بریده‌هایی از کتاب وی

راه‌تون بدم، خونه رو سرم خراب می‌کنید. من فیلسوف‌ها و کشیش‌ها رو می‌شناسم. اگه به این قماش جاومکان بدی، خیلی زود دیگه اثری از خونه‌وزندگیت نمی‌مونه. برید بابا! برید از این‌جا! این‌جا برای شما جا نداریم.»

وقتی وقوع چیزی ناگزیر است، چاره‌ای جز پذیرش نیست.

«وقتی وقوع چیزی ناگزیر است، چاره‌ای جز پذیرش نیست.

حس کرد که معده‌اش از تنهایی و بی‌کاری دارد دق می‌کند

من فیلسوف‌ها و کشیش‌ها رو می‌شناسم. اگه به این قماش جاومکان بدی، خیلی زود دیگه اثری از خونه‌وزندگیت نمی‌مونه. برید بابا! برید از این‌جا! این‌جا برای شما جا نداریم.»

«وقتی وقوع چیزی ناگزیر است، چاره‌ای جز پذیرش نیست.»

«در این دنیا کثافات زیادی وجود داره! و البته ترس هم هست، همچنین پدیده‌های ترسناکی هم هستند… خب چه می‌شه کرد. بی‌خیال…»

«وقتی وقوع چیزی ناگزیر است، چاره‌ای جز پذیرش نیست.»

من فیلسوف‌ها و کشیش‌ها رو می‌شناسم. اگه به این قماش جاومکان بدی، خیلی زود دیگه اثری از خونه‌وزندگیت نمی‌مونه.

فیلسوف گفت «خب، حداقل امروز این تابوت عجیب نمی‌تونه من رو شگفت‌زده بکنه. این چیزها فقط بار اولش ترسناکه. آره! فقط همون بار اوله که از دیدنش وحشت می‌کنی. بعدش دیگه ترسناک نیست؛ دیگه به‌هیچ‌وجه ترسناک نیست.»