بریده‌هایی از کتاب مارون

بعدها نه‌تنها صمد بلکه همهٔ مارونی‌ها، بیرون آمدن مارها از گودال را نشانهٔ زلزله‌ای می‌دانستند که در ایران آمد و همه‌چیز را زیر و رو کرد.

حالا تنها چیزی که می‌خواست این بود که کسی او را نخواهد.

«اعتصاب کمر مملکتو می‌شکنه. دولت باید تا کار بیخ پیدا نکرده، کار رو یک‌سره کنه.»

حفظ انقلاب از انقلاب کردن مهم‌تر است.

دوستی ندارد، اصلاً از بیرون می‌ترسد، از آدم‌ها، معلم‌ها، مردها...

تقریباً همهٔ دخترهای مارون فرشتهٔ نگهبان داشتند، این اصطلاح فرشتهٔ نگهبان را هم یکی از پسرهای مارون اختراع کرده بود و حالا جوان‌های مارون به جای این‌که بگویند فلانی نامزد فلانی است، می‌گفتند فلانی فرشتهٔ نگهبان فلانی است

صمد به‌درستی نمی‌دانست هدفش چیست، فقط می‌دانست که از نظام شاه بیزار بوده و هست. البته از شاهی‌ها و نوچه‌های شاه مثل جلال‌خان بیشتر از شاه بیزار بود. خوشحال بود که به خواسته‌اش رسیده و نظام شاه سقوط کرده، اما این همهٔ خواسته‌اش نبود و اصلاً فکر نمی‌کرد روزی این‌طور در مسیر حوادث انقلاب قرار بگیرد.

«چه دنیایی. سروبیخش معلوم نیست.»

اصلاً مدت‌هاست این شهروز را ندیده، او را نمی‌شناسد و اصلاً چرا باید شوهر کند وقتی دارد کارش را می‌کند و دلش در پی کسی نیست.

«شب آبستن است تا چه زاید سحر.»