کتاب در سایه آفتاب؛ یادها و یادداشتهایی از زندگی امام خمینی (ره)
پدیدآورندگان:
محمدحسن رحیمیانانتشارات:
انتشارات سوره مهر٪۳۰ تخفیف اولین خرید کتاب با کد OFF30
محمدحسین
۱۲
حضرت امام به هنگام عبور از عرض یکی از خیابانها (ظاهراً در شهر همدان) ـ برای اینکه از روی جدول وسط خیابان، که چمنکاری شده بود، عبور نکنند ـ مسافت زیادی را طی کردند تا از تقاطع عبور کنند و مجبور نباشند حتی یک قدم روی چمنها بگذارند.
محمدحسین
۱۲
ایشان بارها خطاب به طلاب میفرمودند: «اگر یک قدم برای تحصیل علم برمیدارید، باید دو قدم در راه تهذیب نفس بردارید.»
مهدی
۵
در جماران، بعد از اینکه اتاقی در مجاورت اتاق کار امام (ره) برای حاج احمد آقا ساخته شد، با توجه به اینکه در دو ضلع آن ایوان باریکی به ارتفاع حدود ۱/۵ متر از کف حیاط بود، نردهای فلزی روی لب ایوان نصب کردند. حاج احمد آقا برایم نقل کرد (نقل به مضمون): «یک روز امام سرزده به اینطرف آمدند و آنگاه که دیدند، بعد از اتمام اتاق، باز هم کار جدیدی روی ایوان انجام شده است، با تلخی به این کار و هزینهٔ جدید اعتراض کردند.» حاج احمد آقا در ادامه گفت: «در ذهنم خطور کرد که الان جواب قاطعی به امام (ره) میدهم که بهخوبی قانع شوند.» (علی، فرزند حاج احمد آقا در آن زمان دو سه ساله بود و بسیار مورد علاقهٔ امام.) خدمت امام عرض کردم: «علی نوپاست و مدام اینجا میآید. اگر از این ایوان پایین بیفتد، ضربهٔ مغزی میشود، به همین جهت نرده را درست کردیم.» امام درنگی کردند و فرمودند: «انسان قدم به قدم طاغوتی میشود! در هر قدم هم برای خود دلایلی پیدا میکند!»
سید علی جان ما بود
۵
آن روزی را که امریکا از ما تعریف کند باید عزا گرفت
سید علی جان ما بود
۵
«اسرائیل باید از صفحهٔ روزگار محو شود.»
مهدی
۴
حضرت امام در آن سالها برای اعلام اول شوال و عید فطر دستور میدادند موضوع از آقای گلپایگانی استعلام شود و هرگاه رؤیت هلال برای ایشان اثبات میشد، بر آن اساس عید فطر اعلام میگردید.
سید علی جان ما بود
۴
سؤال: آیا حجاب از ضروریات اسلام است؟ منکر آن و کسانی که به این دستور الهی مخصوصاً در جامعهٔ اسلامی بیاعتنایی میکنند چه حکمی دارد؟
پاسخ: بسمه تعالی. اصل حکم حجاب از ضروریات است و منکر آن حکم منکر ضروری را دارد و منکر ضروری محکوم به کفر است؛ مگر اینکه معلوم باشد که منکر خدا یا رسول نیست.
مهدی
۳
ظاهراً، بیستم جمادیالثانی ۱۳۸۸ قمری، سالروز ولادت حضرت زهرا (سلام الله علیها)، طبق معمول، حضرت امام (ره) در حیاط منزلشان، که حدود چهل متر مربع مساحت داشت و آکنده از جمعیت بود، جلوس کرده بودند. در آن روز یکی از مداحان ایرانی، که بسیار خوشصدا بود و تازه به عراق آمده بود، اجازه گرفت و شروع کرد به خواندن قصیدهای دربارهٔ حضرت زهرا (س)؛ تا رسید به بیتی که برای بالا بردن مقام حضرت زهرا (س) بوی تحقیر برخی از انبیای عظام از آن استشمام میشد. درحالیکه جمعیت سراپا گوش بودند، حضرت امام (ره) قبل از آنکه جمله تمام شود، ناگهان با لحنی تند فریاد زدند: «آقا، این چه حرفهایی است میخوانید! آقا، این مطالب را نخوان!» (نقل به مضمون) و به این ترتیب با وجود علاقه و ارادت فوقالعادهای که به حضرت زهرا (س) داشتند و در ذکر مصائب ایشان حتی یک لحظه نمیتوانستند از گریه و ریختن اشک خودداری کنند، برای یک لحظه هم نتوانستند شکستن مرزهای الهی را با کوچک شمردن انبیا به خاطر حضرت زهرا (س) تحمل کنند و بدون رودربایستی، با اینکه میزبان جلسه بودند و مداح میهمان بود، بیدرنگ و در میان جمع و در وسط جمله با قاطعیت او را نهی کردند.
