادی باهاشون داشتم، همه آشنا بودن...ولی در عین حال غیر قابل پیش بینی...مستاجرهای دوست داشتنی مغز همیشه فعال بکمن... در نهایت کتاب رو به تمام دوستانی که از خوندن آثار واقعی و تلخ خسته شدن پیشنهاد میکنم. برای بررسی بیشتر، میتونید نظرم رو در مورد مردم مشوش، از نشر روزگار مطالعه بکنید.

من عاشق قلم بکمن هستم. داستان هاش شاید نقطه ی اوج نداشته باشه و روی یک خط باشه ولی به شدت حال آدم رو خوب میکنه. هم حین خوندن هم بعد از تموم شدن داستان، آدم یه حال خوبی بهش دست میده

طاقچه بی نهایت لطفا

راجع به کارای بکمن واقعا همونقدر که نظر دادن خیلی راحته،به شدت هم سخته ،چون باید بتونی جملاتت رو طوری بچینی که حق مطلب رو درموردش ادا کنه، مردم مشوش داستان زندگی ماهاست، داستان زندگی مردم دنیای مدرن رو روایت میکنه هرکدوم درکنار اینکه مشکلات خاص خودشون رو دارن ،اما تو ذاتشون اون خلق و خو و باور به انسانیت و مهرورزی نسبت به همنوع هنوزم وجود داره، پرداخت کلی داستان خیلی عالیه، شما با زندگی و شخصیتهای مختلف قصه به قدر کافی آشنا میشین و قدم به قدم با ایده جذاب داستان پیش میرین، اساسا من هروقت اسم این بشر میاد میگم آب دستتونه بزارین زمین اول رمان این نابغه رو بخونین و بعد به کاراتون برسین😍💚

مردم مشوش ،یکی از بهترین کتابهای بکمن ... واقعا از خوندنش و درحقیقت خوندن اون پاراگرافهای تاثیرگذار و قشنگش لذت بردم انقدر حقیقته انقدررر حقیقته که حدنداره 😊🫰🏻👌

اکثر کتاب های بکمن رو خوندم و نکته ای که من رو خیلییی به خودش جذب کرده قلم واقعیِ اونه.تک تک حرفاش رو درک میکنی.بکمن از دل عادی ترین روزمرگی ها بهترین داستان رو در میاره و به نظر من کتاباش مدرسه ی زندگیه. این کتابش هم همینطوره.شما با یک داستان گروگان گیری ساده طرف نیستید..بهت کمک میکنه ورای اتفاقات رو ببینی👌

همین الان به پایان رسید. دومین اثری که از بکمن خواندم. واقعا می توانم بگم داستانی بی نظیر هست. خیلی شده که من داستانی و نویسنده اش رو تحسین کنم اما فردریک بکمن رو جور دیگه ای تحسین می کنم. با تک تک جملات کتاب میشه زندگی کرد و از فصل اول شما رو جذب خودش می‌کنه. این کتاب داستان چیه؟ - یک گروگانگیری؟ - نه! داستان یک پل - نه! یک داستان لطیف و رمانتیک اما من می گم این کتاب داستان ما هست. داستان همه ی ما که اشتراکات زیادی با هم داریم و در عین حال با هم غریبه ایم. داستان مایی که در تلاشیم تا بفهمیم بالاخره یو اس بی را باید از کدام طرف وارد کرد، مایی که وقتی بچه بودیم در تلاش بودیم تا مثل بزرگسالان باشیم اما حالا بزرگسالانی هستیم که مثل بچه ها رفتار می کنیم. داستان ما اینه! داستان نمرات خوب و بد مدرسه، عاشقی دوران نوجوانی و جوانی، دانشگاه و کار و بزرگ کردن خودمان که از لحاظ سنی بزرگ هستیم اما هنوز هم به کمک نیاز داریم. ای کاش کسی بود تا به او بگوییم من هنوز هم به کمک نیاز دارم!!!!

مثل سایر کتاب‌های "فردریک بکمن" زیبا، آموزنده و اثرگذار! و همانطور که بر روی جلد کتاب نوشته شده "با درکی بی‌نظیر از هویت انسان"

واقعا کتاب خوبیه کتابهای بکمن همیشه داستانهاش ادمو به وجد میاره

در این داستان از گروگان‌گیری می‌خونیم که گروگان‌گیر نیست. گروگان‌هایی که گروگان نیستند. پلیس‌ها و کشیشی که با تمام پلیس‌ها و کشیش‌ها فرق می‌کنند. چیزی که توی کتاب‌های بکمن مشخصه اینه که تو خودت رو از هیچ شخصیتی در داستانش جدا نمی‌دونی. تمام اون لحظه‌ها و احساسات برای تو خیلی زیاد آشنان و یه همین یه آرامش و ذوقی رو بهت تزریق می‌کنه. بعد از بریت‌ماری این‌جا بود، این یکی دومین کتاب موردعلاقه‌م از بکمنه. ۱۱ اسفند ۰۴، ساعت ۱۱:۸ 🍒

