" پرواز به سریع ترین شکلی که فکر میکنی و به هرجا که میخواهی، باید بدانی که حالا به آنجا رسیده ای"
برای جاناتان عمل کردن طبق دستورات چیانگ درست مثل این بود که خود را از بند بدن ۴۲ اینچی که محدودش کرده رها سازد و به این باور برسد که زندگی در کمال مثل عدد ننوشته برای هر زمان و مکان است.
جاناتان قبل از طلوع تا نیمی از شب در طی روز خود را بهسختی در این حالت نگه میداشت و برای تمام لحظات تلاش میکرد اما حتی قدر یک پر از حالتش حرکت نکرد.
" ایمان را فراموش نکن"