اگر به تنفستان فکر نکنید، باز هم میبینید نفستان فرو میرود و دوباره برمیآید، اصلا هم مهم نیست سرگرم چه کاری هستید، میدوید، سوار اسب هستید، خوابیدهاید، فرقی نمیکند، دم و بازدم بهخودیخود انجام میشود و نفستان کارش را انجام میدهد و شما را زنده نگه میدارد. اما همین که به آن فکر میکنید، از فعالیت میافتد و منتظر میماند تا شما ریههایتان را از هوا پر کنید. وقتی به چیزهای بد میاندیشید، وقتی بدنتان از ترس منقبض میشود، نفس بند میآید.