نظرات کاربران درباره کتاب صوتی جمشید خان عمویم که باد همیشه او را با خود می برد

از کسانی که معتقدم به جایگاه واقعی اش نرسید مجید آقا کریمی. چه در بازیگری چه در کتاب صوتی به جرعت میتونم بگم از بسیاری از کتاب های صوتی که شنیدم بهتر بود و واقعا لذت بردم

چندسال قبل این رمان کوتاه رو خوندم و انقدر لذتبخش بود که به محض اینکه نسخه صوتی رو دیدم گرفتم و شنیدمش؛ بختیار علی تخیل فرهیخته‌ای داره و با قلمی قوی تونسته یک رئالیسم جادویی خاورمیانه‌ای خلق کنه! خوندن سرنوشت جمشیدخان مثل اینه که همراه او سوار باد بشیم و لابه‌لای تاریخ عراق سفر کنیم. ممنون از اجرای خوب گوینده، تیم ماه‌آوا و طاقچه

گوش دادن به صدای آقای مجید آقاکریمی ، مثل بودن در یک طبیعتی هست که نسیم خنک و ملایمی ، وجودمان را نوازش می کند...

💎💎خیلی توصیه میکنم👌👌 البته کسانی که سبک رئالیسم جادویی رو نمیشناسن،حتما قبلش یه آشنایی مختصری پیدا کنن و بعد با لذت فراوان داستان رو گوش کنن داستان در مورد مردی است که به دلایلی آنقدر سبک وزن شده که باد او را به آسمان میبرد و در این صعود و سقوط ها داستانهای مختلف و جالبی برایش رقم میخورد سبک داستان، رئالیسم جادویی است که من بسیار از خوندنش لذت بردم،این سبک رو خیلی دوست دارم و کتاب های «صد سال تنهایی» و «مثل آب برای شکلات» رو هم که از همین سبک هستند، قبلا گوش کردم و بسیاااار لذت بخش بودن برام. قلم بختیار علی بسیار روان و جذاب و گیرا بود و واقعیتها و تخیلات هم در داستان خیلی به اندازه و بجا بود، ترجمه هم خیلی روان بود خوانش داستان هم توسط آقای مجید آقا کریمی خیلی خیلی عالی بود و در کل یک کتاب صوتیِ «همه چیز تمام» بود 😍😍👌👌❤️❤️

انصافا مجید آقاکریمی کم نظیره توی حوزه کتاب صوتی

ما هم مثل جمشید بازیچه شدیم ، بازیچه کمونیست ، جنگ ، عشق ، مذهب و سیاست مدارها ... کاش ما رو هم باد میبرد....

بنظرم یکی از قشنگ ترین و متفاوت ترین کتابایی بود ک تو زندگیم خوندم. خیلی ناراحت کننده‌ست که اسم این کتاب و نویسنده‌ش، به اندازه ی کافی معروف نشده. بنظرم داستان بسیار جالبی داشت و به صورت هوشمندانه ای سمبلیک بود. ترجمه و گویندگی هم عالی بود.

کتاب زیبایی بود. بقول دوستان دیگه توی نظرات، رئالیسم جادویی خاورمیانه ! شاید بیست دقیقه، یه رب اول نگذشته با خودتون می‌گین عه شبیه کارای مارکزه. داستان کتاب هم به معنای واقعی کلمه همون اسمشه. درمورد جمشیدخان عموی راوی هست که هی باد با خودش می‌بردش. اگه هم اهل کتاب‌های پر از نماد باشین، باز هم براتون جالبه.

جمشیدخان عمویم مردی بود که جهان را نه آن‌طور که بود، بلکه آن‌طور که جرأت می‌کرد ببیند می‌ساخت. در چشمانش همیشه چیزی می‌درخشید؛ چیزی میان جنون و نبوغ، میان خاطره و رویا. انگار هر قدمش را روی مرز نامرئی‌ای برمی‌داشت که واقعیت را از خیال جدا می‌کرد. او از آن آدم‌هایی بود که زمان دنبالش می‌دود، نه او دنبال زمان. خیابان‌های شهر برایش نقشه‌ای بودند از گذشته‌های گم‌شده، و هر کوچه، تونلی به داستانی که فقط خودش بلد بود روایتش کند. می‌گفت: «دنیا اگر قصه نشه، له‌مون می‌کنه.» و راست می‌گفت.

من از این کتاب خیلی لذت بردم و کرکتر جمشید خان مثل محمد دل شیشه(آخرین انار دنیا) و خندان و پروانه (غروب پروانه) تا همیشه در قلبم جا داره. من این کتاب رو با زبان کوردی خوندم ولی این نسخه ماه آوا رو هم شنیدم و بی نظیر بود و به همون اندازه ازش لذت بردم🤍

خوب بود

قلم بختیار علی باعث احساس اندوه شیرین در من میشه داستانی که روایت میکنه جذاب و دوست داشتنیه، ولی واقعیتهایی که در کنار عناصر خیال داستانش قرار میده، قلبم رو میخراشه. داستان جمشید خان اگرچه سورئال بود، ولی پر از تلخی‌های زندگی واقعی بود که ما آدمها به زندگی اضافه کردیم؛ جنگ، بازیچه کردن و سواستفاده از دیگران به نفع اهدافمون، مهاجرت و بی وطنی به دنبال جایی که آب خوش از گلومون پایین بره، به هر قیمتی... صدای آقاکریمی واقعا جذابیت چیزی که شنیدم رو بیشتر کرد. از طاقچه،گوینده محترم و ماه آوا تشکر می‌کنم.

صدای موزیک بسیار بلند است و شنیدن صدای گوینده را در بعضی قسمت‌ها مشکل می‌کند.

در حال گوش کردن باین داستان جالب هستم ولی این صدای ممتد چیست که در پس زمینه شنیده می شود؟ بسیار آزار دهنده ست و نمی دانم آیا قادر به ادامه هستم یا نه !

مجید آقاکریمی واقعا کارش فوق‌العاده س. من خیلی لحنشو دوست دارم

داستان که اصلا جالب نبود یه سری اشارات اجتماعی داشت که بد نبود ولی در لفافه ی چنین داستانی رنگ می باخت.