بریده‌هایی از کتاب درخت و برگ (سه داستان تخیلی)

سینما و تلویزیون، و دیگر رسانه‌های تصویری، از برخی جهات بزرگ‌ترین دشمنان تخیل حقیقی‌اند، زیرا روح آن را که همان خودانگیختگی و رهایی از قید همۀ نیروهای سلطه‌گر است، نابود می‌کنند. این رسانه‌ها، یا لااقل رسانه‌های یک‌طرفه و کنترل‌ناپذیر روزگار ما، بدون نیاز به هرگونه میانجی فرهنگی، از جمله ذوق و تربیت هنری، و از طریق تماس و دستکاری مستقیم غرایز و ذهنیات تماشاگر، او را به انفعال مطلق می‌کشانند. بدین‌ترتیب تماشاگر روزگار ما، قدرت و حتی نیاز به تخیل را از دست می‌دهد و با ذهنی تنبل، فقیر و انباشته از زباله‌های تصویری، به یک جفت چشم و جسمی تحریک‌پذیر بدل می‌شود.

نخستین قصه‌گویِ راستین، راوی حکایات پریان است و خواهد بود...

به گفتۀ وی ادبیات تخیلی فرار به واقعیت است، نه فرار از آن.