کتاب اتللو

. دزدی که پول مرا می‌دزدد، چیز ناقابلی را از من می‌رباید که پیش از من هزار صاحب داشته، چند دقیقهٔ پیش مال من بوده و حالا در دست اوست. شاید هم دزد آدم فقیری است که با همان پول ناچیز دارا می‌شود. اما کسی که نام نیک مرا ضایع می‌کند، چیزی را از من می‌دزدد که برای خودش هیچ فایده ندارد و جبرانش برای من غیرممکن است.

کم‌جرئت‌ترین و پست‌ترین آدم هم که عاشق بشود شجاعت و غیرت مخصوصی پیدا می‌کند.

پس از مردنت همین‌طور که هستی باش، زیرا می‌خواهم تو را بکشم سپس دوستت بدارم!

شیطان هم وقتی می‌خواهد کسی را به‌کار زشتی وادارد اول آن کار را به‌صورت ملکوتی جلوه می‌دهد، همان‌طور که من می‌کنم. من هم از استادم خوب یاد گرفته‌ام.

مسکینِ قانع که غم فردا را ندارد توانگر واقعی است. اما وای به حال توانگری که می‌ترسد یک روز فقیر بشود.

از چهرهٔ او هیچ نمایان نیست! چهرهٔ به این زیبایی! دلی چنین ناپاک! راستی اگر او نادرست باشد، گناه بیشتر از آفرینش است که به بدن به این زیبایی سیرت ناپاک بخشیده است!

کشته شدن به دست محبوب، به جرم دوست داشتن، مرگ دشواری است! افسوس!

اگرچه بندِ پای او تارِ دلم باشد، این بند را پاره می‌کنم و از او دست برمی‌دارم..

نام نیکم را به باد دادم. شرافتم، یعنی آن قسمت از وجودم را که جاودانی بود، از دست دادم و آنچه باقی مانده است حیوانی است

کسی که بدکاری زنش را فهمید و توانست از آن زن جدا بشود خوشبخت است. اما چه روزگاری دارد آن مردی که زنش را دوست دارد و به او بدگمان است!

چه بسا اشخاصی که بدون هیچ لیاقت نام نیک به دست می‌آورند! چه بسا اشخاص دیگر که بدون هیچ دلیل آن را از دست می‌دهند!

اگر کسی بداند که به دوستش خیانتی شده و به گوش او نرساند، او هم در آن خیانت شریک است.

دلم می‌خواست خزنده باشم، در هوای نمناک لانهٔ تاریکی زندگی کنم و نبینم کسی را که دوست دارم دلش پیش دیگری است

مسکینِ قانع که غم فردا را ندارد توانگر واقعی است. اما وای به حال توانگری که می‌ترسد یک روز فقیر بشود. این شخص همیشه، روز و شب، بیدار و خواب، به فکر روز مباداست... پروردگارا، همهٔ دودمان مرا از شر دیو حسد دور نگه دار!

دزدی که پول مرا می‌دزدد، چیز ناقابلی را از من می‌رباید که پیش از من هزار صاحب داشته، چند دقیقهٔ پیش مال من بوده و حالا در دست اوست. شاید هم دزد آدم فقیری است که با همان پول ناچیز دارا می‌شود. اما کسی که نام نیک مرا ضایع می‌کند، چیزی را از من می‌دزدد که برای خودش هیچ فایده ندارد و جبرانش برای من غیرممکن است.

شرافت و آبرو جوهری هستند که به چشم دیده نمی‌شوند و بسا کسان که دارای آن‌ها نیستند، اما در ظاهر باشرافت و آبرومند شمرده می‌شوند...

می‌گویند کم‌جرئت‌ترین و پست‌ترین آدم هم که عاشق بشود شجاعت و غیرت مخصوصی پیدا می‌کند.

از حسادت بترسید؛ دیوِ زهرچشمی است که به طعمهٔ خودش می‌خندد

امیلیا: کاش هرگز او را ندیده بودید!

بی‌عقل آن کسی است که وقتی زندگی برایش سرتاسر رنج و عذاب است باز به آن دلبستگی داشته باشد.

از وقتی که خوب و بد را از هم تمیز می‌دهم یک نفر در این دنیا ندیده‌ام که آن‌طور که باید قدر خودش را بداند و وجود خودش را دوست داشته باشد.

اگر کسی بداند که به دوستش خیانتی شده و به گوش او نرساند، او هم در آن خیانت شریک است.

اگر بعد از هر طوفان چنین دیداری پیش آید، ای کاش در راه زندگی، پیش هر قدم، طوفانی باشد!

بی‌عقل آن کسی است که وقتی زندگی برایش سرتاسر رنج و عذاب است باز به آن دلبستگی داشته باش

بعد از این بایستی عاقل باشم. چون درستکاری دیوانگی است.

نه، نه، خاطرجمع باش من آنکه می‌نمایم نیستم.

دزدمونا: ای بزرگواران، دل من شیفتهٔ خوی شوهرم است. من اتللو را نه برای صورتش بلکه برای بزرگواری و مردانگی‌اش دوست دارم.

کشته شدن به دست محبوب، به جرم دوست داشتن، مرگ دشواری است!

دلم می‌خواست خزنده باشم، در هوای نمناک لانهٔ تاریکی زندگی کنم و نبینم کسی را که دوست دارم دلش پیش دیگری است...

می‌گویند کم‌جرئت‌ترین و پست‌ترین آدم هم که عاشق بشود شجاعت و غیرت مخصوصی پیدا می‌کند.