بریده‌هایی از کتاب به یاد او

زندگی خیلی بی‌رحمه. خودش انتخاب می‌کنه که به کی زور بگه.

خدای من، چقدر دلم واسه‌ت تنگ شده.

شاید اگر بابت همهٔ چیزهای خوب، هر چقدر هم کوچک، شکرگزاری می‌کردم، از درد اتفاقات بد زندگی‌ام کم می‌کرد.

مردم می‌گویند آدم در دام عشق می‌افتد، اما وقتی خوب به کلمهٔ افتادن فکر کنی، کلمهٔ ناراحت‌کننده‌ای است. افتادن اصلاً خوب نیست. بر زمین افتادن، عقب‌افتادن، به کام مرگ افتادن. آن کسی که اولین بار گفته در دام عشق افتاده، حتماً از آن خارج شده است، وگرنه کلمهٔ خیلی بهتری برایش به کار می‌برد.

مردم می‌گویند آدم در دام عشق می‌افتد، اما وقتی خوب به کلمهٔ افتادن فکر کنی، کلمهٔ ناراحت‌کننده‌ای است. افتادن اصلاً خوب نیست. بر زمین افتادن، عقب‌افتادن، به کام مرگ افتادن. آن کسی که اولین بار گفته در دام عشق افتاده، حتماً از آن خارج شده است، وگرنه کلمهٔ خیلی بهتری برایش به کار می‌برد.

دلم برای یه لیوان قهوهٔ درست و حسابی و تو تنگ شده.

لحظاتی این‌چنینی به من یادآوری کرده‌اند که شادی آن چیز دائمی نیست که همهٔ ما می‌کوشیم به آن برسیم، بلکه شادی فقط گهگاهی در زندگی ظاهر می‌شود.

«حالا قهوه دوست داری؟» «جونم به قهوه بنده. اگه قهوه نخورده باشم حتی یه ثانیه هم نمی‌تونی من رو تحمل کنی.»

همهٔ ما عده‌ای آدم ناراحت و غمگینیم و فقط کارهایی را انجام می‌دهیم که بتوانیم خودمان را به فردا برسانیم. بعضی‌ها غمگین‌تر از بقیه هستند.

این یه واقعیت تلخه که مهم نیست چقدر کسی رو دوست دارین. باز هم امکانش وجود داره که کارهای نفرت‌انگیزی در حقش بکنید.

اما وقتی کسی دلتنگتان نشود، دیگر شما را نمی‌شناسد.

تنها آرزویم همین بود. دوست داشتم که شاد باشد.

اگر هیچ اتفاق خوبی در زندگی آدم رخ ندهد، تقریباً هر آهنگی با هر مفهومی ناراحت‌کننده می‌شود.

وقتی فقط یک چیز در زندگی‌ام می‌خواستم و احساس می‌کردم روزبه‌روز از آن چیز دورتر می‌شوم، شکرگزاری کار خیلی سختی بود.