خداوند متعال در این آیات شریفه میفرماید: یا رسولالله که عبای نبوّت به دوش تو آمده است، از این دستورالعمل کمک بگیر:
اوّل: شبزندهداری؛ (قُمِ اللَّیلَ إِلاَّ قَلیلا)
دوّم: نماز شب (تهجّد)؛ (إِنَّ ناشِئَةَ اللَّیلِ هِی أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قیلا)
سوّم: تمسّک به قرآن؛ (وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتیلاً).
چهارم: اراده؛ (إِنَّ ناشِئَةَ اللَّیلِ هِی أَشَدُّ وَطْئاً)
پنجم: قاطعیت در گفتار؛ (وَ أَقْوَمُ قیلا)
ششم: فعّالیت مدام؛ (إِنَّ لَک فِی النَّهارِ سَبْحاً طَویلاً)
هفتم: ذکر مدام؛ (وَ اذْکرِ اسْمَ رَبِّک)
هشتم و نهم: دعا و انقطاع الی الله؛ (وَ تَبَتَّلْ إِلَیهِ تَبْتیلاً)
دهم: توکّل؛ (رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَکیلاً)
یازدهم: صبر؛ (فَاصْبِرْ عَلی ما یقُولُون)
دوازدهم: سعهٔ صدر؛ (وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمیلا)