بریده‌هایی از کتاب نم نم بارانم

تو فقط چند نفر بیش نیستی چند آدمِ غایب در آینه‌ای آدمِ اول وَ آخرِ تو دائماً دلهرهٔ یافتن چیزی دارد

لااقل این‌دفعه از غروب سرِ کوچه بپرس آن‌که تو را بُرد و به ابری سپرد چرا برنگشت؟ بلکه هنوز محو تماشای توست که یک‌ریز غرقِ نم‌نمِ بارانی یا که همین‌طور منتظر چیزی است صاعقه‌ای یا اشارهٔ دستی که خوب خاکسترت کند.