کتاب مرگ شادمانه

بیش‌تر وقت‌ها برای زنده‌ماندن شهامت بیش‌تری لازم است تا خودکشی‌کردن

بیش‌تر وقت‌ها برای زنده‌ماندن شهامت بیش‌تری لازم است تا خودکشی‌کردن.

باور کن، نه درد بزرگی وجود دارد، نه پشیمانی بزرگی و نه خاطره‌های بزرگی. همه‌چیز، حتا عشق‌های بزرگ هم فراموش می‌شوند

بیش‌تر وقت‌ها برای زنده‌ماندن شهامت بیش‌تری لازم است تا خودکشی‌کردن.

اما بیش‌تر وقت‌ها برای زنده‌ماندن شهامت بیش‌تری لازم است تا خودکشی‌کردن.

«بیست‌سالی می‌شود که طعم خوشبختی را نچشیده‌ام. از این زندگی که مرا می‌بلعد هیچ‌چیزی نفهمیده‌ام و آن‌چه مرا از مرگ می‌ترساند این یقینی است که در من ایجاد می‌کند که زندگی‌ام بدون من سپری شده و من در حاشیه‌اش بوده‌ام، متوجه هستید؟»

آدم در بعضی از محیط‌ها افکارش را بروز نمی‌دهد و برای خودش نگه‌شان می‌دارد، چون می‌داند این افکار با تنگ‌نظری‌ها و حماقت‌های دیگران برخورد خواهند کرد.

امروز فهمیده‌ام که عمل‌کردن، دوست‌داشتن و رنج‌بردن به‌راستی همان زندگی‌کردن است، اما زندگی‌ای که آدم در آن روراست باشد و سرنوشتش را بپذیرد، مانند بازتاب پرشور و شادمانهٔ رنگین‌کمانی که برای همه یکسان است.

وضع دردناک و اسف‌بارش آن‌قدر ادامه یافت که اطرافیانش به آن عادت کردند و از یاد بردند که امکان دارد بر اثر آن ازپا درآید

اشتیاق به آزادبودن و داشتن استقلال در کسی امکان‌پذیر است که هنوز امیدی در دل می‌پروراند.

وقتی به زندگی‌ام و رنگ پنهانی‌اش نگاه می‌کنم، احساسی مانند لرزیدن اشک توی چشم‌ها به من دست می‌دهد. درست مثل این آسمانی که الان دارد با این شدت اشک می‌ریزد. همزمان هم باران در آن وجود دارد و هم آفتاب، هم ظهر و هم نیمه‌شب. آه، زاگرو، به لب‌هایی فکر می‌کنم که بوسیده‌ام، به کودک تنگدستی که بوده‌ام، به جنون زندگی و جاه‌طلبی که گاه بر من غلبه می‌کند. من همزمان همهٔ این‌ها هستم. مطمئن هستم که لحظه‌هایی وجود دارند که شما دیگر نمی‌توانید مرا به‌جا بیاورید. بی‌نهایت تیره‌روز، به‌طرزی غیرعادی خوشبخت، نمی‌توانم بگویم کدام‌یک.

ما زندگی‌مان را برای پول‌به‌دست‌آوردن تلف می‌کنیم، حال آن‌که از پول باید استفاده کرد و زندگی را به‌دست آورد. این تنها مسأله‌ایست که هرگز مورد علاقهٔ من نبوده. خیلی هم روشن و مشخص بوده است.

هرگز چشم نپوش، کاترین. تو خیلی چیزهای بسیار اصیل و نیز استعداد خوشبخت‌شدن در خودت داری. فقط در انتظار زندگی‌کردن با یک مرد نمان. خیلی از زن‌ها با این فکر دچار اشتباه می‌شوند. اما خوشبخت‌شدن را از خودت انتظار داشته باش.

ثروتمندبودن یا شدن، یعنی داشتن وقت کافی برای خوشبخت‌بودن، البته به‌شرطی که آدم شایستگی‌اش را داشته باشد.»

آدم نمی‌تواند مدتی طولانی خوشبخت زندگی کند. همین که الان خوشبخت است، کافی است.

آن‌وقت ناگهان مسلسل‌ها ما را به رگبار بستند. همگی روی هم می‌افتادیم. آن‌قدر کشته و زخمی بر جای ماندند و توی سیلابرو آن‌قدر خون راه افتاد که می‌توانستیم توی آن قایق‌رانی کنیم.

من در وضعیتی که دارم، ته دلم هنوز امیدوارم.

نمی‌خواهم برای تجربه‌کردن زندگی کنم. خودم تجربهٔ زندگی‌ام خواهم شد...

اگر تا آن‌موقع خاموش مانده بود به این دلیل بود که آدم در بعضی از محیط‌ها افکارش را بروز نمی‌دهد و برای خودش نگه‌شان می‌دارد، چون می‌داند این افکار با تنگ‌نظری‌ها و حماقت‌های دیگران برخورد خواهند کرد.

وقتی به زندگی‌ام و رنگ پنهانی‌اش نگاه می‌کنم، احساسی مانند لرزیدن اشک توی چشم‌ها به من دست می‌دهد. درست مثل این آسمانی که الان دارد با این شدت اشک می‌ریزد. همزمان هم باران در آن وجود دارد و هم آفتاب، هم ظهر و هم نیمه‌شب. آه، زاگرو، به لب‌هایی فکر می‌کنم که بوسیده‌ام، به کودک تنگدستی که بوده‌ام، به جنون زندگی و جاه‌طلبی که گاه بر من غلبه می‌کند. من همزمان همهٔ این‌ها هستم.

ــ آدم نمی‌تواند مدتی طولانی خوشبخت زندگی کند. همین که الان خوشبخت است، کافی است. و تمام. و مرگ مانع هیچ‌چیز نمی‌شود. در آن‌صورت رویدادی است شادمانه.

باور کن، نه درد بزرگی وجود دارد، نه پشیمانی بزرگی و نه خاطره‌های بزرگی. همه‌چیز، حتا عشق‌های بزرگ هم فراموش می‌شوند.

او به این حقیقت اساسی و غیراخلاقی پی برده بود که پول برای هر فردی یکی از مهم‌ترین و سریع‌ترین وسیله‌ها برای کسب شخصیت است.

زندگی مانند هر اثر هنری نیاز دارد به آن فکر شود.

من مطمئنم که بدون پول نمی‌شود زندگی کرد. همین و بس. من نه آسان‌زیستن را دوست دارم و نه افکار شاعرانه را.

دوستی یا بازوانی برای درآغوش‌گرفتنش کافی بود تا سیل اشک‌هایش جاری شود.

اگر قرار باشد دعای ما برآورده شود، برای خودمان دعا می‌کنیم!

ترس از مردن، دلبستگی بی‌پایان نسبت به چیزی است که در آدم زنده است.

آه، در زندگی آدم نباید مثل یک گاو کودن باشد

اشتیاق به آزادبودن و داشتن استقلال در کسی امکان‌پذیر است که هنوز امیدی در دل می‌پروراند.