مردم مشوش... کتابی کم‌نظیر با ترجمه‌ای گیرا و درون‌مایه‌ای ساده و گویا! از دیدگاه من این اثر بکمن نسبت به «و هرروز صبح راه خانه دورتر و دورتر میشود» قوی‌تر بود اما به پای اثاری مثل «شهر خرس» و «ما در برابر شما» نمیرسید. اگر بخوام فقط نقدی نه‌چندان حرفه‌ای بکنم از اون جهت که در جایگاهش قرار ندارم، تنها میشه گفت اصلی‌ترین نکته و جذاب‌ترین اونها درمورد «مردم مشوش» این هست که نثر و متن خیلی مسحورکننده ای داره! موضوع کماکان در نگاه اول چنگی به دل نمیزنه، اما : مهم نیست که چی مینویسی، مهم اینه که چطور مینویسی! یکی از کارهای چشمگیری که بکمن در نوشتن انجام میده این‌ست که گره‌‌افکنی میکنه و حاصلی هم که داره برابره با انتظار مخاطب برای گشایش این گره‌ها! هرچند این داستان به نسبت داستان های پیشین ایشون غافلگیری های کمتری داشت و بیشتر متمرکز بود روی روایت و تعریف تا تخصصی درگیر گردن مخاطب، لیکن با این حال واقعا ارزش خوندن رو داره و پیشنهادش میکنم!

"- فکر کردی خدا از چاقو محافظتت میکنه چون کشیشی؟ + خدا قرار نیست ما رو از چاقو محافظت کنه، پسرم. به خاطر همین هم برامون همنوع آفریده. تا ما از همدیگه محافظت کنیم." این پنجمین کتابی بود که از فردیک بکمن خوندم و حتی بدون خوندن بقیه کتابهاش میگم که دوستشون خواهم داشت. روابط انسانها در کتابهاش بسیار زیبا هستن و دلت نمیخواد داستان تموم بشه و از دنیای اونا بیرون بیای. در کتابهای فردریک بکمن همه به هم کمک میکنن، حتی آدمهایی که فکر نمیکنیم هیچوقت حاضر به کمک به دیگری بشن. جدای این، بکمن اطلاعات عمومی خوبی داره و نکات جالبی رو درباره موضوعات مختلف با ما درمیون میذاره. مثلا: "اگه تونسته باشی کارها رو جوری پیش ببری که کارمندهات حس کنن خودشون تنهایی تونستن از عهده اش بربیان، یعنی کارت رو خوب انجام دادی." "ما بیشتر با آنهایی دعوا میکنیم که شبیهمان هستند، نه آنها که با ما فرق دارند." با خوندن این کتاب متوجه میشیم که بقیه آدمها هم مثل ما در زندگیشون سختی میکشن، خسته میشن، کم میارن اما با همدلی و دوستی دوباره خودشون رو پیدا میکنن. پیشنهاد میکنم اگر حال دلتون خوب نبود، سراغ کتابهای این نویسنده برید. پشیمون نمیشید.

قلم این نویسنده بی نظیره✨🌱 کرکتر ها شخصیت هایی دارن که توی‌زندگی روز مره یا حتی توی وجود خودمون زیاد میبینیم! طنز بودن این کتاب باعث شده عمق ماجرا توی هاله ای از ابهام باشه ولی با یکم فکر کردن حقایق پشت مِه شاخ و برگ پیدا میکنن! و قطعا یکی از‌جذاب ترین فصل هاش برای من وجود نادیا و زارا توی اتاق درمان بود❤️

همیشه از خواندن کتاب های فردریک بکمن لذت میبرم. نویسنده کتاب ما را با نقاط فراز و فرود به جلو نمیبره بلکه با شخصیت های انسانی و ارتباط های قابل لمس که حداقل هرروز با آنها مواجه هستیم به پیش برد، و این داستان کتاب را زیباتر جلوه داد.

جالب بود.من خوشحالم از خواندن این کتاب. و راضی

کتاب بسیار جالبی بود ، در مورد افرادی نوشته شده بود که به نوعی مشکلاتی رو تجربه میکنن مثل تنهایی، خیانت، بی پولی.....و آشنایی جالبی بود که در حین این آشنایی عجیب تونسته بودن به زندگی همدیگه معنایی بدن و مهربون باشن و راه حلی برای همدیگه پیدا کنن....این زندگی همه ما آدمهاست که اینجوریه...

شخصیت پردازی ، دیالوگ ها و روند آشکار شدن حقایق در طول داستان واقعا خوب بود . جملات پیچیده نداشت و همین نگارش ساده کتاب رو دوست داشتنی تر کرده .

