کتاب از میان شیشه از میان مه

«بیا ببین چه خانه‌ای ساختیم. این هم خانه‌ای که به دریا می‌رود.» بعد بچه‌ها گفتند «خانه‌اش هنوز سالم است؛ اما جاده را آب برده.» بعد بچه‌ها خانه را با لگد ریختند و خندیدند و پدرشان را صدا کردند. «بابا، قول دادی فردا بادبادک بخری.» چندتا چراغ بود

می‌خواهم تو را به کودکستان ببرم. اما یکی از دست‌ها می‌لنگد. ول می‌شود. برای خودش چرخ می‌زند. خانه‌مان را دیدی دخترم؟ بمب افتاد و خراب شد.

مدت‌هاست که نامه‌ای نفرستاده‌ای. می‌خواهی خیال کنم مُرده‌ای؟ لابد تو هم بهانه‌های مرا داری؛ کسی را پیدا نمی‌کنی که نامه‌ای بنویسد.

«فردا کودکستان هم می‌روی. چرا که نه؟ بمب را که توی مدرسه نمی‌اندازند.

«فردا کودکستان هم می‌روی. چرا که نه؟ بمب را که توی مدرسه نمی‌اندازند.