کتاب شهربندان و عادل‌ها: دو نمایشنامه

استپان: تا وقتی که توی این دنیا حتی از یک نفر بهره‌کشی بشود آزادی هم یک نوع زندان است. من آزاد بودم ولی دائم به روسیه و بردگانش فکر می‌کردم.

شعر هم انقلابی است.

استپان: همه دروغ می‌گویند. چیزی که لازم است بهتر دروغ گفتن است. وینوف: کار آسانی نیست. وقتی که دانشجو بودم رفقایم مرا مسخره می‌کردند. برای این که بلد نبودم حرف را تو دلم نگه دارم. هرچه به فکرم می‌رسید می‌گفتم. بالاخره از دانشگاه اخراجم کردند. استپان: برای چه؟ وینوف: سرِ درس تاریخ، استاد از من پرسید چطور پطر کبیر سن‌پطرزبورگ را ساخت؟ استپان: سوال خوبی است. وینوف: من جواب دادم با خون و شلاق. بلافاصله بیرونم کردند.

دیه‌گو: حماقت است. دروغ گفتن همیشه حماقت است. نادا: نه این سیاست است، و من عاشقش هستم، برای آن که براساس ممنوعیت بنا شده. آخ که چه حاکم خوبی داریم. اگرکسر بودجه داشته باشد، اگر زنش خراب باشد، کسر بودجه را لغو می‌کند و همبستری را غدغن. ای قرمساق‌ها، زن‌های شما نجیبند.