در قالب یک داستان از چند شخصیت مختلف، انواع و اقسامی از مشکلات جامعه و مردم پدیدار میشه. حقیقتا بدون پایان تلخ ، به تصویر کشیدن این مشکلات و اشفتگی ها یک کتاب بسیار زیبارو خلق کرده که قلب احساسات شمارو نشونه خواهد گرفت و با تمامی کارکتر ها ارتباط برقرار خواهید کرد . جقیقتا اسم کتاب کاملا درست در نظر گرفته شده : مردم مشوش.

شخصیت پردازی عمیق و فوق العاده. فردریک بکمن واقعا درک خیلی خوبی از هویت و شخصیت و تشویش های انسان دارد و شما را به فکر فرو می برد. داستانی زیبا و مهیج.

بنظرم این کتاب زندگی همه ماست. و هر کسی با یکی از شخصیتهای کتاب همخوانی داره و به نوعی همزاد پنداری میکنه خیلی خوب بود. البته کار خوب مترجم خانم رعایی هم در جذاب بودن کتابهای بکمن بی تاثیر نیست

فقط این قسمت که( انتخاب بعدی ما فردای ما)

یک کتاب حال خوب کن ، پیشنهاد میکنم بخونید و لذت ببرید

باورم نمیشه؛این اثر حتی از «مردی به نام اوه» هم گیرا تر و پرمعنا تر بود.اولش اینطوری بود که چه داستان مسخره ای! ولی هر چقدر که جلو تر میرفت جذاب تر میشد و قلم نویسنده هم در پیشبرد اهداف داستان معرکه بود؛خودمونی،به دور از تکلف و قابل فهم! در کل کتابی هست که بهتون پیشنهاد میکنم حتما مطالعه بکنید... .

واقعیت اینه که من اصلا نتونستم با موضوع داستان ارتباط برقرار کنم برای همین نصفه کاره رها کردم،هرچی جلوتر رفتم هیچ جذابیتی ندیدم.

بکمن عالیه، این کتاب ش هم فوق العاده بود ، جوری ترتیب وقایع رو میچینه ک بخوای خودت تعریف کنی برای کسی جور درنمیاداما خودش جوری متقاعدت میکنه با روال داستان ک مات و مبهوتت میکنه،هر جمله ش جمله ای هست ک دلم میخواد تو بخش نوشته اضافه کنم.خیلی زیاد توصیه میکنم خوندنش رو.

جدا از نثر روان و دلنشینش و معماهای کوچکی که شما رو به ادامه وامی‌داره، عاشق اینم که هر شخصیت به صورت جداگانه داستان خودش رو داره و با همشون می‌شه همزادپنداری کرد. قلم بکمن فوق‌العاده‌ست و داستان این کتابش هم مثل بقیه بی‌نظیر بود.

سلام دوستان این کتاب یکی از بهترین کتابهایی است که خواندم ..البته که طرفدار فردریک بکمن هستم ولی تصور می کنم این کتاب بهترین کتاب اوست .حتما بخوانید 👌

در کنارِ قلمِ واقعا گیرا و دلنشینِ بکمن، شاهدِ نکته های جالبی در موردِ انسان، مدرنیته و زندگی هستیم. کاملا مشخصه که نویسنده حرفی برای گفتن داره و کتابش صرفا یه رمان و یه داستان نیست و خیلی فراتره. نه تنها خوندنش رو توصیه میکنم بلکه واقعا رفت جز لیستِ بهترین کتاب هایی که تا الان خوندم.

دوستش داشتم با اینکه زیاد اهل طنز نیستم

"مردم مشوش" داستان یک دزدی یک گروگان گیری دزدی که راستش اصلا اتفاق نمی‌افته و گروگان‌گیری که قرار نبود پیش بیاد ... انگار اتفاقات طوری کنار هم قرار می‌گیرن که این داستان شکل بگیره... چجور یه نویسنده می‌تونه تو هر کتابش آدم رو شگفت زده کنه؟! چجور می‌تونه انقدر داستان هایی واقعی رو خلق کنه با شخصیت های معمولی؟ دیدین یسریا خیلی مهارت دارن تو تعریف کردن وقایع؟ قطعا بکمن از اوناست. هیچ کس نمی‌تونه داستان های معمولی رو به این زیبایی روایت کنه! از شگرد های دیگه بکمن اینه که خودش به تنهایی داستان رو تعریف نمی‌کنه. سرنخ می‌ده بهت و فرصت فکر و تحلیل تا خودت حدس بزنی ادامه بزنی ادامه داستان چیه. انگار که داری پازل تکمیل می‌کنی و رفته رفته تصویر داستان برات واضح‌تر می‌شه. و مثل بقیه کتاباش من رو یاد این جمله انداخت ، جمله‌ای که نمی‌دونم کجا خوندمش: هر آدمی داستانی داره که اگر بدونیش ، دیگه نمی‌تونی ازش متنفر باشی...