بریده‌هایی از کتاب جناب مارتینی

«روی هم رفته اگر از فراز بام‌ها به جهان نگاه کنی منظرهٔ چندان بدی هم نیست.»

نگاه و لبخند غم‌زدهٔ سربازی را داشت که می‌داند در جنگ پیشِ رو شانسی برای پیروز شدن ندارد.

دوستم تعریف می‌کرد که از آن بالا بیش‌تر شهر زیر پای آدم بود و به دلیلی نامعلوم آدم حس می‌کرد کل شهر مال خودش است.