بریده‌هایی از کتاب آلیور تویست

مرگ و آتش‌سوزی و دزدی همهٔ انسان‌ها را برابر می‌کند

هیچ پشیمانی به‌سان آنی که بیهوده است ژرف نیست؛

دریغا! از چهره‌های دست‌ساخت طبیعت که ما را با زیباییشان شاد کند چه اندک باقی مانده است! دغدغه‌ها و غم‌ها و تمناهای دنیا این چهره‌ها را دگرگون می‌کند، همان‌طور که دل‌ها را دگرگون می‌کند، و فقط هنگامی‌که آن شورها به خواب می‌رود و تأثیر خود را تا ابد از دست داده است ابرهای آشفته می‌گذرد و آسمان صاف می‌شود.

باید مراقب باشیم با اطرافیانمان چگونه رفتار می‌کنیم. وقتی هر مرگی به میان حلقهٔ کوچک بازماندگان این فکرها را می‌آورد که چه بسیار چیزها حذف شده و چه بسیار اندک است کارهایی که انجام شده، چه بسیار چیزها فراموش شده و بسیار بیش از این‌ها را می‌شد جبران کرد. هیچ پشیمانی به‌سان آنی که بیهوده است ژرف نیست؛ اگر بناست از شکنجه‌هایش در امان باشیم، پس بیایید به‌موقع به‌یاد این بیفتیم.

بی مهر سرشار و رأفت قلب و شکرگزاری به درگاه آن آفریدگاری که قانونش بخشش است و صفت بارزش نیکی در حق همهٔ موجوداتی که نفس می‌کشند خوشبختی حقیقی هرگز دست‌یافتنی نیست.