کتاب صوتی گزیده غزلیات عراقی (سفینه عرفان ۱)

کتاب صوتی گزیده غزلیات عراقی (سفینه عرفان ۱) سرودهٔ شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی است. حامد کنی گویندگی این مجموعه شعر کهن را انجام داده و انتشارات روزبهان آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی گزیده غزلیات عراقی (سفینه عرفان ۱)

کتاب صوتی گزیده غزلیات عراقی (سفینه عرفان ۱) دربردارندهٔ برگزیده‌ای از اشعار کهن و کلاسیک یکی از عارفان نامدار و شاعران پرآوازهٔ ایرانی را در بر گرفته است. فخرالدین عراقی در بیشتر قالب‌های شعری، طبع خود را آزمود اما هنر شاعری او بیشتر در غزلیاتش ظهور یافته است. او نخستین کسی است که «ساقی‌نامه»ٔ مستقلی در قالب ترجیع‌بند سرود. مخاطب عراقی در بیشتر ابیات، «ساقی آتش‌دست» است. عراقی از او می‌خواهد از بند خویش رهایش کند و آن جام جهان‌نمایی را که آفتابِ روی ساقی را در آن می‌توان دید، به او ببخشد. در سال ۱۳۳۵ اشعار عراقی با عنوان کلیات عراقی به‌تصحیح و کوشش «سعید نفیسی» منتشر و پس از آن در چندین نوبت منتشر شد. کتاب صوتی حاضر دربردارندهٔ برخی از غزلیات اوست.

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

شنیدن کتاب صوتی گزیده غزلیات عراقی (سفینه عرفان ۱) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران شعر کهن و کلاسیک ایران پیشنهاد می‌کنیم.

درباره فخرالدین عراقی

فخرالدین عراقی با نام کامل «شیخ فخرالدین ابراهیم بن بزرگمهر» متخلص به «عراقی»، عارف نامدار و شاعر پرآوازهٔ ایرانی است که در اوایل قرن هفتم هجری قمری در اطراف همدان به دنیا آمد. او پس از تحصیل علوم و فراگیری دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. از آن دیار با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان و محضر «شیخ بهاء الدین زکریا» شد. بعد از مدتی با دختر او ازدواج کرد. بعدها به عربستان و قونیه رفت و خدمت مولانا رسید و هم‌صحبت و معاشر او شد. عراقی در سال ۶۸۶ یا ۶۸۸ هجری قمری در حدود ۸۰سالگی در دمشق از دنیا رفت. دیوان اشعار او باقی مانده است. از آثار دیگر او می‌توان به «مثنوی عشاق‌نامه» و کتاب «لمعات» اشاره کرد.