سید علی جان ما بود
۲
مورد دیگری که حضرت امام نظر شخصی خود را به محارم ابراز کردند با صبیهشان، خانم زهرا مصطفوی، بود. ایشان برای اینجانب اینگونه نقل کرد که بعد از عزل آقای منتظری، رفتم خدمت حضرت امام و با نگرانی عرض کردم (نقل به مضمون): «انشاءالله عمر شما طولانی باشد. ولی اگر خدای ناکرده چنین اتفاقی افتاد، کسی را به جای شما نداریم.» حضرت امام بدون تأمل و محکم فرمودند: «خیر، داریم؛ همین آقای خامنهای.»
سید علی جان ما بود
۲
در موردی دیگر، یکی از سفیران نوشته بود: «در بعضی مجالس که دعوت میشویم، مشروبات الکلی وجود دارد و اگر ما نپذیریم و نرویم، حمل بر چیزهایی دیگر میشود و مشکلاتی در روابط پیش میآید.»
حضرت امام فرمودند: «به جهنم! نباید از این چیزها بترسید. نباید بروند. دلیلش را هم بگویند تا آنها کمکم بفهمند برای چیست.»
سید علی جان ما بود
۲
ولی پوشیدن چادر بهتر است
مهدی
۱
از دیگر نکات مهم این سخنرانی امام این بود که، ضمن سرزنش شدید نمایندگان مجلس به خاطر تصویب این قانون ذلتبار، فرمودند:
... آنهایی که رأی دادند خیانت کردند به این مملکت؛ اینها وکیل نیستند. دنیا بداند اینها وکیل ایران نیستند! اگر هم بودند، من عزلشان کردم.
امام نه از جایگاه مرجع تقلید و در مقام فتوای شرعی، بلکه از موضع ولایت شرعی است که میتواند وکیل را بر فرض وکیل بودن عزل کند و این جلوهای از دیدگاه امام در مورد ولایت فقیه است که سالها قبل از آنکه در نجف اشرف بحث ولایت فقیه را مطرح کنند عملاً آن را ابراز کردند.
کاربر ۱۴۶۳۷۲۳
۱
«در خلوت مستان، نه منی هست و نه مایی.» امام قلب و روانش را از «خود» فارغ و تهی ساخته و خانه را به صاحبخانه واگذار کرده بود
سید علی جان ما بود
۱
رئیسجمهور امریکا بداند، بداند این معنا را که منفورترین آدم دنیاست پیش ملت ما. امروز منفورترین افراد بشر است پیش ما.
سید علی جان ما بود
۱
آقا تمام گرفتاری ما از این امریکاست. تمام گرفتاری ما از این اسرائیل است.
سید علی جان ما بود
۱
امام هنگامی که در نجف اشرف بودند، در تمام شبهای شهادت معصومین (علیهمالسلام) در منزلشان ذکر مصیبت داشتند و به مناسبت شهادت حضرت زهرا (س) این برنامه سه شب ادامه داشت.
سید علی جان ما بود
۱
امام هنگامی که در نجف اشرف بودند، در تمام شبهای شهادت معصومین (علیهمالسلام) در منزلشان ذکر مصیبت داشتند و به مناسبت شهادت حضرت زهرا (س) این برنامه سه شب ادامه داشت.
سید علی جان ما بود
۱
حضرت امام، به جای آنکه از کلمهٔ «بفرمایید» استفاده کنند، میفرمودند: «بسمالله» و با آنکه «بفرمایید» کلمهٔ مطبوع و متعارفی است، به جای آن از کلمهٔ «بسمالله» استفاده میکردند که ضمن ذکر نام خدا با استعارهای لطیف اجازهٔ ورود و آغاز دیدار را با نام خدا قرین میکردند.
سید علی جان ما بود
۱
دربارهٔ بهائیت، بر مبنای فقهی، نسبت به مرتدین از دین، نهفقط کمک به آنها را جایز نمیدانستند، که حتی خرید هر چیز از آنها و فروش هر چیز به آنها و هر نوع تعامل با آنها را حرام میدانستند.
سید علی جان ما بود
۱
در تاریخ ۱۳۶۲/۱۰/۲۶ نوجوانی بیان کرده بود که پدرش فردی لاابالی و بیدین است و به او گفته: «من راضی نیستم که در منزل من نماز بخوانی.» آیا پدر چنین حقی دارد؟ و تکلیف او چیست؟ امام فرمودند: «غلط کرده است! برود نماز بخواند. اشکال ندارد.»
