نظرات کاربران درباره کتاب صوتی گورهای بی سنگ

کتاب تجربه زیسته بنفشه رحمانی درباره نازایی بود. تجربه‌ای دست اول و نو که تابحال انقدر عمیق کسی درباره آن صحبت نکرده بود. متن روان بود. خانم کاتوزی راوی مناسبی برای این کتاب بود. در کتاب اثری از ناامیدی نبود. به عکس من تماما رضایت و امید نویسنده را دریافت کردم شاید برای همین تلخی تمام کتاب دل آزرده‌ام نکرد. به امید روشن شدن چراغ خانه‌هایی که منتظر فرزندشان هستند 🌱

چقدر خوب ادم چالش‌های دیگران رو لمس کنه. شاید روا دارتر با هم نوعش رفتار کنه.

خودافشایی مساله‌ی ساده‌ای نیست خصوصا اگر به ویژگی، خصوصیت و یا مشکلی در وجودت بپردازد که بتواند دستاویزی بر سرکوفت زدنت شود. درباره گناهان و اشتباهات، اسلام چنین چیزی را مانند آنچه در مسیحیت است(اتاق‌ اعتراف) ندارد و حتی ناپسند می‌داند. اما در خصوص مشکلاتی که ویژه خلقتی خاص هست مساله فرق می‌کند. نازایی به هر علتی چه از مرد باشد یا زن و یا هر دو و چه ناشی از حادثه‌ای باشد فرقی نمی‌کند، گواه مسیری است که ویژه صاحبانش شده. و در هر مسیری انسان باید بلد باشد باشکوه‌ترین زندگی و تلاش خود را تجربه کند. پیمودن راهی که تو را متمایز می‌کند قطعا راحت نیست اما خانم بنفشه رحمانی با روحیه و امیدی که در جانش ریشه دارد، هم پیچیدگی راه و داشتن همت را نشانت می دهد و هم بخوبی در این مسیر هم‌درد بودن را ضمیمه هم‌دلی می‌کند. و زیباترین پایان، پایان باز همراه امید است. امید به معنای شدن آن‌چه مد‌ّنظر است و یا گرفتن نتیجه متداول نیست. امید یعنی اعتماد کردن به کسی که صاحب راه است.

از روی یادداشت رعنا حشمتی توی بهخوان تصمیم گرفتم کتاب رو بخونم. در واقع از فیدیبو گرفتم و گوش دادم. موقع ظرف شستن و تمیزکاری خونه بعد از رفتن جنگ‌زده‌ها و رفتنشون سر خونه‌زندگی‌شون توی زمان آتش بس. کتاب جستارهای بنفشه رحمانی درباره‌ی نازایی و تلاش‌هاش برای مادرشدنه. می‌دونین چی این کتاب برام جالب بود؟ وقتی مقدمه‌ی کتاب رو گوش دادم تندوسریع اومدم اسم بنفشه رحمانی رو توی بهخوان و موتور جست‌وجو سرچ کردم. همه رحمانی رو با این کتاب می‌شناسند. طبق گفته‌ها و یادداشت‌ها رحمانی ۳ کتاب دیگه هم داره و چاپ شده‌ش؛ اما انگار مخاطب نمی‌شناسه و سراغشون نرفته. یه درس بزرگ داره برای همه آدم‌هایی که دل در گرو نوشتن دارند و رویای نویسندگی رو در سر می‌پرونن، اونم اینه که باید سرزمین نوشتنتون رو پیدا کنید. همه دوست دارند داستان‌نویس شند؛ اما سرزمین نوشتن هر کسی متفاوته. باید دست از بازی کردن توی سرزمین اشتباهی برداشت و توی سرزمین خودت و تجربه‌های ناب و دست‌نیافتنی خودت بنویسی تا دیده بشی! به گمونم سرزمین رحمانی هم جستاره. با تشکر از جناب طلوعی که پای این اثر ایستادن تا نویسنده خلقش کنه!

عالی

اینطور درباره ی مشکل خود حرف زدن شجاعتی بینهایت نیاز داره و من واقعا نویسنده این کتاب رو تحسین میکنم. گویندگی خانم کاتوزی هم عالی بود و متناسب با حس و حال کتاب

برای من روایت‌هایی که از تجربه‌‌‌های کم‌تر پرداخته شده باشه خیلی جالبه. انگار شرایط خاص یک انسان رو تا وقتی که از زبان خودش مفصل نشنوی و نخونی نمی‌تونی درست درک کنی. فقط کاش کلماتی مثل بیوه، مطلقه یا یائسه استفاده نمی‌شد. این دست کلمات آزاردهنده‌س.

کتاب خوبیه صدای گوینده هم بسیار دلنشین بود

واقعا عالی بود هم کتاب هم خواننده کتاب

این کتاب تجربه‌های نویسنده درباره نازایی و تلاشش برای مادر شدنه. دست اول، بدون شرم، و شاید بدون سانسور. متن بسیار ساده و روان نوشته شده و صدای بهار کاتوزی به فضای کتاب می‌خورد.

گویندگی خانم کاتوزی واقعا عالیه