کتاب صوتی مجموعه منتخب شعر و دلنوشته

کتاب صوتی «مجموعه منتخب شعر و دلنوشته» به کوشش سیدمحمدحسین میران و گویندگی سارا گرجی توسط انتشارات اودیسه منتشر شده است. کتاب مجموعهٔ منتخب شعر و دلنوشته گردش مستانه ۳ آخرین نسخه از کتاب گردش مستانه است.

درباره کتاب صوتی مجموعه منتخب شعر و دلنوشته

کتاب‌های گروهی شعر معاصر فارسی به ما کمک می‌کنند تا با بخشی از هنرمندانی که در محیط پیرامون ما زندگی می کنند و هم‌زبان با ما هستند آشنا شویم. این آشنایی باعث شناخت بهتر ما از آن‌ها خواهد شد و اوضاع و احوال شعر و ادبیات ایران را برایمان آشکار می‌کند. آثار این کتاب در چند سطح هستند و نمی‌توان گفت همهٔ آن‌ها بی‌نظیر یا کم‌نظیرند.

این کتاب متشکل است از آثار ۷۸ شاعر و نویسندهٔ ایرانی است که همگی آن‌ها هم‌عصر با ما هستند و در شهرهای مختلفی زندگی می‌کنند. سیدمحمدحسین میران آثار بخشی از شاعران و نویسندگان کشور را به همراه آثار خود جمع‌آوری کرده و با رضایت شاعران زمینهٔ چاپ آثار آن‌ها را فراهم کرده است.

در کتاب تنوع آثار زیاد است و این باعث می‌شود که کتاب مخاطب‌های مختلفی داشته باشد. شاید خواندن تمام کتاب‌های شعر و دلنوشته زبان فارسی برای ما ممکن نباشد اما می‌توانیم با خواندن یا شنیدن کتاب‌هایی مانند گردش مستانه با طیف وسیعی از قالب‌ها، جهان بینی‌ها، سبک‌ها و... آشنا شویم.

در این کتاب هم قالب‌های کلاسیک و هم قالب‌های مدرن به چشم می‌خورد. کنار‌هم قرار‌گرفتن قالب‌های کلاسیک و مدرن اتفاق کم‌نظیر و جذابی است.

طاقچه برای اولین بار این کتاب را به شکل الکترونیکی در دسترس علاقه‌مندان به شعر و دلنوشته‌های فارسی قرار داده است. این کتاب حجم زیادی ندارد و از لحاظ زمان نیز رعایت حوصلهٔ مخاطب را می‌کند.

کتاب صوتی مجموعه منتخب شعر و دلنوشته؛ گردش مستانه ۳ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این اثر به علاقه‌مندان به اشعار معاصر پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب صوتی مجموعه منتخب شعر و دلنوشته؛ گردش مستانه ۳

«در دلم

کودک غم می رقصد

خوب می داند او

رقص از غربت غایی این جام غم است

رقص از غربت غایی این جام غم است...

سیدمحمدحسین میران

دوست داشتن گاهی شعار است

گاهی ترانه ای آبی

گاهی غزلی سرخ می شود

که بر دهان شه شاعری عاشق جاریست

امروزه دوست داشتن افسوس

افسوس

اغلب یک شعار است...

سیدمحمدحسین میران

این خانه ویران منم

دریای پر طوفان منم

از رفتنت محزون شدم

تنها و در بوران منم

آن طبل تو خالی تویی

تندیس پوشالی تویی

از رفتنت محزون شدم

رویای اجباری تویی

این روح سرگردان منم

اینجا ز من عریان منم

از رفتنت محزون شدم

بی چتر در باران منم

این مزرع بایر تویی

وین باغ بی حاصل تویی

از رفتنم محزون شوی

این درد بی پایان تویی

الهه رعیتی

« بهار من »

تو آن من شو، جهان من شو

همه کسم تو، کسان من شو

مرا ز هستی ثمر نباشد

بیا و چندی بهار من شو

چو شب همه شب دو دیده نالان

شبی فرودآ، به خواب من شو

چو دل همه دل غم فراق است

تو رخ بنما، وصال من شو

چه تلخ بگذشت همه شبابم

بیا کنارم، به کام من شو

دگر ز دنیا طلب ندارم

نیاز من تو، نماز من شو

همه وجودم تورا صدا کرد

الهه من، خدای من شو

الهه رعیتی»