سید علی جان ما بود
۱
سؤال: آیا برای زن جایز است در برابر نامحرم صورت آرایشکردهٔ خود را باز بگذارد؟
پاسخ: بسمه تعالی. جایز نیست.
mohhamd rahimi
۱
نماز
در تاریخ ۱۳۶۲/۱۰/۲۶ نوجوانی بیان کرده بود که پدرش فردی لاابالی و بیدین است و به او گفته: «من راضی نیستم که در منزل من نماز بخوانی.» آیا پدر چنین حقی دارد؟ و تکلیف او چیست؟ امام فرمودند: «غلط کرده است! برود نماز بخواند. اشکال ندارد.»
کاربر ۱۴۶۳۷۲۳
۰
اما انسانهای الهی همواره با فقرا همنشینی و معاشرت میکنند و زندگی مادی خود را با تهیدستتر از خود میسنجند و به این ترتیب از پوستهٔ خودبینی به فضای نوعدوستی وارد میشوندو در برابر فقرا به دلیل آنچه دارند خود را شرمگین و در پیشگاه خداوند خود را شاکر و صابر مییابند و از سوی دیگر در عرصهٔ امور معنوی بالاتر از خود را میجویند و خویشتن را با فراتر از خود مقایسه میکنند و دچار عُجب و خودبینی و رکود نمیشوند و همواره برای صعود و عروج به مراتب بالاتر میکوشند
سید علی جان ما بود
۰
وقتی انجام دادن کاری برای شخصی وجوب و الزام شرعی نداشته باشد، سفارشدهنده باید بدون سوءاستفاده از موقعیت خود در اولین فرصت ـ تا عرق انجامدهندهٔ کار خشک نشده ـ اجرت او را پرداخت کند و اگر قبل از شروع قیمت کار تعیین نشده، کریمانه رضایت او را تأمین کند و رعایت این نکات از سوی امام (ره) بیانگر میزان تقیّد دقیق ایشان در بالاترین حد ممکن به موازین شرعی دربارهٔ حقوق دیگران بود و مشابه این رفتار را در زندگی امام (ره) تا پایان عمر و مخصوصاً در سالهای بعد از انقلاب، که روزانه در ارتباط با وظایفی که در دفتر و محضر ایشان به عهده داشتم، شاهد بودم؛ به گونهای که با قاطعیت میتوانم ادعا کنم که یکی از فضایل امام (ره) این بود که در حالی از این دنیا رفت که هیچگونه حقالناسی بر ذمّهٔ ایشان نبود.
سید علی جان ما بود
۰
اصولاً توزیع رایگان یا خیلی ارزان و زیر قیمت عادی هر کتابی را موجب وهن کتاب و مؤلف آن میدانستند و مخالف آن بودند
سید علی جان ما بود
۰
از منظر امام نیمهرایگان عرضه کردن کتاب توهین به کتاب و توهین به نویسندهٔ کتاب است
سید علی جان ما بود
۰
درس امام منظمترین درس بود و تعطیلیِ بیجهت نداشت؛ مثلاً رسم بود که بینالتعطیلین درسها تعطیل میشد، یعنی اگر یکشنبه به مناسبت شهادت یکی از معصومین تعطیل بود، شنبه نیز ـ که بین آن روز و روز جمعه قرار داشت ـ تعطیل میشد؛ اما حضرت امام (ره) این سنّت را برانداخت.
سید علی جان ما بود
۰
در ضمن آن سخنرانی، که روی خطابشان به شاه بود، از ماجرای جنایتبار فیضیه صحبت کردند. وقتی میخواستند از سرهنگ مولوی نام ببرند، فرمودند:
... آن مردک آمد در مدرسهٔ فیضیه، حالا اسمش را نمیبرم؛ آن وقت که دستور دادم گوشهایش را ببرند آن وقت اسمش را میبرم...
سید علی جان ما بود
۰
روزی یکی از دوستان در اثر برخورد ناخوشایند فردی تازهوارد در مسیر ناراحت شده و برگشته بود. حضرت امام در اولین لحظاتی که مشرّف شدیم سراغ ایشان را گرفتند که موضوع به عرض رسید. بلافاصله با تبسّمی تأثرآمیز و محبتانگیز فرمودند: «اگر یک... ایشان را ناراحت کرده، چرا با ما قهر کردهاند؟»
ایشان با اطلاع از مطلب فوق و اظهار محبت امام، متأثر شد و طبق روال به کار خود ادامه داد.