کتاب صوتی پناهجویان در گذر تاریخ

کتاب پناهجویان در گذر تاریخ از مجموعه تاریخ جهان، اثر گری وینر است که با ترجمه شهربانو صارمی در نشر ققنوس به چاپ رسیده و با صدای حامد حشمتی در آوانامه صوتی شده است. نسخه اصلی کتاب در سال ۲۰۱۹ در انتشارات لوسنت به چاپ رسیده است.

کتاب‌های مجموعه تاریخ جهان تلاش می‌کنند چشم اندازی گسترده و عمیق از سیر تاریخ اراسه کنند.  این‌مجموعه زمینه‌های فرهنگی رویدادهای تاریخی، تفکرات سیاسی، فرهنگی و فلسفه‌های تاثیرگذار را در گذر تمدن بین‌النهرین، مصر باستان، یونان، روم، اروپای قرون وسطی و ... معرفی می‌کند.

 درباره کتاب پناهجویان در گذر تاریخ

پناهندگی و پناهجویی و آواره شدن در اثر جنگ و فقر قدمتی به درازای تاریخ بشر دارد. شاید اولین آوارگان تاریخ آدم و حوا بودند که از بهشت رانده شدند و از آن پس این پدیده همیشه همراه بشر بوده است.

در دنیای انسانی که ادعای تمدن و حقوق بشر دارد، آوارگی و پناهجویی به دلایل زیادی رخ می‌دهد. آزار و تبعیض نژادی، جنگ، خشونت، قومیت، عقاید سیاسی، فقر، اعتقاد اجتماعی خاص و....

در دو قرن گذشته با وجود جنگ‌های جهانی در اروپا و جنگ‌های خاورمیانه و افریقا، پناهجویی تبدیل به بحران شده است و از نیمه قرن بیستم سازمان‌هایی بین‌المللی برای رسیدگی به مسئله آوارگان و کمک به آنها تاسیس شده‌اند و هم اکنون نیز فعال هستند. اما درباره مسئله پناهجویان همیشه بین دولت‌ها و حتی ملت‌ها اختلاف نظر وجود داشته است. بعضی خواهان رسیدگی و کمک و پذیرش آنها در خاک خود می‌شوند و بعضی دیگر آنها را به چشم تهدید می‌نگرند. و می‌خواهند سیاست‌های سفت و سختی در رویارویی با این مسئله به کار بسته شود. 

در میان این سوگیری‌های سیاسی، پناه جویان و آوارگان نیز چشم امید به آینده‌ای مبهم دوخته‌اند. 

 این کتاب ۸ بخش اصلی دارد: رویدادهای مهم در تاریخ پناهجویان، پیشگفتار: تاریخ پناهجویی، آوارگان عصر باستان، آوارگان اوایل قرن بیستم، جنگ جهانی دوم و بی‌خانمان‌ها، اواخر قرن بیستم، قرن بیست و یکم، سخن آخر: آینده نامعلوم.

شنیدن کتاب پناهجویان در گذر تاریخ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به مطالعات تاریخی، سیاسی و اجتماعی مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب پناهجویان در گذر تاریخ

«قرن بیستم شاهد افزایش آوارگان و پناهجویان بیش از هر زمان دیگر بود-از ارامنه‌ای که قربانی سرکوب ترک‌ها شدند گرفته تا روس‌هایی که در انقلاب سال ۱۹۱۷ (انقلاب بلشویکی) قتل‌عام شدند، و همچنین انبوه بی‌خانمان‌های جنگ جهانی اول. اوایل قرن بیستم، بحران پناهندگی از دو نظر با دوره‌های قبل تفاوت داشت: تفاوت اول در تعداد بود، با ۱ میلیون آواره ارمنی، ۱/۵ میلیون آواره روس و ۱/۸ میلیون آواره اروپایی که از بحران‌های منطقه می‌گریختند؛ تفاوت دوم آن بود که با ظهور دولت ـ ملت‌ها، آوارگان دیگر نمی‌توانستند به‌راحتی وارد سرزمین‌های دیگر شوند و با ساکنان آن‌ها بیامیزند. آوارگان قرن بیستم روزبه‌روز بیشتر مرزها را به روی خود بسته می‌دیدند و کشورهایی که پیش‌تر به آن‌ها پناه می‌دادند در این زمان دیگر روی خوش نشان نمی‌دادند.

مثلا در قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، ایالات متحده مشوق مهاجرت آزاد بود. اما اواخر قرن نوزدهم، این کشور شروع به تصویب قوانینی کرد که از ورود برخی مهاجران ممانعت می‌کرد. مثلا قانون ممانعت از ورود چینی‌ها در سال ۱۸۸۲ و قانون کارگران قراردادی بیگانه در سال ۱۸۸۵ مانع مهاجرت انبوه شد. واکنش به قوانین ضدمهاجرت در اوایل قرن بیستم باعث به وجود آمدن نهادی برای سهمیه‌بندی در سال ۱۹۲۱ و پس از آن تصویب قانون مهاجرت در سال ۱۹۲۴ شد که جریان مهاجرت به ایالات متحده را به‌شدت محدود کرد. سیاستمداران برجسته این دوره در مبارزات انتخاباتی خود از اهرم ترساندن مردم از «دزدیدن» کار آمریکاییان به دست کارگران مهاجر استفاده می‌کردند. به‌رغم تاریخ طولانی این کشور در پذیرش مهاجران موفق و توانا، این ترس باعث نوعی بی‌اعتمادی به مهاجران و انزجار از آنان شد.»